I. Bardziej zależy Ci na drugiej osobie
Jesteś w związku, ale nie masz pewności co do uczuć partnera; czujesz, że idealnie do siebie pasujecie, ale on wydaje się obojętny; bardzo za nim tęsknisz, gdy jesteście osobno, ale on wydaje się nie przejmować Twoją nieobecnością. Co to oznacza? „Czyż mogą iść razem dwaj, jeśli się nie umówili?”
Czasami jeden z partnerów może kochać drugiego bardziej intensywnie. W zdrowym związku dynamika ta ulega zmianie – oboje na zmianę zabiegają o siebie i są obiektem zabiegów. Jeśli jednak jedna osoba nieustannie pełni rolę zabiegającej, więź staje się niezdrowa. Z czasem będziesz pragnąć uczucia, czuć się kontrolowana i doświadczać gniewu, zdrady i bólu.
II. Kochasz ich potencjał
Kochasz ich potencjał, a nie ich prawdziwe ja. Kochasz to, kim mogą się stać w przyszłości. W takim przypadku nie są oni twoim partnerem, ale projektem, który należy ukształtować.Podczas każdej sesji doradztwa przedmałżeńskiego zadajemy pytanie: czy byłbyś zadowolony, gdyby twój partner pozostał niezmieniony przez pięćdziesiąt lat? Jeśli nieustannie starasz się go zmienić, aby osiągnąć satysfakcję, to nie jest to miłość — to hazard, w którym stawką jest twoje szczęście. Angażując się w związek z kimś, kochaj i szanuj jego autentyczną osobowość, a nie wyobrażoną przyszłość. Możesz mieć nadzieję, że będzie się dalej rozwijać, ale musisz być zadowolony z tego, kim jest teraz.
Po trzecie: chcesz go ratować
Czy często współczujesz swojemu partnerowi? Czy czujesz potrzebę, aby go podnosić na duchu? Czy boisz się go opuścić, martwiąc się, że nie poradzi sobie sam? Jeśli tak, to możesz być „ratownikiem”. Ratownicy nie szukają odpowiednich partnerów, szukają tych, którym współczują i którym mogą pomóc.
Szukanie kogoś zranionego, bezbronnego, zależnego, niekochającego lub pokrzywdzonego – gdzie litość rodzi uczucie, a wdzięczność następuje po nim – tworzy relację przypominającą misję ratunkową, a nie zdrową, zrównoważoną więź.
Kluczową zasadą jest tutaj „szacunek”. Osoba, którą kochasz, musi być kimś, kogo możesz szanować; musisz być z niej dumny. Twój partner nie potrzebuje Twojej pomocy; potrzebuje Twojego prawdziwego zrozumienia.
IV. Traktowanie drugiej osoby jako obiektu uwielbienia
Młode aktorki zakochujące się w reżyserach, studentki w profesorach, sekretarki w swoich szefach... Miłość do idolizowanej osoby rzadko prowadzi do zdrowego związku, ponieważ między nimi nie może istnieć równowaga. Obaj partnerzy muszą traktować się nawzajem jak równych sobie – nie tylko pod względem statusu, ale także postawy. Nadmierne uwielbienie jest toksyczne. Osoby, które zakochują się w swoich idolach, często cierpią z powodu niskiej samooceny i przekonania o własnej nieadekwatności.
V. Przyciąganie wyłącznie wyglądem
Wszyscy to znamy, prawda? Jeśli czujesz się głęboko zauroczony jakąś cechą, zadaj sobie pytanie: gdyby ta osoba nie miała tych uderzających niebieskich oczu, tego magnetycznego głosu... gdyby nie była modelką, nie umiała grać w koszykówkę... czy nadal byłbym z nią? Dla mężczyzn wygląd jest najważniejszym czynnikiem.
VI. Ulotne okazje do bliskiego kontaktu
Pracujesz nad wspólnym projektem, często razem zostajecie po godzinach i czujesz, że się w nim zakochałeś...Wybierasz się na trzytygodniowe wakacje i spotykasz innego wczasowicza, czując, że zakochałeś się w nim bez pamięci... Krótka, intensywna bliskość odnosi się do bycia razem w szczególnych okolicznościach, a nie w rutynie. Takie uczucia nie mogą trwać, ponieważ krótkotrwała bliskość uniemożliwia prawdziwe zrozumienie charakteru drugiej osoby.
VII. Wybór partnera z buntu
Twoi rodzice nieustannie namawiają cię do znalezienia bogatego partnera, ale każdy twój chłopak jest bez grosza; twoi rodzice byli wobec ciebie surowi, gdy dorastałeś, ale każda twoja dziewczyna jest rozwiązła; twój ojciec zawsze powtarzał, jak ważne jest kontynuowanie rodziny, ale twoje dziewczyny nie mogą lub nie chcą mieć dzieci...
Jeśli twój wybór partnera nieustannie denerwuje twoich rodziców, prawdopodobnie po prostu się buntujesz. Czujesz się zmuszony do udowodnienia czegoś w akcie buntu. Kiedy nie potrafisz kontrolować swoich wyborów, oznacza to brak prawdziwego uczucia do drugiej osoby, a związek jest skazany na niepowodzenie.
Osiem: Druga osoba nie jest singlem
Zostawiłam ten punkt na koniec, ponieważ zasadniczo nie jest to związek. Pierwszym warunkiem wyboru partnera na całe życie jest to, aby był on „singlem”. „Singiel” oznacza, że może się z tobą umawiać, nie będąc żonaty, zaręczony, w stałym związku, nie sypiając z nikim innym ani nie spotykając się z nikim innym – ktoś, kto jest wolny i umawia się tylko z tobą.
Jeśli mężczyzna, w którym się zakochałaś, obiecuje wkrótce zakończyć związek z inną kobietą; lub twierdzi, że nie kocha jej, tylko ciebie; lub jego obecna partnerka akceptuje twoją obecność, podczas gdy oni pozostają razem, ale on chce się z tobą spotykać przez jakiś czas; lub właśnie się rozstał, ale może do niej wrócić... żadna z tych sytuacji nie oznacza, że jest on wolny.Nie angażuj się w związek z żonatym mężczyzną lub mężczyzną pozostającym już w związku, niezależnie od podawanych wymówek. Wynik pozostaje ten sam: czeka Cię złamane serce. Pamiętaj, że akceptujesz jedynie resztki życia innej osoby.