Zijderupsenuitwerpselen zijn een bekend ingrediënt in de traditionele Chinese geneeskunde. Velen weten niet of het om een plant gaat of om iets heel anders. In werkelijkheid zijn zijderupsenuitwerpselen gewoon de uitwerpselen van zijderupsen. Nu is dat duidelijk, nietwaar? Zijderupsenuitwerpselen kunnen worden onderverdeeld in vroege en late oogst. Vroege oogstuitwerpselen worden in het voorjaar verzameld, terwijl late oogstuitwerpselen in het najaar worden verzameld.Uitscheiding van zijderupsen uit het late seizoen is effectiever voor medicinaal gebruik en wordt doorgaans verzameld tijdens de tweede en derde vervellingsfase. Vervolgens zullen we het mysterie van de uitscheiding van zijderupsen onthullen.
Zijderupsen eten uitsluitend moerbeibladeren en geen andere stoffen. Deze bladeren worden snel opgenomen, geabsorbeerd en uitgescheiden via het spijsverteringsstelsel van de zijderups. Daardoor behouden zijderupsenuitwerpselen een aanzienlijke voedingswaarde. Historische teksten documenteren het medicinale gebruik ervan dat eeuwen teruggaat, met name voor de behandeling van verkoudheid door koude wind.
Gedroogde zijderupsenuitwerpselen zien eruit als kleine, korte cilindervormige korrels van 2-5 millimeter lang en 1,5-3 millimeter in diameter. Hun oppervlak is grijsachtig en ruw, met zes duidelijke lengteribbels en drie tot vier ondiepe dwarslijnen. Beide uiteinden zijn licht afgeplat, waardoor ze een zeshoekige vorm hebben. De korrels zijn hard maar broos en brokkelen gemakkelijk af als ze vochtig worden. Ze verspreiden een vage grasachtige geur.De beste exemplaren zijn droog, zwart van kleur, stevig, uniform en vrij van onzuiverheden. De belangrijkste productiegebieden zijn Zhejiang, Sichuan, Henan, Jiangsu, Hunan, Yunnan, Guangdong, Anhui, Gansu, Hubei, Shandong en Liaoning.
Zijderupsengrit bevat 83,77-90,44% organisch materiaal, 9,56-16,23% as en 1,91-3,60% totaal stikstof.Het bevat ook chlorofyl, dat met ethanol of aceton kan worden geëxtraheerd. Uit rapporten blijkt dat de uitwerpselen van zijderupsen in het derde, vierde en vijfde stadium respectievelijk 1,6%, 2,0% en 2,4% ruw chlorofyl opleveren, hoewel slechts een klein deel daarvan echt chlorofyl is.Zo bevatte ruw chlorofyl uit de uitwerpselen van zijderupsen in het vijfde stadium slechts 13,19% zuiver chlorofyl, terwijl de rest bestond uit verzepbare stoffen (48,92%) en onverzeepbare stoffen (44,45%). De uitwerpselen van zijderupsen bevatten ook 0,25-0,29% fytosterolen.Daarnaast bevat het onverzeepbare componenten zoals β-sitosterol, cholesterol, ergosterol, tetracosaanzuur en humulesterol. β-Sitosterol-β-glucoside is ook geïsoleerd uit de uitwerpselen van zijderupsen.
Zijderupsengrit heeft een aanzienlijke medicinale waarde. Door langdurige strijd tegen ziekten heeft de volksgeneeskunde uitgebreide ervaring opgedaan. Kustbewoners, die vaak worden blootgesteld aan maritieme omgevingen, hebben vaak last van reuma. Zij gebruiken één liang (ongeveer 50 g) zijderupsengrit in een vergevorderd stadium, dat wordt afgekookt tot een bouillon die in drie porties wordt geconsumeerd. Elke portie wordt ingenomen met een half kopje warme rijstwijn, wat opmerkelijk bevredigende resultaten oplevert – een remedie die niets kost.
Hiermee is onze inleiding over zijderupsengrit ten einde. We hopen dat deze informatie nuttig voor u is. We wensen u een goede gezondheid en het allerbeste voor deze winter.