Geen enkele verslaving kan in slechts enkele dagen of door sporadische inspanningen worden overwonnen. Om een verborgen verslaving te overwinnen, moet men eerst beschikken over een enorme wilskracht en vastberadenheid. Drugsverslaving is misschien wel de moeilijkste verborgen verslaving om te overwinnen, omdat het niet alleen om psychologische afhankelijkheid gaat, maar ook om lichamelijke afhankelijkheid – een dubbele last voor mensen die willen herstellen.
Afhankelijkheid van slaappillen ontstaat door langdurig medicijngebruik als gevolg van slapeloosheid, waardoor slapen zonder pillen onmogelijk wordt. Zelfs wanneer men de pillen inneemt, blijft de slaap slecht en kort, met minimale diepe slaap. Als gevolg hiervan ervaren deze personen overdag lethargie, terwijl een hoge dosering 's nachts aanhoudende slaperigheid veroorzaakt.Velen vertonen ook depressieve klachten, emotionele instabiliteit en rusteloosheid, waardoor ze ernstig lijden. Deze situatie is frustrerend voor zowel artsen als patiënten. Het belangrijkste probleem is dat deze patiënten vaak onvoldoende doorzettingsvermogen en vastberadenheid hebben, waardoor effectieve samenwerking met medische professionals wordt belemmerd. Als gevolg daarvan begint de behandeling vaak enthousiast, maar hapert deze op de lange termijn.Hoewel patiënten de wens kunnen uiten om te stoppen met de medicatie, trekken ze vaak hun steun in bij het minste ongemak tijdens de behandeling. In werkelijkheid blijft herstel haalbaar met voldoende vertrouwen en standvastig doorzettingsvermogen, in combinatie met nauwe samenwerking met de arts.
Voorafgaand aan de behandeling moet de arts de patiënt eerst begeleiden bij het opbouwen van vertrouwen. Dit houdt in dat hij hen helpt de aard van slaap en de verschillende symptomen van slapeloosheid te begrijpen, hun specifieke slapeloosheidspatroon te herkennen, de oorzaken en classificatie ervan te identificeren,Tegelijkertijd moet de arts de patiënt duidelijk maken dat slapeloosheid en medicatie twee diepgewortelde gewoontes zijn (de langdurige gewoonte van slapeloosheid en de gewoonte om op medicatie te vertrouwen om te kunnen slapen). Aan de hand van herkenbare voorbeelden uit het dagelijks leven moet de arts op een levendige manier duidelijk maken dat elke gewoonte kan worden veranderd.Er moet echter worden begrepen dat het veranderen van een gewoonte lang niet zo eenvoudig is als het verplaatsen van een stoel. De behandeling zal niet soepel verlopen; het vereist inspanning en het verdragen van bepaalde ongemakken tijdens het proces. Met sterk doorzettingsvermogen en de vastberadenheid dat "doorzettingsvermogen tot overwinning leidt", is herstel haalbaar.
Ten tweede stellen de arts en de patiënt samen een behandelplan op. De arts legt het doel van de behandeling, de specifieke methoden en de mogelijkheid van tegenslagen tijdens het proces uit. Ze kunnen zelfs de mogelijkheid van "slapeloze nachten" en symptomen overdag, zoals duizeligheid of een wazig hoofd, bespreken. Deze worden benadrukt als "normale reacties" tijdens de behandeling en de patiënt wordt geadviseerd zich niet ongerust te maken. Door vol te houden zullen deze symptomen verdwijnen.
Wie van slaappillen af wil komen, kan de volgende drie benaderingen overwegen:
(1)
Doe 's middags een uur lang lichte lichamelijke activiteit, zoals planten water geven, in de moestuin werken of de vloer dweilen.Beperk de vochtinname vanaf het middaguur, vermijd soep bij het avondeten, stop een uur voor het slapengaan met mentale activiteiten, doe een half uur aan lichaamsbeweging in de buitenlucht (bijvoorbeeld joggen, touwtjespringen) en rook niet. Neem na de activiteit een warm bad of laat uw benen 20 minuten in heet water weken en ga dan meteen naar bed. Oefen bij het naar bed gaan de fysieke ontspanningstechnieken en neem een comfortabele slaaphouding aan, zoals beschreven in "Slapeloosheid behandelen met gedragscorrectie".
(2)
Als u binnen een half uur na het gaan liggen nog niet slaperig bent, neem dan de slaapmedicatie die u van tevoren naast uw bed hebt gelegd. (Deze medicatie wordt van tevoren door de arts voorgeschreven. Volgens het behandelplan neemt de patiënt eerst de oorspronkelijke dosering, schakelt vervolgens geleidelijk over op vergelijkbare alternatieven en gaat daarna over op niet-gerelateerde medicijnen ter vervanging van het slaapmiddel. Patiënten mogen niet vragen naar de specifieke medicijnen die hierbij worden gebruikt.)Als u snel in slaap valt nadat u bent gaan liggen, maar kort daarna weer wakker wordt, mag u ook medicatie innemen. Als u echter na middernacht wakker wordt, mag u geen medicatie innemen. Volg in plaats daarvan de bovengenoemde methoden om in slaap te vallen. Als u nog steeds wakker bent, sta dan op en doe iets, en ga pas weer naar bed als u weer slaperig wordt. In dit stadium mag u in geen geval medicatie innemen.
(3)
Ongeacht de kwaliteit van de slaap van de vorige nacht, moet u elke ochtend op tijd opstaan en buitenactiviteiten ondernemen.Doe 's middags een dutje van een uur. Wie niet gewend is om een dutje te doen, moet toch een uur gaan liggen en rusten, en meteen weer opstaan om de normale dagelijkse activiteiten te hervatten. Blijf tijdens de behandeling dagelijks intellectuele bezigheden uitoefenen, zoals boeken of kranten lezen of schaken. Houd u strikt aan dit dagelijkse schema zonder af te wijken en houd een dagelijks dagboek bij over uw toestand.Tijdens de eerste behandelingsfase kunt u last krijgen van slaperigheid of een wazig hoofd. Dit komt door onvoldoende nachtrust of de effecten van medicatievermindering, niet door hersenbeschadiging. Door vol te houden of uw hoofd en gezicht met warm water te spoelen, kunt u deze symptomen verlichten. Af en toe kan misselijkheid of trillen optreden; informeer uw arts onmiddellijk om dit aan te pakken, hoewel dergelijke reacties zeldzaam zijn.
Maak u tijdens de behandeling niet te druk over de dagelijkse slaapduur. Als u zonder onnodige medicatie in slaap kunt vallen en de volgende dag mentaal helder, fris en energiek wakker wordt, wordt de behandeling als succesvol beschouwd en kan deze worden beëindigd.
Het overwinnen van de afhankelijkheid van slaappillen brengt twee bijzonder uitdagende fasen met zich mee: in eerste instantie het opbouwen van vertrouwen en het omgaan met ongemak tijdens het overschakelen op andere medicatie of het stoppen met medicatie.Patiënten haperen vaak tijdens deze fasen, waardoor eerdere vooruitgang teniet wordt gedaan. Maar door consequent samen te werken met de arts en zich aan het voorgeschreven plan te houden, kan zelfs de meest hardnekkige slapeloosheid worden genezen en de diepst gewortelde verslaving worden overwonnen.