IC tedavisi, hastalığın etiyolojisi ile ilgili bir veya iki yaygın teoriye dayalı olarak doğrudan formüle edilmiştir. Bu zorlu durum için kapsamlı, sistematik ve uygulanabilir bir klinik tedavi protokolü geliştirdik.
A: Oral İlaç Tedavisi
1.Sodyum Pentosan Polisülfat
Bu, IC tedavisi için FDA tarafından onaylanan tek ilaçtır. Etki mekanizması, mesane epitelindeki glikozaminoglikan eksikliğini düzeltmektir. Çeşitli çalışmalarda, hastaların %30-40'ının semptomlarında %40-50 iyileşme olduğu bildirilmiştir. Etkisini göstermesi altı aydan bir yıla kadar sürebileceğinden, uzun süreli oral ilaç tedavisi önerilir.
2. Antihistaminikler
Antihistaminiklerin değişken etkinliği, daha önce açıklanan patofizyolojik modelle açıklanabilir: mast hücre degranülasyonu, inflamatuar yanıtlara ve ilişkili belirtilere yol açan olaylar zincirinin yalnızca bir adımını temsil eder. Hidroksizin, yatmadan önce 10 mg ile başlanmalı ve 75 mg'a kadar titrasyon yapılmalıdır. Semptomların hafiflemesi yaklaşık 1-3 ay sürebilir.
3. Antidepresanlar
Antidepresanların (TCA'lar, SSRI'lar) IC tedavisinde etkinliği büyük ölçüde ağrı nöromodülatörleri olarak görevlerinden kaynaklanmaktadır. Yan etkileri en aza indirmek için dozaj kademeli olarak titrasyon yapılmalıdır. Bu ajanlar, özellikle ağrının baskın olduğu durumlarda, hastalığın erken evrelerinde kullanılabilir.Amitriptilin (Elavil) genellikle yatmadan önce 10 mg veya 20 mg ile başlanır ve tolere edilebilirse 75 mg'a kadar titrasyon yapılır. Fluoksetin hidroklorür (Prozac) 20 mg/gün ile başlar ve gerekirse 40 mg'a kadar artırılır.Sertralin (Zoloft), iyi tolere edilebilirliği olan bir başka uygun antidepresandır ve günlük 50 mg ile başlanır ve günlük 100 mg'a kadar titrasyon yapılır. Antidepresanlar çok yönlü etkiler gösterir: uykuyu teşvik eder ve noktüriyi azaltır; ağrı eşiklerini yükselterek nöromodülatör etkiler gösterir;ruh halini iyileştirir; ve detrusor instabilitesinin neden olduğu sıklığı azaltmak için mesane üzerinde antikolinerjik etkiler gösterir. 4. Antikolinerjik ve Antispazmodik Ajanlar Hafif semptomları olan veya eşlik eden mesane instabilitesi olan hastalar bu ilaçlarla ağrılarını hafifletebilir, ancak orta ve şiddetli semptomlarda etkinlikleri sınırlıdır.B: İntravezikal Tedavi 1. Dimetil sülfoksit (DMSO) DMSO, antiinflamatuar, analjezik ve kas gevşetici özelliklere sahip organik bir çözücüdür. Ayrıca kollajen çözücü etkileri de vardır; uzun süreli kullanım doku fibrozu riskini artırabilir ve birden fazla tedavi küründen sonra spesifik, ilerleyici direnç oluşturabilir.300'den fazla hastayı içeren yayınlanmış deneyimlerin retrospektif analizi, düşük insidansa rağmen önemli bir kısmının olumlu yanıt verdiğini ortaya koymuştur (32). Bu ilaç, birincil tedavi ajanı olmaya devam etmektedir; hidrokortizon, heparin ve sodyum bikarbonat ile eşzamanlı kullanıldığında etkinliği artabilir. 2. Heparin Literatür raporları, heparinin yavaş intravezikal infüzyonunun IC'yi tedavi edebileceğini göstermektedir.Günlük doz, 10.000-20.000 birim heparinin 10 mililitre salin solüsyonunda çözülmesinden oluşur. Semptomların hafiflemesi 2-6 ay sürer ve en iyi sonuçlar 1-2 yıllık tedaviden sonra elde edilir. Etki mekanizması sodyum pentasülfat polisakkaritininkine benzer, ancak heparin ek olarak epitel geçirgenliğini de geri kazandırır.
3. Xishitai
Literatür raporları, Xishitai mesane instilasyonunun mesane mukozal bariyer tabakasını etkili bir şekilde onardığını ve zararlı maddelerin mesane interstisyel tabakasına girmesini azalttığını göstermektedir. Bu, sık idrara çıkma ve dizüri gibi mesane tahriş semptomlarını hafifletir. Etkiler 6-8 instilasyondan sonra belirginleşir. IC hastaları için, mesane rahatsızlığını gidermedeki genel etkinlik oranı nispeten yüksektir, yaklaşık %70-80.Aynı zamanda, tekrarlayan idrar yolu enfeksiyonu olan hastalar için, uzun süreli mesane irrigasyonu bu enfeksiyonların tekrarlama oranını azaltabilir ve özellikle menopoz sonrası tekrarlayan idrar yolu enfeksiyonu yaşayan yaşlı kadınlar için etkili olduğu kanıtlanmıştır.
C: Kas Eğitimi
Pelvik taban kaslarını hedef alan fizik tedavi, IC hastaları için terapötik faydalar sağlar. Bu yaklaşım, pelvik taban disfonksiyonunun, başlangıç olayı olarak, mesane duvarının nörojenik iltihaplanmasına ve pelvik taban kas gerginliğinin artmasına yol açabileceği teorisine dayanmaktadır.Her ikisi de ağrıya katkıda bulunabilir. On IC hastası, transvajinal parmak kompresyonu ve periüretral dokuların lateral traksiyonu, ardından pubik üretral kasların pubik simfizise doğru kompresyonu, transvajinal posterior traksiyon ve pubovaginalis kasının izovolumetrik kasılması içeren miyofasiyal fizik tedaviye tabi tutulmuştur.
On hastadan yedisi, ortalama 19 aylık takip süresinde orta ila belirgin (51-99%) semptom hafiflemesi bildirdi. Ağrılı veya ağrısız idrar sıkışması sendromu (IC'nin daha hafif bir formu olarak kabul edilir) olan hastalar da bu tedaviye yanıt verdi ve yaklaşık %83'ü orta ila belirgin iyileşme veya tam semptom düzelmesi bildirdi.Transvajinal Theile masajı da IC hastaları için etkili olduğu kanıtlanmış ve yaklaşık %90'ı kısa süreli semptom hafiflemesi yaşamıştır. Sakral Sinir Modülasyonu (Mesane Pacing) Mesane pacing cihazları aracılığıyla sakral sinir stimülasyonu, son zamanlarda IC hastalarını tedavi etmek için kullanılmaya başlanmış ve umut verici sonuçlar elde edilmiştir.Yakın zamanda yapılan çok merkezli bir çalışmada, hastaların %60-80'inin idrar sıklığı ve ağrı gibi IC semptomlarında önemli bir rahatlama yaşadığı bulunmuştur. Diğer yazarlar da benzer bulgular bildirmiş ve sakral sinir stimülasyonunun, refrakter IC semptomları olan veya oral veya intravezikal tedavilere yanıtı zayıf olan hastalar için düşünülebileceğini öne sürmüştür. Sakral sinir stimülasyonunun etki mekanizması hala belirsizdir, ancak IC'nin nörojenik bir mesane rahatsızlığı olmasıyla ilişkili olabilir.İlginç bir şekilde, daha önce bahsedilen IC'nin iki idrar biyobelirteci olan heparin bağlayıcı epidermal büyüme faktörü (HB-EGF) ve anti-proliferatif faktör (APF), sakral sinir stimülasyonu yoluyla IC semptomlarının hafiflemesinden sonra normal seviyelere dönmüştür. Eşzamanlı olarak, sakral sinir modülasyonu, refrakter interstisyel sistitin neden olduğu sekonder pelvik taban kas spazmından kaynaklanan pelvik ağrı için mükemmel terapötik etkinlik göstermektedir.
D: Cerrahi Tedavi
1. Sistoskopi ve Hidrodistansiyon
Daha önce belirtildiği gibi, sistoskopi ve hidrodistansiyon bazı hastalar için terapötik etki gösterir ve semptomlar 4-12 ay içinde %60 oranında hafifler.Kanıtlar, hidrodistansiyon yoluyla kas gerilmesinden iki hafta sonra idrar HB-EGF düzeylerinin yükseldiğini ve APF düzeylerinin azaldığını doğrulasa da, mekanizma hala belirsizdir. 2. Mesane Büyütme, Sistektomi ve İdrar Yönlendirme Mesane büyütme, idrar yönlendirme ile sistektomi, daha az invaziv yaklaşımlara yanıt vermeyen kalıcı semptomları olan hastalar için nihai tedavi seçenekleri olmaya devam etmektedir.Hastaların büyük çoğunluğu, basit sistektomi veya ileal konduit ile suprakistektomi sonrasında semptomlarında hafifleme yaşar, ancak çok az sayıda hastada dirençli pelvik taban ağrısının devam ettiği bildirilmiştir.