Om het geheugen te verbeteren, leveren aanpassingen in het voedingspatroon opmerkelijk zichtbare effecten op. In combinatie met gerichte geheugentraining levert dit nog betere resultaten op. Het is raadzaam om meer voedingsmiddelen te consumeren die de hersenen stimuleren.Dierlijke lever en nieren zijn rijk aan eiwitten, lecithine, vitamines en mineralen zoals calcium, fosfor en ijzer – essentieel voor de stofwisseling van de hersenen – en bevatten ook aanzienlijke hoeveelheden acetylcholine, dat van vitaal belang is voor de vorming van het geheugen. Deze organen zijn rijk aan ijzer, een belangrijk bestanddeel van rode bloedcellen. Rode bloedcellen leveren voldoende zuurstof aan de hersenen, waardoor de efficiëntie ervan effectief wordt verhoogd.Wat veroorzaakt geheugenverlies?
1. Irrelevantie: Het gevoel dat iets onbelangrijk is, is de meest voorkomende reden voor vergeetachtigheid. We zien dat kinderen een opmerkelijk goed geheugen hebben als het gaat om hun favoriete sportteams of filmsterren. Tijdens het coderen wordt de betekenis van informatie kritisch geëvalueerd. Simpel gezegd: als iets als nutteloos wordt beschouwd, wordt het niet opgeslagen in het langetermijngeheugen.
2. Onderdrukking: waarom herinneringen uit het bewuste denken worden gewist. Het onderdrukken van herinneringen is mogelijk een ingebouwd verdedigingsmechanisme dat ons helpt emotioneel trauma te verwerken. De theorie van onderdrukking, voor het eerst verwoord door Freud, verklaart waarom sommige mensen zich kleine gebeurtenissen herinneren die veel leed hebben veroorzaakt of traumatische periodes herinneren.Onderdrukking is inherent omstreden, omdat herinneringen elastisch zijn: ze kunnen worden beïnvloed, uitgehold of onnauwkeurig worden opgehaald. Dit blijkt bijzonder problematisch in rechtszaken, waar getuigen zich gebeurtenissen van jaren geleden herinneren. Er zijn gewetenloze psychologische technieken en hypnose gebruikt om verloren herinneringen op te roepen (al dan niet opzettelijk), wat soms resulteert in valse herinneringen.De onethische praktijken van sommige clinici mogen niet als geldig worden beschouwd; de juiste aanpak omvat procedures die worden uitgevoerd door echt gekwalificeerde professionele clinici of psychologen. 3. Stress: Het geheugen presteert optimaal bij een passend stressniveau, maar neemt af wanneer de stress buitensporig of aanhoudend wordt. Dit komt omdat aanhoudende aandacht cruciaal is voor een effectieve herinnering.Bedenk eens hoe uw concentratie is wanneer u angstig bent. U maakt waarschijnlijk fouten, vergeet details of voelt zich overweldigd. Fysiologisch gezien veroorzaakt stress de afscheiding van cortisol, een hormoon dat aanvankelijk de alertheid verhoogt, maar uiteindelijk het nauwkeurig herinneren na verloop van tijd belemmert. Langdurige stress blijkt dus schadelijk te zijn voor het geheugen.
4. Interferentie: Een andere factor die een rol speelt bij het vergeten is interferentie: de verstoring door concurrerende prikkels tijdens de fase van geheugenvorming. Wanneer er interferentie optreedt, zullen pogingen om de herinnering op te halen waarschijnlijk mislukken.Om het effect van interferentie te illustreren: stel dat u een onbekend telefoonnummer opzoekt, het twee keer herhaalt om het in uw kortetermijngeheugen op te slaan en vervolgens een kort gesprek met iemand voert. Kunt u zich het nummer herinneren? Waarschijnlijk niet. Interferentie kan dat bekende gevoel veroorzaken dat woorden 'op het puntje van uw tong liggen' – u lijkt zich iets te herinneren, maar het blijft tijdelijk buiten bereik.
5. Degeneratie: Een van de oudste theorieën over het geheugen – het 'use-it-or-lose-it'-principe – suggereert dat de synaptische verbindingen die worden gebruikt om een herinnering of gebeurtenis te coderen, zonder oefening geleidelijk aan verslechteren.Geheugentraining kan zo simpel zijn als het bekijken van een oude foto, het herbeleven van een verhaal, het bijwonen van een bijeenkomst, het opnieuw beluisteren van een muziekstuk of het oproepen van een scène in uw gedachten. Hoewel degeneratie gedeeltelijk de achteruitgang van het geheugen op middelbare leeftijd verklaart, bevestigt uitgebreid onderzoek dat het geheugen op latere leeftijd kan worden verbeterd door middel van eenvoudige geheugenstrategieën. Geheugenverlies is dus geen onvermijdelijk gevolg van veroudering.