Częste spotkania towarzyskie z przełożonymi stwarzają dylemat Ye Fan pracował w dziale sprzedaży dużej firmy farmaceutycznej. Była to niezwykle wymagająca praca, która wystawiała go na ciężką próbę w zakresie komunikacji interpersonalnej, opanowania specjalistycznej wiedzy, zrozumienia rynku i wytrzymałości fizycznej. Ye Fan pracował niestrudzenie, osiągając stale rosnące wyniki sprzedaży, co przyniosło mu znaczną przychylność jego bezpośredniego przełożonego, kierownika sprzedaży Luo Xia.Wkrótce po dołączeniu do firmy Ye Fan stanął przed negocjacjami z ważnym zagranicznym klientem, który miał duże znaczenie dla firmy. Rozmowy okazały się wyjątkowo trudne, ale Ye Fan nie poddał się. Po tygodniu intensywnych dyskusji negocjacje zakończyły się sukcesem. Ye Fan z radością przyjął zaproszenie Luo Xia na kolację. Od tego czasu Luo Xia często zapraszała Ye Fana na posiłki, wieczorne wyjścia do barów, kręgle, snookera i squasha.Głównie pod pretekstem świętowania znakomitych wyników i osiągnięć Ye Fan. Czasami Ye Fan nie miała ochoty wychodzić, ale widząc jego szczere spojrzenie i pamiętając, że jest jej przełożonym, trudno jej było odmówić. Ponadto Luo Xia przywoziła jej z każdej podróży służbowej wyjątkowe drobne upominki, co oczywiście nie umknęło uwadze innych.Wkrótce za plecami Ye Fan zaczęły krążyć plotki o jej relacjach z przełożonym, podsycane częściowo zazdrością o jej sukcesy zawodowe. Luo Xia tylko uśmiechał się obojętnie na te plotki, ale Ye Fan była głęboko zaniepokojona. Jej chłopak, z którym była od dwóch lat, słysząc plotki, wziął je za dobrą monetę (zwłaszcza biorąc pod uwagę częste późne powroty Ye Fan i nieobecności na spotkaniach).Doszła do wniosku, że ambitna Ye Fan musiała wykorzystać swojego przełożonego, aby osiągnąć tak niezwykłe wyniki. Bez względu na to, jak Ye Fan próbowała to wyjaśnić, on nie chciał jej słuchać. Co więcej, sugestywny błysk w oczach Luo Xia był dla Ye Fan źródłem nieustannego niepokoju, ilekroć o tym myślała. Rada: Naucz się mówić „nie” Kiedy przełożony często zaprasza cię na spotkania, nawet jeśli naprawdę nie ma żadnych niewłaściwych intencji, musisz zachować czujność. Takie zaproszenia często są zapowiedzią niewłaściwego związku.Zawsze trzymaj się swoich zasad. Chociaż oczekuje się od Ciebie wykonywania zadań służbowych, w innych sprawach staraj się być szczery, ale nie uległy. Odmowa przełożonemu nie jest z natury czymś negatywnym; często świadczy o dojrzałości, szacunku do samego siebie i godności osobistej, co sprzyja wzajemnemu szacunkowi i podnosi Twoją pozycję.Jeśli naprawdę brakuje ci odwagi, aby odmówić jego zaproszeniu, istnieje inne podejście: zabierz ze sobą przyjaciół, współpracowników, a nawet jego żonę. Ubieranie się w sposób, który nie podoba się przełożonemu Cen Qing jest żywą i wesołą młodą kobietą, która osiąga również doskonałe wyniki w nauce.Po ukończeniu studiów wyprzedziła wielu konkurentów i zdobyła stanowisko w wydawnictwie znanym z faworyzowania kandydatów płci męskiej. Sześć miesięcy temu jej zamiłowanie do nowych doświadczeń skłoniło ją do przejścia do średniej wielkości firmy internetowej – trzeba przyznać, że znaczącą rolę odegrała tu godna pozazdroszczenia pensja. Jednak nieoczekiwanie sprawy potoczyły się znacznie mniej gładko, niż się spodziewała. Wkrótce odkryła, że jej przełożony ma wybuchowy charakter i jest sztywny oraz konserwatywny.Cen Qing, która często przeglądała magazyny modowe, naturalnie ubierała się modnie i awangardowo: prześwitujące sukienki, plisowane spódnice z delikatnymi wzorami, nowoczesne chińskie cheongsam, szyfonowe nadruki, spodnie cargo, duże torby i mule z futrzanym wykończeniem... Jej styl był konsekwentnie romantyczny i ciągle się zmieniał.Jej poprzednia szefowa w wydawnictwie była pod tym względem bratnią duszą, podczas gdy jej obecny surowy przełożony od początku okazywał jej niechęć, wielokrotnie przypominając jej, aby zwracała uwagę na swój wygląd. Cen Qing nie zwracała na to żadnej uwagi. W końcu to nie był bank, urząd państwowy ani sąd – po co ubierać się tak konwencjonalnie? Ponieważ nie darzyła przełożonego wzajemnym szacunkiem, stała się wobec niego oschła i zdystansowana pod wieloma względami: kiedy tylko było to możliwe, załatwiała sprawy przez telefon, zamiast konfrontować się z nim bezpośrednio.Kiedy informował ją o zadaniach, odwracała się i odchodziła natychmiast po zakończeniu, bez wyrazu twarzy i bez dalszych komentarzy. Od tego momentu jego stosunek do niej wydawał się szczególnie zły; najmniejszy błąd wywoływał jego wściekłe wybuchy. Kiedy to wyraźnie jego numer faksu był nieprawidłowy, obwiniał Cen Qing za wysłanie go w złe miejsce.W weekend Cen Qing już dawno zaplanowała spotkanie z przyjaciółmi. Jednak gdy zegar wybił piątą, jej szef podbiegł do niej i bez dyskusji oświadczył: „Jest pilna sprawa. Musisz zostać”.Rada: Ubieraj się odpowiednio Należy zdawać sobie sprawę, że mężczyźni na stanowiskach kierowniczych często mają skrajne opinie na temat swoich podwładnych – albo bardzo je podziwiają, albo intensywnie nie lubią. Ubiór odgrywa tu znaczącą rolę. Poza godzinami pracy możesz ubierać się tak niewinnie, efektownie lub uwodzicielsko, jak tylko chcesz. Jednak w biurze jest inaczej. Staraj się wyrażać swoją indywidualność, dostosowując się jednocześnie do preferencji przełożonego.Może to być trudne, ale zyskasz nieoczekiwaną pochwałę i dobrą wolę. Pomoże Ci to również spokojnie oswoić się z pracą od momentu wejścia do biura, unikając niepotrzebnych komplikacji. Chociaż możesz dystansować się od osób, których nie lubisz, dystansowanie się od szefa rodzi nieufność i pogarsza Twoją pozycję.
Trudno zaprzyjaźnić się z przełożonym
Cztery lata temu Pei Jia pracowała w skromnej agencji reklamowej pod kierownictwem szefowej o imieniu Qu Ziyu, która w rzeczywistości miała tylko ją jako pracownicę. Chociaż Pei Jia nie miała formalnych kwalifikacji poza dyplomem zawodowym z projektowania wnętrz, jej wrodzony talent i kreatywna intuicja zaowocowały wieloma znakomitymi projektami.W tamtym czasie firma miała zbyt mało pracowników. Zarówno ona, jak i Qu Ziyu zajmowali się planowaniem i projektowaniem, a także wykonywali niektóre zadania związane z marketingiem. Pracowali sześć pełnych dni w tygodniu, często zostając po godzinach, aż zasypiali trzymając się poręczy w autobusie. Wielokrotnie, po przeprowadzeniu ankiet od drzwi do drzwi do godziny 22:00, jedli szybki posiłek w przydrożnej restauracji na pusty żołądek, a następnie wracali do biura, aby zebrać wyniki.Dzięki tym wspólnym trudnościom Pei Jia i Qu Ziyu nawiązali niezwykłą więź. Nigdy nie zwracała się do niego „kierowniku Qu”, tylko po prostu „Ziyu”. Kiedy czuła się pokrzywdzona, zmartwiona, a nawet miała drobne problemy domowe, chętnie mu się zwierzała.W jej oczach Qu Ziyu, starszy od niej o osiem lat, był jak starszy brat i wyjątkowo łatwy w rozmowie przyjaciel. Nigdy nie czuła prawdziwego podziwu dla tego przełożonego.Jej umiejętności pisarskie były niewystarczające, więc wymagające zadania „pisemne” – przekonujące propozycje, chwytliwe teksty z uderzającymi frazami lub dobrze skonstruowane raporty podsumowujące osiągnięcia w pracy – były niezmiennie sporządzane przez Qu Ziyu. Pei Jia uważała to za całkowicie uzasadnione. W końcu, jak rozumowała, czy nie po to są przyjaciele? Poza tym nigdy nie szła na skróty w innych sprawach.Kiedy Qu Ziyu od czasu do czasu przypominała jej, aby skupiła się na rozwoju zawodowym – w szczególności na doskonaleniu umiejętności pisania – Pei Jia zbywała to śmiechem, nie zwracając na to uwagi. Podświadomie rozumowała: mając przełożoną taką jak Ziyu, która była dla niej jak przyjaciółka, czego miała się obawiać? W miarę rozwoju firmy do działu Pei Jia dołączyło wielu nowych pracowników. Jednak, szczerze mówiąc, ich sposób myślenia był w dużej mierze racjonalny (być może pod wpływem formalnego wykształcenia).Później, kiedy Qu Ziyu awansowała z kierownika działu na dyrektora, nie zaproponowała Pei Jia objęcia jej stanowiska. Zamiast tego awansowała młodego mężczyznę, który miał zaledwie 24 lata i pracował w firmie dopiero od roku. Pei Jia miała trudności z zaakceptowaniem tej decyzji: uważała, że to ona jest najbardziej odpowiednią kandydatką. Inni mogli jej nie znać, ale czy po tak długiej współpracy Qu Ziyu nie rozumiała jej możliwości? W przypływie impulsu poważnie rozważała rezygnację z pracy.Rada: unikaj przyjaźni Wiele osób pragnie traktować swoich przełożonych jak przyjaciół. Często jest to błędne przekonanie. Przełożony pozostaje przełożonym; nawet wyjątkowo bliska relacja nie usprawiedliwia braku szacunku lub respektu. Zachowanie odpowiedniego dystansu jest niezbędne – szczególnie w przypadku kobiet podlegających mężczyznom. Nawet osoby o największych osiągnięciach mają zarówno niezwykłe, jak i zwyczajne cechy; dystans pozwala ci wyglądać bardziej elegancko w oczach przełożonego.Obiektywnie rzecz biorąc, działania Qu Ziyu były całkowicie uzasadnione. 1. Jego znajomość z Pei Jia zaciemniła jego osąd, sprawiając, że uznał jej umiejętności i osiągnięcia za nieistotne;2. Często zwierając mu się, Pei Jia ujawniała swoje wady, takie jak niższe wykształcenie, brak racjonalnego myślenia i emocjonalne podejście do pracy, które były dla niego boleśnie oczywiste, co nieuchronnie prowadziło go do postrzegania jej jako zbyt szczerej i niedojrzałej; 3. Pracując razem przez tak długi czas, nie chciał jej awansować tylko po to, aby uniknąć wrażenia niestosowności.