Frequente entertainment door leidinggevenden zorgt voor dilemma
Ye Fan werkte in de verkoop voor een groot farmaceutisch bedrijf. Het was een buitengewoon veeleisende functie, die hem op de proef stelde op het gebied van interpersoonlijke communicatie, beheersing van specialistische kennis, marktinzicht en fysiek uithoudingsvermogen. Ye Fan werkte onvermoeibaar en behaalde gestaag stijgende verkoopcijfers, waardoor hij aanzienlijke gunst verwierf bij zijn directe leidinggevende, verkoopmanager Luo Xia.Kort nadat hij bij het bedrijf was gekomen, kreeg Ye Fan te maken met onderhandelingen met een belangrijke buitenlandse klant die van groot belang was voor het bedrijf. De gesprekken bleken buitengewoon moeizaam, maar Ye Fan weigerde zich gewonnen te geven. Na een week van intense discussies waren de onderhandelingen uiteindelijk succesvol. Ye Fan nam graag de uitnodiging van Luo Xia aan om uit eten te gaan. Daarna trakteerde Luo Xia Ye Fan regelmatig op etentjes, avondjes uit in bars, bowlen, snooker en squash.Meestal onder het mom van het vieren van Ye Fans uitstekende prestaties en resultaten. Soms had Ye Fan geen zin om mee te gaan, maar als ze zijn oprechte blik zag en zich herinnerde dat hij haar leidinggevende was, vond ze het moeilijk om te weigeren. Bovendien bracht Luo Xia van elke zakenreis unieke kleine cadeautjes voor haar mee, wat natuurlijk niet onopgemerkt bleef bij anderen.Het duurde niet lang voordat er achter Ye Fans rug om geruchten de ronde deden over haar relatie met haar leidinggevende, deels aangewakkerd door jaloezie over haar professionele succes. Luo Xia glimlachte alleen maar onverschillig om de geruchten, maar Ye Fan was diep verontrust. Haar vriend, met wie ze al twee jaar samen was, hoorde de roddels en nam ze voor waar aan (vooral gezien Ye Fans frequente late avonden en gemiste afspraken).Hij vermoedde dat de ambitieuze Ye Fan haar leidinggevende had gebruikt om zulke opmerkelijke resultaten te behalen. Hoe Ye Fan het ook uitlegde, hij weigerde te luisteren. Bovendien was de suggestieve glinstering in Luo Xia's ogen een voortdurende bron van leed telkens wanneer Ye Fan zich dat herinnerde. Advies: leer nee te zeggen Wanneer je leidinggevende je vaak uitnodigt, zelfs als hij oprecht geen ongepaste bedoelingen heeft, moet je waakzaam blijven. Dergelijke uitnodigingen zijn vaak een voorbode van een ongepaste relatie.Blijf altijd trouw aan je principes. Hoewel van je verwacht wordt dat je je aan je werkopdrachten houdt, moet je in andere zaken oprechtheid cultiveren zonder onderdanigheid. Het afwijzen van een uitnodiging van een leidinggevende is niet per definitie negatief; vaak getuigt het van volwassenheid, zelfrespect en persoonlijke waardigheid, waardoor je hun respect bevordert en je status verhoogt.Als je echt niet de moed hebt om zijn uitnodiging af te slaan, is er nog een andere aanpak: neem vrienden, collega's of zelfs zijn vrouw mee. Je kleden op een manier die je leidinggevende niet bevalt Cen Qing is een levendige en vrolijke jonge vrouw die ook uitblinkt op academisch gebied.Na haar afstuderen versloeg ze talrijke concurrenten en wist ze een baan te bemachtigen bij een uitgeverij die notoir een voorkeur heeft voor mannelijke kandidaten. Zes maanden geleden bracht haar voorliefde voor nieuwe ervaringen haar ertoe om over te stappen naar een middelgroot internetbedrijf – toegegeven, het benijdenswaardige salaris was een belangrijke aantrekkingskracht. Maar onverwachts verliep alles veel minder soepel dan verwacht. Al snel ontdekte ze dat haar mannelijke leidinggevende een opvliegend karakter had en starre, ouderwetse gewoonten.Cen Qing, die vaak door modebladen bladerde, kleedde zich natuurlijk trendy en avant-gardistisch: doorschijnende jurken, plooirokken met delicate patronen, gemoderniseerde Chinese cheongsams, chiffonprints, cargobroeken, oversized tassen en muiltjes met bontrand... Haar stijl was altijd romantisch en veranderde voortdurend.Haar voormalige vrouwelijke baas bij de uitgeverij was in dit opzicht een geestverwant, terwijl haar huidige strenge mannelijke baas vanaf het begin afkeuring toonde en haar herhaaldelijk eraan herinnerde op haar uiterlijk te letten. Cen Qing trok zich daar helemaal niets van aan. Dit was tenslotte geen bank, overheidsinstantie of rechtbank – waarom zou ze zich zo conventioneel kleden? Omdat er geen wederzijdse bewondering was, werd ze in veel opzichten koel en afstandelijk tegenover haar baas: waar mogelijk regelde ze zaken via de telefoon in plaats van hem rechtstreeks te confronteren.Als hij haar opdrachten gaf, draaide ze zich om en liep ze meteen weg, zonder enige uitdrukking op haar gezicht en zonder verder commentaar. Daarna leek zijn houding tegenover haar bijzonder slecht; de kleinste fout leidde tot woedende uitbarstingen van zijn kant. Toen het duidelijk was dat zijn faxnummer onjuist was, gaf hij Cen Qing de schuld dat ze het naar de verkeerde plaats had gestuurd.In het weekend had Cen Qing al lang afgesproken om zich te vermaken met vrienden. Maar zodra de klok vijf uur sloeg, kwam haar baas aangerend en verklaarde zonder discussie: "Er is dringend werk. Je moet blijven."Advies: kleed je gepast Houd er rekening mee dat mannelijke leidinggevenden vaak extreme meningen hebben over vrouwelijke ondergeschikten – ze bewonderen ze enorm of hebben een intense afkeer van ze. Kleding speelt hierbij een belangrijke rol. Buiten werktijd kun je je zo onschuldig, glamoureus of verleidelijk kleden als je wilt. Op kantoor is dat echter anders. Probeer je individualiteit tot uitdrukking te brengen en tegelijkertijd rekening te houden met de voorkeuren van je leidinggevende.Dat kan een uitdaging zijn, maar het levert je onverwachte lof en goodwill op. Het helpt je ook om rustig aan het werk te gaan zodra je het kantoor binnenkomt, waardoor je onnodige complicaties voorkomt. Hoewel je misschien afstand neemt van iemand die je niet mag, leidt afstand nemen van je baas tot wantrouwen en verslechtert het je positie.
Vriendschap sluiten met je leidinggevende is geen sinecure
Vier jaar geleden werkte Pei Jia bij een bescheiden reclamebureau onder een baas genaamd Qu Ziyu, die in werkelijkheid alleen haar als werknemer had. Hoewel Pei Jia geen formele kwalificaties had behalve een beroepsdiploma in interieurontwerp, beschikte ze over een opmerkelijke flair. Geleid door intuïtie en inspiratie produceerde ze tal van uitmuntende ontwerpen.Op dat moment had het bedrijf te kampen met een tekort aan personeel. Zowel zij als Qu Ziyu hielden zich bezig met planning en ontwerp en vervulden daarnaast ook enkele marketingtaken. Ze werkten zes volle dagen per week en maakten vaak overuren, totdat ze in slaap vielen terwijl ze zich vasthielden aan de leuning in de bus. Na herhaaldelijk tot na 22.00 uur huis-aan-huis enquêtes te hebben gehouden, aten ze vaak snel een maaltijd in een eetcafé aan de straatkant op hun lege maag, voordat ze terugkeerden naar kantoor om de resultaten te verzamelen.Door deze gedeelde ontberingen ontwikkelden Pei Jia en Qu Ziyu een buitengewone band. Ze sprak hem nooit aan met "manager Qu", maar gewoon met "Ziyu". Als ze zich onrechtvaardig behandeld voelde, problemen had of zelfs met kleine huiselijke problemen te maken kreeg, vertrouwde ze hem dat meteen toe.In haar ogen was Qu Ziyu, die acht jaar ouder was dan zij, als een oudere broer en een buitengewoon gemakkelijke vriend. Ze voelde nooit echt ontzag voor deze leidinggevende.Haar schrijfvaardigheid was niet geweldig, dus de veeleisende 'schriftelijke' taken – overtuigende voorstellen, pakkende en memorabele teksten of goed gestructureerde rapporten waarin hun werkprestaties werden samengevat – werden steevast door Qu Ziyu geschreven. Pei Jia voelde zich prima bij deze regeling. Was dit niet waar vrienden voor waren, redeneerde ze. Bovendien nam ze op andere gebieden nooit genoegen met minder.Als Qu Ziyu haar af en toe eraan herinnerde dat ze zich moest concentreren op haar professionele ontwikkeling – met name het aanscherpen van haar schrijfvaardigheid – wuifde Pei Jia dat lachend weg en besteedde er weinig aandacht aan. Onbewust redeneerde ze: met een vriendelijke leidinggevende als Ziyu, wat had ze dan te vrezen? Naarmate het bedrijf groeide, verwelkomde de afdeling van Pei Jia tal van nieuwe medewerkers. Maar eerlijk gezegd waren zij sterk geneigd tot rationaliteit (misschien beïnvloed door hun formele opleiding).Toen Qu Ziyu later werd gepromoveerd van afdelingsmanager tot directeur, stelde ze niet voor dat Pei Jia haar vrijgekomen functie zou vervullen. In plaats daarvan promoveerde ze een jonge man van slechts 24 jaar die pas een jaar bij het bedrijf werkte. Pei Jia vond dit moeilijk te accepteren: zij vond zichzelf de meest geschikte kandidaat. Anderen kenden haar misschien niet, maar begreep Qu Ziyu haar capaciteiten niet, na zo lang samen te hebben gewerkt? In een opwelling overwoog ze serieus om ontslag te nemen.Advies: vermijd vriendschap Velen streven ernaar hun superieuren als vrienden te behandelen. Dit is vaak een misvatting. Een superieur blijft een superieur; zelfs een uitzonderlijk goede verstandhouding is geen excuus voor een gebrek aan eerbied of respect. Het is essentieel om gepaste afstand te bewaren, vooral voor vrouwelijke ondergeschikten van mannelijke managers. Zelfs de meest succesvolle personen hebben zowel buitengewone als gewone kanten; door afstand te bewaren kom je in hun ogen gepolijster over.Objectief gezien waren de acties van Qu Ziyu volkomen redelijk. 1. Zijn vertrouwdheid met Pei Jia had zijn oordeel vertroebeld, waardoor hij haar capaciteiten en prestaties als onopvallend afdeed;2. Omdat Pei Jia hem vaak in vertrouwen nam, waren haar tekortkomingen – zoals haar lagere opleidingsniveau, gebrek aan rationeel denken en emotionele benadering van haar werk – pijnlijk duidelijk voor hem, waardoor hij haar onvermijdelijk als te openhartig en onvolwassen ging beschouwen; 3. Omdat ze al zo lang nauw samenwerkten, zou hij haar niet zomaar promotie geven om de schijn van ongepastheid te vermijden.