Wzrok skorygowany, w przeciwieństwie do wzroku nieskorygowanego, odnosi się przede wszystkim do wad refrakcji. Wzrok nieskorygowany oznacza naturalną ostrość widzenia, natomiast wzrok skorygowany oznacza ostrość widzenia osiągniętą dzięki soczewkom korekcyjnym. Zasadniczo wzrok skorygowany odzwierciedla klarowność widzenia uzyskaną dzięki noszeniu okularów.Obecnie stosuje się trzy podstawowe metody korekcji wad refrakcji: noszenie okularów, stosowanie soczewek ortokorekcyjnych (soczewek OK) oraz zabieg laserowy. Okulary pozostają najczęściej stosowaną metodą, choć ich wadą jest wpływ na wygląd. Niemniej jednak, dzięki ciągłemu postępowi technologicznemu, oprawki okularów stały się coraz lżejsze, a soczewki ewoluowały od szklanych do obecnie powszechnie stosowanych soczewek plastikowych (żywicznych). Okulary pozostają obecnie najbezpieczniejszą metodą korekcji wzroku.Soczewki ortokorekcyjne powstały w Stanach Zjednoczonych i po 50 latach rozwoju są obecnie stosowane w 34 krajach na całym świecie. Soczewki te mają specjalną konstrukcję o odwróconej geometrii, charakteryzującą się wieloma zakrzywionymi segmentami na wewnętrznej powierzchni.Nierównomierny rozkład soczewki na filmie łzowym powoduje efekt hydrodynamiczny, który zmienia geometrię rogówki. Noszone na rogówce podczas snu, soczewki stopniowo spłaszczają krzywiznę rogówki i skracają długość osiową oka, skutecznie zatrzymując postęp krótkowzroczności. Technologia ta jest uznawana za „metodę kontroli i korekcji krótkowzroczności opartą na śnie”.
Wzrok skorygowany, w przeciwieństwie do wzroku nieskorygowanego, dotyczy przede wszystkim osób z wadami refrakcji. Wzrok nieskorygowany oznacza rzeczywistą ostrość widzenia, natomiast wzrok skorygowany oznacza ostrość widzenia osiągniętą po skorygowaniu wad refrakcji za pomocą okularów. Innymi słowy, wzrok skorygowany to ostrość widzenia osiągnięta podczas noszenia okularów.
Proces dopasowania
Aby zapewnić skuteczność i bezpieczeństwo soczewek ortokorekcyjnych podczas noszenia, niezbędny jest standardowy protokół dopasowania. Zgodnie z wytycznymi klinicznymi proces ten można podzielić na następujące etapy: 1) Wybór odpowiednich użytkowników; 2) Badanie stanu zdrowia oczu i dokumentacja; 3) Standardowa refrakcja; 4) Ocena i dopasowanie soczewek ortokorekcyjnych; 5) Zamówienie i dystrybucja soczewek;6) Obserwacja i zarządzanie problemami;
Zalety
1. Poprawa widzenia możliwa w krótkim czasie.
2. Skuteczne zmniejszenie wady refrakcji krótkowzroczności, potencjalnie eliminujące potrzebę noszenia okularów lub soczewek kontaktowych.
3. Prosta obsługa i przyjazna dla użytkownika aplikacja.
4. Brak powiązanych zagrożeń; inne funkcje oka pozostają niezmienione.
5. Hamuje postęp krótkowzroczności u nastolatków.6. Spełnia wymagania dotyczące widzenia na odległość dla niektórych specjalistycznych zawodów (np. sportowców, nurków, pilotów, aktorów, studentów, personelu wojskowego).
Wczesna profilaktyka, skuteczne leczenie korekcyjne i zarządzanie krótkowzrocznością u nastolatków stały się kluczowymi tematami w dziedzinie optometrii. Niektórzy lekarze zalecają młodym pacjentom ignorowanie stopnia krótkowzroczności, sugerując, aby poczekali do ukończenia 18 roku życia na operację refrakcyjną rogówki. Jest to podejście pasywne.
Okres przed ukończeniem 18 roku życia charakteryzuje się najszybszym postępem krótkowzroczności oraz największym obciążeniem nauką. Bez środków korekcyjnych postęp krótkowzroczności jest bardzo prawdopodobny, szczególnie u dzieci z wysoką krótkowzrocznością w rodzinie, u których powszechny jest roczny wzrost o 1,00 D do 2,00 D. Ponadto chirurgia refrakcyjna nie jest absolutnie skutecznym ani bezpiecznym sposobem leczenia krótkowzroczności.
Istnieje wiele niechirurgicznych metod kontroli postępu krótkowzroczności, ale badania kliniczne przeprowadzone przez ekspertów na całym świecie konsekwentnie wykazują, że najbardziej wiarygodne wyniki daje stosowanie nowoczesnych soczewek ortokorekcyjnych.