Mevrouw Wang, 35 jaar oud, is operationeel directeur bij een internetbedrijf. Na jarenlang onvermoeibaar te hebben gewerkt, met late avonden en overuren, kreeg ze af en toe last van maagpijn en slapeloosheid, maar ze deed dit af als onbelangrijke klachten. Toen ze echter haar medisch onderzoeksrapport ontving, met de diagnose "meerdere cystische en solide knobbeltjes in beide schildklierkwabben", schrok ze plotseling. Zou het kanker kunnen zijn?!Veel mensen reageren net als mevrouw Wang: als ze horen over gezwellen op de schildklier, denken ze meteen aan kanker. In werkelijkheid heeft slechts ongeveer 5% van alle schildklierknobbeltjes een risico op kwaadaardigheid. Vandaag zullen experts van het Tongren-ziekenhuis u stap voor stap begeleiden bij het interpreteren van uw echografierapport en advies geven over de verdere behandeling.
Als u deze vier indicatoren onder de knie hebt, wordt uw echografierapport een stuk begrijpelijker
Termen als cystisch, verkalking en aspectratio in uw rapport beschrijven schildklierknobbeltjes zoals die door de echografiesonde worden waargenomen. Wat betekenen deze technische termen? Ji Hongtao, adjunct-hoofdarts bij het Imaging Centre van het Tongren-ziekenhuis in Peking, legt ze allemaal in detail uit.
De schildklier, gelegen in de hals, lijkt op een vlinder.Bepaal eerst de locatie van de knobbel op de vleugels van de 'vlinder': links of rechts, boven of onder. Meet de grootte, noteer of het om één of meerdere knobbels gaat, beoordeel de consistentie (vast, cystisch of gemengd), evalueer of de randen glad en goed gedefinieerd zijn, meet de lengte-breedteverhouding en controleer op interne hyperechoïsche gebieden. Daarnaast beschrijft het rapport de bloedstroom in de knobbel en eventuele abnormale lymfeklieren aan beide kanten van de hals.
Cystisch, solide en cystisch-solide zijn beschrijvingen van de interne samenstelling van de knobbel. Cystisch duidt op een met vloeistof gevuld centrum, in de volksmond beschreven als een "waterige" substantie. Solide duidt op de aanwezigheid van vast weefsel in de knobbel. Cystisch-solide knobbels bevatten beide soorten materiaal. Cystische knobbels zijn doorgaans goedaardig, terwijl solide en cystisch-solide knobbels zowel goedaardig als kwaadaardig kunnen zijn.In vergelijking met solide knobbeltjes hebben cystisch-solide knobbeltjes echter een lagere kans op maligniteit. Een lengte-breedteverhouding >1 kan wijzen op een kwaadaardig knobbeltje. Gladde knobbeltjesranden zijn kenmerkend voor goedaardige knobbeltjes, terwijl onregelmatige of vage randen wijzen op mogelijke maligniteit. De lengte-breedteverhouding van het knobbeltje is ook een cruciale indicator voor het onderscheiden van goedaardige en kwaadaardige laesies. Deze verhouding vergelijkt de voor-achterdiameter van het knobbeltje met de boven-onderdiameter of zij-zijdiameter.Een longitudinale-transversale verhouding >1 kan wijzen op maligniteit, terwijl een lagere verhouding wijst op een verminderd maligne potentieel. Verkalking en calciumsupplementen staan los van elkaar. De term 'verkalking' is niet strikt nauwkeurig in de echografieterminologie; deze zou moeten verwijzen naar focale hyperechoïsche gebieden zoals microcalcificaties (puntvormige hyperechoïsche foci), kometstaartteken, grove verkalkingen of ringvormige verkalkingen.De aanwezigheid van hyperechoïsche gebieden in knobbeltjes houdt verband met tal van factoren met verschillende etiologieën. Deze kunnen onder meer necrose in goedaardige knobbeltjes (grove calcificatie), geconcentreerd colloïd in cystische knobbeltjes (komeetstaartteken) of associaties met kwaadaardige tumoren (microcalcificaties) omvatten. De interpretatie van focale hyperechoïsche gebieden is echter enigszins subjectief en wordt in belangrijke mate beïnvloed door de ervaring van de echografist en de beeldkwaliteit van de echografieapparatuur."Sommige patiënten zien 'calcificatie' op hun rapporten staan en vragen of dit betekent dat ze te veel calcium hebben ingenomen, dat zich in knobbeltjes heeft afgezet. In werkelijkheid zijn dit twee totaal verschillende zaken die niets met elkaar te maken hebben", legt Ji Hongtao uit.
Bloedstroomsignalen alleen zijn niet voldoende om de aard van een tumor te bepalen. Tumorcellen hebben een overvloedige bloedtoevoer nodig voor zuurstofvoorziening, maar duidt bloedstroom noodzakelijkerwijs op maligniteit? Ji Hongtao legt uit dat de aanwezigheid van bloedstroomsignalen in knobbeltjes verband houdt met het pathologische type van de tumor, de kwaliteit van het apparaat en de bedieningstechniek van de echografist. Een uitgebreide beoordeling waarbij ook de andere bovengenoemde kenmerken worden meegenomen, is essentieel.
Levensstijl aanpassen om knobbeltjes te voorkomen
Nu we de diagnose van schildklierknobbeltjes hebben besproken, gaan we het hebben over de behandeling. Mevrouw Wang had een aangeboren angst voor operaties en wilde dringend weten of medicatie het knobbeltje kon laten verdwijnen.Een knobbeltje op zich is geen diagnose van een ziekte. Bepaalde specifieke hyperthyreoïdie-aandoeningen, zoals hyperfunctionerende adenomen of Hashimoto-thyroïditis, kunnen zich manifesteren in de vorm van knobbeltjes. Deze vereisen endocriene medicatie, hoewel het doel van de behandeling niet is om het knobbeltje te verwijderen, maar om de schildklierfunctie te reguleren.
Hoe zit het met traditionele geneeskunde? Schildklierknobbeltjes vallen onder de categorie 'struma'. Deze aandoening ontstaat door onvoldoende vitale energie, invasie door externe pathogenen en de geleidelijke ontwikkeling van pathologische veranderingen zoals qi-stagnatie, bloedstasis en slijmophoping. Vrouwen zijn gevoeliger voor deze ziekte vanwege factoren die verband houden met menstruatie, vaginale afscheiding, zwangerschap, bevalling en borstvoeding.
Bovendien is emotionele onbalans een factor die deze aandoening kan verergeren. Langdurige depressie, overmatige zorgen, melancholie of woede kunnen allemaal leiden tot het ontstaan van "knobbels" op de "vlinder" van de nek.
"De traditionele Chinese geneeskunde heeft al lang behandelingen voor deze aandoening gedocumenteerd, waarbij de fundamentele principes worden gevolgd van het reguleren van qi en het oplossen van depressie, het stimuleren van de bloedsomloop en het verwijderen van stasis, het transformeren van slijm en het verzachten van hardheid, en het verwijderen van hitte en het voeden van yin. De behandeling wordt vervolgens afgestemd op basis van een uitgebreide beoordeling van de symptomen, de tong en de pols van de patiënt. Hoewel schildklierknobbels vaste massa's zijn, kan consistent gebruik van Chinese kruidengeneeskunde hun omvang verminderen. Daarnaast zijn voor fundamentele resultaten aanpassingen in de levensstijl nodig om triggers zoals laat opblijven, stress en slechte voeding te elimineren."Duan Ying, adjunct-hoofdarts van de afdeling Traditionele Geneeskunde van het Beijing Tongren Hospital, verklaarde:
Vier scenario's die chirurgische ingrepen vereisen
In sommige gevallen blijft chirurgische ingrepen onvermijdelijk. "Ongeveer 5% van alle schildklierknobbels heeft een kwaadaardig potentieel, terwijl een andere categorie – folliculaire adenomen – chirurgische excisie vereist."Dr. Fang Jigao, directeur van het Schildkliercentrum van het Beijing Tongren Hospital, schetste vier scenario's waarin chirurgische ingrepen gerechtvaardigd zijn:
Ten eerste, medische geschiedenis: snelle groei van knobbeltjes of plotselinge vergroting van reeds bestaande knobbeltjes; geschiedenis van blootstelling aan straling van de schildklier of nek tijdens de kindertijd; familiegeschiedenis van schildklierkanker, met name medullair carcinoom.
Ten tweede, houd rekening met symptomen. Deze omvatten plaatselijke drukgevoelens, of begeleidende heesheid, slikproblemen of zelfs ademnood.
Ten derde, evalueer de onderzoeksresultaten. De schildklierknobbel voelt stevig aan en is beperkt beweeglijk; er zijn vergrote lymfeklieren in de nek aanwezig.
Ten vierde, beoordeel de echografieresultaten. Bij verdenking van maligniteit op basis van beeldvormingsresultaten is nader onderzoek gerechtvaardigd.
Afspraken maken met specialisten, echografieën ondergaan, bloedonderzoeken laten doen en vervolgens opnieuw specialisten raadplegen – of het nu de eerste schok was bij het ontvangen van de uitslag of het lange, angstige wachten buiten de kliniek, deze beproeving deed mevrouw Wang beseffen dat ze zichzelf veel te lang had verwaarloosd. Toen de arts haar uiteindelijk vertelde dat een operatie niet nodig was en alleen regelmatige controles nodig waren, besloot ze deze 'nipt ontsnapping' als een geschenk te beschouwen. Het was tijd voor verandering.