Zaburzenia lękowe powodują znaczny stres psychiczny, często wywołując dysfunkcję autonomicznego układu nerwowego i różne dolegliwości fizyczne. Stanowią one również ogromne obciążenie dla rodziny osoby cierpiącej. Czy wiesz, że terapia psychologiczna odgrywa kluczową rolę w łagodzeniu i leczeniu zaburzeń lękowych? Jak więc osoba cierpiąca na lęk może podjąć leczenie psychologiczne? Dzisiaj przedstawiamy kilka kluczowych kroków.
Krok pierwszy: Zadaj sobie pytanie, czy Twój lęk jest skuteczny, czy nieskuteczny.
Czy Twój lęk powoduje podjęcie szeregu działań w ciągu następnego dnia lub dwóch? Jakie kroki podejmujesz, aby go złagodzić? Czy postępuje on stopniowo? Jeśli nie, jest to lęk nieefektywny.
Krok drugi: Czy jesteś gotowy zaakceptować niepewność?
Podstawową kwestią leżącą u podstaw każdego lęku jest stosunek danej osoby do niepewności.Podczas samodzielnego leczenia niepokoju weź pod uwagę wszystkie swoje codzienne czynności: przechodzenie przez ulicę, jedzenie poza domem, witanie się z nieznajomymi, korzystanie z windy, latanie samolotem. Każda z tych czynności wiąże się z niepewnością – nie masz absolutnej pewności, ale zazwyczaj podejmujesz rozsądne ryzyko.
Krok trzeci: Określ swoje oczekiwania i związane z nimi wyzwania.Jednym z podejść, które stosujemy, jest poświęcenie czasu na oderwanie się od lęku. Codziennie przez 30 minut zapisuj swoje lęki, a następnie odłóż je na bok, aby nie obciążały Twojego umysłu przez cały dzień. Celem nie jest osiągnięcie pewności, ale wykształcenie zmęczenia. Zmęczenie jest przydatne — sprawia, że jesteś zbyt zmęczony, aby się nad nimi zastanawiać. Krok czwarty: Sprawdź, czy zakres Twoich lęków jest związany z Twoimi podstawowymi problemami.
Czy musisz być idealny? Czy musisz przewyższać wszystkich? Czy uważasz, że nie możesz żyć bez ustatkowania się? Zrozumienie odpowiedzi na te pytania jest podobne do odkrycia sposobu na samodzielne leczenie niepokoju.
Krok piąty: Jak radzisz sobie z porażką?
Osoby niespokojne mają tendencję do postrzegania porażki jako katastrofy, często wierząc, że samo rozmyślanie o porażce spowoduje jej nadejście.W rzeczywistości większość rzeczy, o które ludzie się martwią, często okazuje się mieć pozytywny wynik.
Krok szósty: Wykorzystaj swoje emocje, a nie niepokój.
Czasami emocje, zwłaszcza uczucie bólu, są ważnym źródłem informacji o twoich potrzebach: potrzebie większej koleżeńskości i uznania w pracy, potrzebie większych możliwości awansu. Nie zawsze możesz czuć się dobrze.
Krok siódmy: Zarezerwuj sobie trochę czasu.
Ostatnim krokiem w samodzielnym radzeniu sobie z lękiem jest refleksja w odpowiednim momencie: zastanów się, czy Twoje nawykowe zmartwienia nadal Ci doskwierają. Czy potrafisz się wycofać i stworzyć sobie przestrzeń do oddechu? Wyobraź sobie, jak możesz się czuć za miesiąc lub rok. Jednym z problemów osób cierpiących na lęk jest to, że nieustannie żyją przyszłością, która nigdy nie nadchodzi. Najskuteczniejszym podejściem jest świadome skupienie myśli na chwili obecnej – starając się jak najlepiej ją wykorzystać.