Jako zaburzenie emocjonalne, najważniejszym czynnikiem, który należy wziąć pod uwagę w przypadku zaburzeń lękowych, jest ich wpływ na relacje międzyludzkie.
Osoby z zaburzeniami lękowymi często mają trudności z wyrażaniem lub regulowaniem swoich emocji, doświadczając zaburzeń w wyrażaniu podstawowych ludzkich uczuć, takich jak radość, gniew, smutek i strach, które mogą stać się niekontrolowane.
Oprócz wspólnych zainteresowań, poziom komfortu w relacjach międzyludzkich stanowi kluczową podstawę dla utrzymania więzi. W konsekwencji zaburzenia lękowe mogą mieć destrukcyjny wpływ na powierzchowne relacje.
Obniżona jakość życia
Chociaż zaburzenia lękowe można leczyć, powrót do zdrowia jest procesem długotrwałym.
Długotrwała ekspozycja na lęk, charakteryzująca się nadmiernymi negatywnymi doświadczeniami emocjonalnymi, wywiera znaczący wpływ na odporność fizyczną i zdolność adaptacyjną, czyniąc osoby podatnymi na różne infekcje wirusowe.
Oprócz wpływu na zdrowie fizyczne, zaburzenia lękowe powodują zniekształcenie osobowości i wartości – osoby cierpiące na nie boją się tłumów, ale jednocześnie ich pragną, boją się samotności, ale jednocześnie jej nie znoszą. Funkcjonowanie społeczne stopniowo się pogarsza, a jakość życia stale spada.
Ciężka bezsenność Częstym objawem zaburzeń lękowych są trudności z zasypianiem lub bezsenność.
W takich stanach ciągłe zamartwianie się uniemożliwia spokojny sen. Co więcej, walka o sen uniemożliwia relaks, utrwalając lęk poprzez powracające myśli o negatywnych doświadczeniach lub przykre wspomnienia.
Długotrwały zły sen zaburza równowagę organizmu, prowadząc do utraty apetytu, osłabienia fizycznego i letargu umysłowego.
Częste zaburzenia psychosomatyczne
Chociaż objawy lęku różnią się w zależności od osoby, każdy chory doświadcza towarzyszących im reakcji fizycznych podczas epizodów.
Mogą one obejmować: zawroty głowy, bóle głowy, krwawienie z odbytu, przyspieszony puls, spocone dłonie, bóle pleców, drżenie i bezsenność.
W miarę utrzymywania się tego stanu mogą stopniowo pojawiać się różne zaburzenia psychosomatyczne.
Wśród nich psychosomatyczne bóle brzucha i zaburzenia układu hormonalnego często powodują najbardziej destrukcyjny i nie do zniesienia wpływ na codzienne życie. Przykłady obejmują niekontrolowaną potrzebę skorzystania z toalety podczas rozmowy z przełożonym lub nagłą potrzebę oddania moczu podczas ważnych prezentacji – nawet przy wcześniejszym przygotowaniu.
Wpływ na potomstwo
Wpływ zaburzeń lękowych na potomstwo nie jest dziedziczony biologicznie.
Zazwyczaj wzorce poznawcze i behawioralne ukształtowane przez lęk mogą przejawiać się w stylu rodzicielstwa, kształtując w ten sposób nawyki behawioralne dzieci. Lęk rodziców jest zatem nieświadomie „przekazywany” dzieciom poprzez codzienne interakcje.
Na przykład częste karcenie dzieci zwrotami typu: „Nie jesteś tak dobry jak dzieci innych ludzi”, „Dlaczego nie potrafisz nic zrobić porządnie!” lub „Jeśli nie będziesz się dobrze uczyć, zrujnujesz sobie całe życie”.
Takie uwagi, szkodliwe dla pewności siebie dziecka, często wywołują głęboki niepokój o jego możliwości. W obliczu presji dzieci mogą uciekać się do różnych form unikania.