Als emotionele stoornis is de belangrijkste overweging bij angststoornissen de impact ervan op interpersoonlijke relaties.
Mensen met angststoornissen hebben vaak moeite om hun emoties te verwoorden of te reguleren, waardoor ze fundamentele menselijke gevoelens zoals vreugde, woede, verdriet en angst niet goed kunnen uiten, wat oncontroleerbaar kan worden.
Naast gemeenschappelijke interesses vormt het comfortniveau binnen interpersoonlijke relaties een cruciale basis voor het onderhouden van contacten. Angststoornissen kunnen dan ook verwoestend zijn voor oppervlakkige sociale banden.
Verminderde kwaliteit van leven
Hoewel angststoornissen te behandelen zijn, is herstel een langdurig proces.
Langdurige blootstelling aan angst, gekenmerkt door overmatige negatieve emotionele ervaringen, brengt aanzienlijke schade toe aan zowel de fysieke immuniteit als het aanpassingsvermogen, waardoor personen kwetsbaar worden voor verschillende virale infecties.
Naast de gevolgen voor de lichamelijke gezondheid raken ook de persoonlijkheid en waarden verstoord: men is bang voor mensenmassa's, maar verlangt er tegelijkertijd naar, en vreest eenzaamheid, maar is tegelijkertijd bang voor alleen zijn. Het sociaal functioneren verslechtert geleidelijk en de kwaliteit van leven neemt gestaag af.
Ernstige slapeloosheid Een veelvoorkomend kenmerk van angststoornissen is moeite met inslapen, of slapeloosheid.
In dergelijke toestanden verhindert voortdurende bezorgdheid een goede nachtrust. Bovendien verhindert de worsteling om in slaap te komen ontspanning, waardoor de angst blijft voortduren door terugkerende gedachten aan negatieve ervaringen of pijnlijke herinneringen.
Langdurige slechte slaap verstoort het lichamelijk evenwicht, wat leidt tot verlies van eetlust, lichamelijke zwakte en mentale lethargie.
Frequente psychosomatische stoornissen
Hoewel angstsymptomen per persoon verschillen, ervaart elke patiënt tijdens episodes begeleidende lichamelijke reacties.
Deze kunnen bestaan uit: duizeligheid, hoofdpijn, rectale bloedingen, versnelde hartslag, zweterige handpalmen, rugpijn, tremoren en slapeloosheid.
Naarmate de aandoening aanhoudt, kunnen geleidelijk verschillende psychosomatische stoornissen ontstaan.
Hiervan hebben psychosomatische maagpijn en stoornissen van het endocriene systeem vaak de meest verstorende en ondraaglijke gevolgen voor het dagelijks leven. Voorbeelden hiervan zijn een oncontroleerbare drang om naar het toilet te gaan wanneer men door een leidinggevende wordt ondervraagd, of plotselinge urineverlies tijdens belangrijke presentaties – zelfs wanneer men zich hierop heeft voorbereid.
Gevolgen voor kinderen
De invloed van angststoornissen op kinderen is niet biologisch erfelijk.
Doorgaans komen de cognitieve en gedragspatronen die door angst zijn gevormd tot uiting in de opvoedingsstijl, waardoor de gedragspatronen van kinderen worden gevormd. De angst van ouders wordt dus onbedoeld aan kinderen 'aangeleerd' door middel van dagelijkse interacties.
Bijvoorbeeld door kinderen vaak te berispen met uitspraken als 'Je bent gewoon niet zo goed als andermans kinderen', 'Waarom kun je niets goed doen!' of 'Als je niet goed studeert, is je hele leven verpest'.
Dergelijke opmerkingen, die schadelijk zijn voor het zelfvertrouwen van een kind, wekken vaak een diepgewortelde angst op over hun capaciteiten. Wanneer kinderen onder druk staan, kunnen ze hun toevlucht nemen tot verschillende vormen van vermijdingsgedrag.