Zaburzenia lękowe stały się w ostatnich latach coraz powszechniejszym schorzeniem psychicznym, stwarzającym zagrożenie porównywalne z depresją. Jakie są zatem objawy zaburzeń lękowych? Zaburzenia lękowe często objawiają się objawami ze strony autonomicznego układu nerwowego, takimi jak zawroty głowy, ucisk w klatce piersiowej, kołatanie serca, duszności, suchość w ustach, częste oddawanie moczu, nagła potrzeba oddania moczu, pocenie się i drżenie, a także napięcie mięśniowe. Charakteryzują się one przede wszystkim wszechobecnym i uporczywym lękiem lub nawracającymi epizodami niepokoju.
Długotrwały, uporczywy lęk może predysponować osoby do innych schorzeń. Ponadto ciężkie zaburzenia lękowe znacznie upośledzają codzienne funkcjonowanie i zdolność do pracy osób cierpiących na nie. Objawy manifestują się różnie w zależności od nasilenia zaburzenia. Objawy lęku dzielę na cztery następujące kategorie:
1. Napięcie fizyczne: osoby cierpiące na zaburzenia lękowe zazwyczaj nie są w stanie się zrelaksować.
2. Nadmierna reaktywność układu nerwowego: układ nerwowy często działa z nadmiernym obciążeniem, co powoduje, że reakcje autonomicznego układu nerwowego są intensywniejsze niż u ogółu populacji.
3. Powtarzające się, bezpodstawne obawy o przyszłość: osoby cierpiące na zaburzenia lękowe nieustannie zajmują się obawami o to, co je czeka.
4. Nadmierna czujność: osoby dotknięte tym zaburzeniem są stale wyczulone na najmniejsze zmiany w otoczeniu, co utrudnia im pracę, a nawet może zakłócać sen.
Powszechnie uznaje się, że zaburzenia lękowe poważnie zakłócają codzienne życie. Na przykład: osoby cierpiące na zaburzenia lękowe mogą brakować pewności siebie w pracy, co utrudnia im postępy; często mają trudności z koncentracją, podchodzą do zadań z nadmierną ostrożnością i często brakuje im zdecydowanej oceny sytuacji. Mogą nawet stracić wiarę w samo życie.
Jak więc można złagodzić lęk? Mogę zaproponować następujące rozwiązania:
Po pierwsze, pacjenci powinni nauczyć się stosować techniki odwracania uwagi. Kiedy odczuwają niepokój lub są pochłonięci niepokojącymi myślami, powinni skierować swoją uwagę na coś innego. Oznacza to odwrócenie uwagi od bieżących trudności i skupienie się na swoich zainteresowaniach i hobby, co pozwala przywrócić wiarę w życie i uciec od lęku.
Po drugie, pacjenci powinni zanurzyć się w naturze i ćwiczyć głębokie oddychanie. Usiądź w delikatnym powiewie wiatru, wyobrażając sobie swoją klatkę piersiową jako „niebo tlenowe”. Weź głęboki wdech, aby wypełnić to „niebo tlenowe”, wstrzymując oddech na około trzy sekundy. Wypuść zużyte powietrze, aby zastąpić je świeżym tlenem.Alternatywnie, wyobraź sobie, że wdychasz pozytywną energię, jednocześnie wydalając presję życia. Technika ta wymaga codziennej, powtarzanej praktyki; konsekwentne stosowanie znacznie złagodzi objawy lęku.
Po trzecie, aktywnie angażuj się w ćwiczenia fizyczne, najlepiej jogging wieczorem lub rano. Unikaj sportów wyczynowych.Po czwarte, terapia dietetyczna. Osoby cierpiące na lęk mogą odnieść korzyści ze spożywania większej ilości warzyw i owoców, które nie tylko uzupełniają witaminy, ale także łagodzą lęk. Po piąte, rozważ przyjęcie odrobiny „ducha Ah Q” w odpowiednich sytuacjach.