In de huidige maatschappij, waarin hoge druk en een hoog tempo de norm zijn, ervaren veel mensen gevoelens van angst. Sommigen verwarren echter het hebben van angstgevoelens met het hebben van een angststoornis. In werkelijkheid zijn deze twee niet hetzelfde; er is een aanzienlijk verschil tussen beide. Hieronder leggen we uit hoe u onderscheid kunt maken tussen een angststoornis en gewone angstgevoelens.
Als we ons angstig voelen, kunnen we activiteiten ondernemen om onze aandacht af te leiden, zoals wandelen, schaken, fietsen of lezen. Het kan ook helpen om je hart te luchten bij familie of vrienden. Sporten is goed om angststoornissen te overwinnen; als je al regelmatig sport, overweeg dan om je activiteitenniveau te verhogen.
Angst is een onvermijdelijke ervaring voor iedereen. Naarmate de concurrentiedruk toeneemt met de maatschappelijke vooruitgang, blijft de prevalentie van angststoornissen stijgen. Een gevoel van urgentie kan tot doorbraken leiden en matige angst kan iemands vitaliteit stimuleren. Overmatige angst leidt echter gemakkelijk tot stoornissen die zowel het lichamelijke als het geestelijke welzijn in gevaar brengen.
Wanneer mensen worden geconfronteerd met moeilijkheden of gevaarlijke taken, of wanneer ze anticiperen op ongunstige uitkomsten of gevaren, is het normaal dat ze angst ervaren – een onaangename staat van spanning zonder duidelijke oorzaak. Dergelijke angst is doorgaans geen ziekte, maar een normale psychologische reactie. Angst is niet per definitie schadelijk; het stimuleert mensen vaak om kracht te verzamelen om dreigende crises het hoofd te bieden (of, anders gezegd, angst is een instinctieve positieve stressreactie).
Pas wanneer de intensiteit en duur van de angst bepaalde drempels overschrijden, vormt het een angstsymptomen, met het tegenovergestelde effect: het belemmert iemands vermogen om met de crisis om te gaan of deze te beheersen, en verstoort zelfs het normale leven. Men kan zich het grootste deel van de tijd angstig voelen zonder duidelijke oorzaak; men kan zelfs merken dat men niets meer voor elkaar krijgt.
Angststoornissen verschillen op de volgende manieren van normale angstreacties:
Ten eerste manifesteert het zich als ongegronde, vage bezorgdheid, spanning en angst zonder specifiek object of inhoud;
Ten tweede is het toekomstgericht, wat wijst op dreigende gevaren, hoewel de patiënt de aard van het waargenomen gevaar niet onder woorden kan brengen;
Ten derde houdt het langdurig aan – weken, maanden of zelfs jaren – zonder actieve, effectieve behandeling.Ten slotte gaan angststoornissen, naast aanhoudende of episodische paniektoestanden, gepaard met meerdere lichamelijke symptomen.
Mensen met angststoornissen vertonen angst, paniek en spanning en hebben het gevoel dat het ergste op handen is. Ze voelen zich vaak rusteloos, hebben geen gevoel van veiligheid, zijn voortdurend gespannen, opgewonden en verliezen hun interesse in externe zaken.In ernstige gevallen kan intense angst ontstaan, met een verhoogde gevoeligheid voor paniekreacties op externe prikkels. Dit gaat vaak gepaard met slaapstoornissen en disfunctie van het autonome zenuwstelsel, zoals moeilijk in slaap vallen, nachtmerries, snel wakker worden, bleekheid of blozen, overmatig zweten, gevoelloosheid in de ledematen, spiertrekkingen, duizeligheid, hartkloppingen,een beklemmend of verstikkend gevoel op de borst, verlies van eetlust, droge mond, een opgeblazen gevoel in de buik met een branderig gevoel, constipatie of diarree. Om angst onder controle te houden, kunt u activiteiten zoeken die uw aandacht afleiden, zoals wandelen, schaken, fietsen of lezen. Vertrouw uw gevoelens toe aan familie of vrienden om ze te ventileren. Lichaamsbeweging is ook gunstig voor het overwinnen van angststoornissen; als u al regelmatig aan lichaamsbeweging doet, overweeg dan om uw activiteitenniveau te verhogen.