Chronische prostatitis is een veelvoorkomende urogenitale aandoening die de laatste jaren opvallend vaak voorkomt en bij veel mannen voor veel leed zorgt. Uit enquêtes blijkt dat bijna 50% van de mannen op enig moment in hun leven symptomen van prostatitis ervaart. De klinische verschijnselen van chronische prostatitis zijn complex en gevarieerd. Aanhoudende prostatitis kan de seksuele functie en vruchtbaarheid van mannen aantasten, wat ernstige gevolgen heeft voor het lichamelijk en geestelijk welzijn.
Chronische prostatitis omvat twee hoofdtypen: chronische bacteriële prostatitis en niet-bacteriële prostatitis.
De etiologie is zeer complex, met verschillende mechanismen en theorieën. Op basis van de huidige kennis worden de volgende hoofdoorzaken onderscheiden:
1. Het niet grondig behandelen van acute ontstekingsinfecties, wat leidt tot chronische prostatitis. Dit is de belangrijkste oorzaak van de meeste gevallen van chronische bacteriële prostatitis.
2. Een tekort aan lever- en nier-yin, in combinatie met overmatige seksuele uitspattingen die de yin-essentie beschadigen. Een tekort aan yin leidt tot ongecontroleerde vuurenergie, waardoor de qi-transformatie in de onderste jiao wordt belemmerd of de opslagfuncties worden verstoord. Frequente seksuele activiteit kan langdurige congestie en oedeem in het prostaatgebied veroorzaken, wat leidt tot symptomen van chronische niet-bacteriële prostatitis.
3. Ontstekingen die zich verspreiden vanuit andere mannelijke urinewegen of voortplantingsorganen, zoals urethritis, zaadblaasontsteking of epididymitis, kunnen prostatitis veroorzaken als ze niet worden behandeld.
4. Prostatitis kan ontstaan wanneer infecties uit andere systemische brandpunten zich via de bloedbaan verspreiden en de prostaat aantasten.
5. De traditionele Chinese geneeskunde stelt dat qi-stagnatie en bloedstasis, leverschade door onderdrukte woede of emotionele stress de transformatie van de lagere jiao qi kunnen verstoren, wat kan leiden tot urinewegstoornissen.Personen die last hebben van angst, depressie, hypochondrie, hysterie of andere psychologische afwijkingen kunnen een disfunctie van het autonome zenuwstelsel ontwikkelen. Dit kan neuromusculaire disfunctie in de achterste urinebuis veroorzaken, wat leidt tot bekkenpijn en urinewegdisfunctie. Daarnaast kunnen veranderingen in de hypothalamus-hypofyse-gonadale as de seksuele functie verstoren, wat zich uit in symptomen van chronische niet-bacteriële prostatitis.