Podczas badań przedciążowych wiele par przygotowujących się do poczęcia dziecka ma trudności ze zrozumieniem wyników badań. Szereg terminów technicznych i niejasnego żargonu medycznego często wprawia w zakłopotanie osoby, które dopiero zaczynają planować poczęcie dziecka.
Czym jest wirus opryszczki pospolitej IgM?
Badania prenatalne zazwyczaj obejmują testy na obecność wirusów i toksoplazmozy, zazwyczaj obejmujące: Toxoplasma gondii, wirus różyczki, wirus cytomegalii, wirus opryszczki pospolitej typu I, wirus opryszczki pospolitej typu II i wirus Coxsackie. Każdy test wykrywa zarówno przeciwciała IgM, jak i IgG.
Zarówno wirus opryszczki pospolitej typu I, jak i typu II należą do podrodziny α i pozostają w stanie uśpienia w komórkach neuronalnych.
Wirus opryszczki pospolitej w języku angielskim nazywa się herpessimplevirus, powszechnie skracany do HSV. Występuje on powszechnie wśród populacji ludzkiej i powoduje rozległe infekcje utajone.Wirus opryszczki pospolitej typu I (HSV-1) jest zazwyczaj przenoszony poprzez kontakt ustny, zanieczyszczone ręce lub kropelki z dróg oddechowych, natomiast wirus opryszczki pospolitej typu II (HSV-2) rozprzestrzenia się zazwyczaj poprzez kontakt seksualny.
Wirus HSV może przenosić się przez łożysko, wpływając na mitozę komórek embrionalnych i zwiększając ryzyko poronienia, wad rozwojowych płodu, niepełnosprawności intelektualnej i innych zaburzeń wrodzonych.Około 40–60% noworodków może ulec zakażeniu podczas przechodzenia przez kanał rodny zakażony HSV-2, co objawia się wysoką gorączką, zaburzeniami oddychania i zmianami w ośrodkowym układzie nerwowym. Spośród zakażonych niemowląt 60–70% może ulec zakażeniu, a osoby, które przeżyją, mogą doświadczać następstw w aż 95% przypadków.
Najwyraźniej wirus opryszczki pospolitej nie jest wcale „pospolity” – jego szkodliwość jest ogromna!
IgM to skrót od immunoglobuliny M (IgM).Ludzie posiadają pięć rodzajów immunoglobulin: IgA, IgG, IgD, IgE i IgM. Różnią się one między sobą budową. W przypadku infekcji wirusowej IgM pojawia się jako pierwsza w trakcie infekcji, ale utrzymuje się przez krótki czas, służąc jako wskaźnik niedawnej infekcji.
Co oznacza słaby wynik pozytywny dla HSV IgM?
Co oznacza słaby wynik pozytywny dla HSV IgM?W badaniach przesiewowych w kierunku wirusów i toksoplazmozy zazwyczaj bada się jednocześnie przeciwciała IgM i IgG.
IgM jest najwcześniej wytwarzaną immunoglobuliną po zakażeniu i często służy do wykrywania zakażeń we wczesnym stadium.
IgG rozwija się później i jest zazwyczaj wskaźnikiem zakażenia w późnym stadium lub przebytego zakażenia.
Dlatego słaby wynik dodatni dla IgM HSV wskazuje na obecne zakażenie.
Co należy zrobić, jeśli wynik badania na obecność IgM przeciwko HSV jest słabo dodatni?
Chociaż przeciwciała IgM są często stosowane jako wczesne markery diagnostyczne wielu chorób zakaźnych, w przypadku zakażenia HSV nawracające infekcje mogą wielokrotnie wywoływać produkcję IgM, zmniejszając jej wartość w początkowej diagnostyce wczesnej. Dlatego zaleca się wykonanie kilku badań kontrolnych w szpitalu.Oczywiście, dla dodatkowego bezpieczeństwa, zaleca się poddanie się leczeniu podczas planowania poczęcia. Ciążę należy odłożyć do czasu, aż wynik testu IgM będzie negatywny i wykryte zostaną IgG (przeciwciała ochronne). Czym jest transpozycja wielkich tętnic u płodu? Transpozycja wielkich tętnic występuje w dwóch postaciach: Transpozycja skorygowana wynika z niedopasowania połączeń między wielkimi tętnicami a komorami serca, w połączeniu z niedopasowaniem połączeń przedsionkowo-komorowych.Drugi to całkowita transpozycja wielkich tętnic, wrodzona wada serca, w której aorta pochodzi całkowicie lub głównie z prawej komory, podczas gdy tętnica płucna pochodzi całkowicie lub głównie z lewej komory. Transpozycja wielkich tętnic u płodu stanowi poważną wadę serca. Do jej rozwoju może przyczyniać się wiele czynników, w tym predyspozycje genetyczne, infekcje wirusowe, zanieczyszczenie środowiska i zaawansowany wiek matki.
Słabo dodatni wynik testu na obecność przeciwciał wskazuje na przebyte zakażenie. Jednak sam ten test nie pozwala stwierdzić, czy płód jest dotknięty chorobą; aby uzyskać ostateczną diagnozę, należy go analizować w połączeniu z innymi badaniami prenatalnymi. Dlatego zaleca się poddanie się dalszym szczegółowym badaniom w szpitalu i postępowanie zgodnie z zaleceniami lekarza.