Door aandacht te besteden aan positieve resultaten op laboratoriumrapporten kan vaak worden voorkomen dat bepaalde aandoeningen de foetus schaden. Volg het advies van uw arts nauwgezet op, aangezien de meeste veelvoorkomende zwangerschapsgerelateerde problemen beheersbaar zijn. Hieronder leggen we uit wat het veelvoorkomende "+" in zwangerschapstestresultaten betekent, zodat u elke prenatale controle met meer gemak en vertrouwen tegemoet kunt zien.
Veelvoorkomende "positieve" resultaten bij prenatale tests
1. Urinezwangerschapstest (HPG)
Het "positieve" resultaat van de urinezwangerschapstest is waarschijnlijk de eerste bevinding waarmee een aanstaande moeder te maken krijgt. Bij de bevruchting produceert het lichaam een hormoon dat humaan choriongonadotrofine (hCG) wordt genoemd en dat de zwangerschap in stand houdt. Dit hormoon is doorgaans ongeveer 10 dagen na de bevruchting in de urine van een vrouw aantoonbaar.De detectie van dit hormoon in de urine wordt een positieve test () genoemd, waarmee de zwangerschap wordt bevestigd.Proteïnurie komt vaker voor tijdens de zwangerschap en kan worden beïnvloed door besmetting door vaginale afscheiding. Over het algemeen is dit geen reden tot bezorgdheid en volstaan regelmatige vervolgonderzoeken. Als er echter meerdere "+"-tekens verschijnen en ook bij volgende tests nog steeds "+"-tekens worden waargenomen, kan dit wijzen op een primaire of secundaire aandoening. Aanstaande moeders wordt aangeraden hun arts te raadplegen.
3. Urineketonenonderzoek (ketonen)
Ketonenen omvatten acetoazijnzuur, β-hydroxybutyraat en aceton. Dit zijn tussenproducten van het vetmetabolisme. Bij gezonde personen is het ketonengehalte in de urine extreem laag, wat negatieve resultaten oplevert bij kwalitatieve tests.Ernstige ochtendmisselijkheid die voedselinname verhindert, kan echter het glucosemetabolisme verstoren en de vetafbraak verhogen, wat kan leiden tot ketonemie en vervolgens ketonurie. De aanwezigheid en hoeveelheid ketonen in de urine geven de mate van vetverbruik als gevolg van braken aan, weerspiegelen de ernst van de aandoening en helpen bij tijdige medische interventie.
4. Urineglucosetest (G)
Gezonde personen hebben slechts sporen van glucose in hun urine (fysiologische glycosurie) en routinematige kwalitatieve urineglucosetests leveren negatieve resultaten op.Overmatige glucose-uitscheiding in de urine is voornamelijk het gevolg van verhoogde bloedglucosespiegels bij de aanstaande moeder en een verminderde reabsorptiecapaciteit van de niertubuli. Zwangerschapsdiabetes mellitus is een aandoening die zowel de moeder als de foetus kan schaden. Het glucosegehalte in de urine weerspiegelt de reabsorptiecapaciteit van de niertubuli van de moeder en de ernst van de aandoening.
5. Serologische screening op hepatitis B (HBsAg)
Hepatitis B-virusinfectie (HBV) is de ernstigste vorm van virale hepatitis die tot nu toe is vastgesteld. Asymptomatische dragers met een positief HBsAg-resultaat in hun bloed vormen de belangrijkste bron van HBV-overdracht. Zwangere vrouwen die HBV dragen, kunnen het virus rechtstreeks op hun ongeboren kind overdragen via intra-uteriene verticale overdracht van moeder op kind.Dit vormt een aanzienlijk risico voor de veiligheid van de baby in de baarmoeder en zijn gezondheid gedurende zijn hele leven. Daarom moeten aanstaande moeders en hun families hieraan de grootst mogelijke aandacht besteden. 6. Alfa-fetoproteïne (AFP) () Alfa-fetoproteïne is een specifiek glycoproteïne dat wordt geproduceerd door foetale levercellen. Als normaal bestanddeel van foetaal serum helpt het meten van AFP-waarden in maternaal serum en vruchtwater bij het monitoren van de ontwikkeling van de foetus en het vroegtijdig opsporen van aangeboren afwijkingen.Het meten van AFP-waarden in het vruchtwater helpt ook bij de prenatale diagnose van bepaalde aangeboren aandoeningen. 7. HIV-screening (HIV) HIV-screeningtests zijn bedoeld om infectie met het humaan immunodeficiëntievirus (HIV), beter bekend als aids, op te sporen. Deze ziekte verspreidt zich snel en kent een extreem hoog sterftecijfer voor zowel aanstaande moeders als baby's. Momenteel zijn er geen veilige en effectieve behandelingen of vaccins beschikbaar.
8. (RPR) Screening ( )
Syfilis is een seksueel overdraagbare aandoening die wordt veroorzaakt door Treponema pallidum (TP), ook bekend als de syfilis-spirocheet. Een geïnfecteerde zwangere vrouw kan de infectie via de placenta op de foetus overdragen. Een vroege infectie kan leiden tot een miskraam of vroeggeboorte, terwijl een infectie in een laat stadium bij een levensvatbare foetus kan leiden tot aangeboren syfilis.De RPR-test is een eenvoudige screeningsmethode om syfilis bij zwangere vrouwen op te sporen. Een positief resultaat wijst echter alleen op de aanwezigheid van anti-TP-antilichamen in het geteste monster en is geen definitief bewijs van infectie met Treponema pallidum. Voor bevestiging is verder onderzoek nodig.
Wat zijn de voordelen van prenatale zorg?
1. Wetenschappelijk advies van zorgverleners: tijdens prenatale afspraken krijgen vrouwen toegang tot wetenschappelijk onderbouwde kennis over voedingsbehoeften en hygiëne tijdens de zwangerschap.
2. Voorspellen van mogelijke complicaties bij de bevalling: onderzoeken brengen de positie en ontwikkelingsstatus van de foetus aan het licht, waardoor voorbereidingen kunnen worden getroffen voor een veilige bevalling.
3. Vroegtijdige opsporing van ziekten: prenatale onderzoeken maken het mogelijk om tijdig gezondheidsproblemen bij de moeder of factoren die voortzetting van de zwangerschap afraadbaar maken, op te sporen, zodat snel kan worden ingegrepen of de zwangerschap kan worden afgebroken.
4. Controle van de ontwikkeling van de foetus: deze controles volgen de groei van de baby in de baarmoeder. Als er afwijkingen worden geconstateerd, kunnen onmiddellijk corrigerende maatregelen worden genomen of kan de zwangerschap worden afgebroken.
5. Vroegtijdige opsporing van zwangerschapscomplicaties: Prenatale onderzoeken kunnen complicaties zoals placenta praevia of placenta-abruptio opsporen, die levensbedreigende risico's vormen voor zowel de foetus als de moeder. Bij opsporing is onmiddellijke interventie essentieel om ernstige gevolgen te voorkomen.