Obsessief-compulsieve stoornis (OCS) is een neurotische aandoening die voornamelijk wordt gekenmerkt door obsessieve symptomen, waaronder opdringerige gedachten en dwangmatig gedrag. Onder invloed van factoren zoals druk in het leven is OCS een veelvoorkomende psychische aandoening geworden in onze samenleving. Op basis van de klinische praktijk wordt geschat dat ongeveer 5 tot 10 miljoen mensen in China aan OCS lijden, met een prevalentie van ongeveer 5‰ tot 10‰. Tachtig procent van de OCS-gevallen manifesteert zich vóór de leeftijd van 25 jaar, waarbij mannen vaker worden getroffen dan vrouwen.In werkelijkheid zijn deze cijfers een aanzienlijke onderschatting van de werkelijke prevalentie. "Ik moet al deze obsessieve gedachten stoppen, anders zal ik voor altijd gekweld en beheerst worden door deze OCD!" Veel mensen die last hebben van OCD koesteren dergelijke gedachten. Wanneer ze met hun aandoening worden geconfronteerd, gebruiken ze vaak uitdrukkingen als "moet", "moet" of "anders" om zichzelf te vermanen, in de overtuiging dat dit hun lijden zal verlichten.Ze beseffen niet dat ze al in een veelvoorkomende valkuil zijn getrapt bij het omgaan met OCD. Hoe kan men OCD overwinnen en het lijden verminderen? Voor de behandeling van OCD is de eerste stap het corrigeren van misvattingen over vier belangrijke kwesties. Alleen door deze goed te begrijpen en onze verkeerde houding en benadering van OCD te veranderen, kunnen we ons geleidelijk aan bevrijden van de greep ervan en uiteindelijk overwinnen.
Misvatting één: ik moet alle obsessieve gedachten stoppen of beheersen.
Veel mensen met OCD willen deze opdringerige gedachten verbannen, omdat ze vaak ongevraagd opkomen en leed veroorzaken.Daardoor ontwikkelen we een angst voor deze gedachten en nemen we onze toevlucht tot verschillende methoden om te voorkomen dat ze opkomen. Het probleem is dat hoe meer we deze gedachten proberen te weerstaan, hoe gemakkelijker ze blijven bestaan. Met andere woorden, hoe meer we onze obsessieve gedachten proberen te onderdrukken, hoe langer ze in onze gedachten blijven hangen en hoe vaker ze opkomen.
Daarom kan het nuttig zijn om een andere aanpak te kiezen. Als we deze opdringerige gedachten moedig onder ogen zien, kan de angst die ze oproepen afnemen en kunnen de kwellingende gedachten geleidelijk verdwijnen. Maar als we bang zijn voor deze gedachten en ze proberen te beheersen, blijven ze hun krachtige greep en invloed behouden. Zodra we ophouden ons ertegen te verzetten, verdwijnen ze langzaam. Om mijn obsessief-compulsieve stoornis te overwinnen, kies ik er dus voor om deze gedachten te accepteren.
Juiste perceptie: ik accepteer dat ik momenteel obsessieve gedachten heb.
Misvatting twee: ik geloof dat de angsten achter deze obsessieve gedachten werkelijkheid zullen worden.
We moeten erkennen dat de angsten die mensen met obsessieve neigingen ervaren vaak buitensporig zijn en voortkomen uit overdreven of geëxagereerde gedachten.Misschien zegt het dwangmatige deel van ons: "Ik maak me zorgen dat ik ziek word, ik maak me zorgen dat ik dingen kwijtraak – hoe kun je dat onrealistisch noemen? Dit zijn allemaal mogelijkheden." Maar is het je opgevallen dat je angst voor ziekte eigenlijk ontstaat nadat je iets volstrekt onbelangrijks hebt aangeraakt? Dat je angst om dingen kwijt te raken een zelfopgelegde suggestie is nadat je meerdere keren hebt gecontroleerd? Deze angsten zijn in werkelijkheid overdreven.
Natuurlijk is rationele analyse moeilijk wanneer we door angst worden overmand. Maar wanneer de symptomen afnemen, moeten we erkennen dat deze gedachten geen feitelijke basis hebben of voortkomen uit overmatige associatie. We moeten onszelf hier herhaaldelijk aan herinneren. Wanneer dergelijke gedachten later weer opkomen, zullen we hun aard beter herkennen.
Juiste perceptie: Mijn zorgen zijn onrealistisch of overdreven.
Misvatting drie: dwangmatige handelingen zijn mijn enige middel om mijn leed te verlichten.
De meesten van ons met OCD nemen hun toevlucht tot dwangmatig gedrag om tijdelijke verlichting te vinden, in de overtuiging dat we zonder bepaalde handelingen voortdurend zullen lijden. Daarom volgen we hardnekkig onze vaste routines, op zoek naar troost. In werkelijkheid zijn het juist deze herhaalde dwangmatige handelingen die onze toestand in stand houden.Zonder nieuwe benaderingen te proberen, blijft het moeilijk om OCD te overwinnen. Om vastgeroeste dwangmatige patronen te veranderen, moeten we eerst experimenteren met het veranderen van ons gedrag – door acties te ondernemen die volledig tegengesteld zijn aan onze dwanghandelingen. Hierdoor komen alternatieve, rationelere methoden aan het licht om stress en leed te verminderen. Wanneer we bereid zijn om nieuw gedrag te proberen in plaats van te vertrouwen op dwanghandelingen om ons leed te verlichten, neemt onze OCD geleidelijk af.
Juist begrip: ik beschik over alternatieve methoden om met leed om te gaan, en dwanghandelingen zijn geen effectieve aanpak.
Misvatting vier: Ik zal voor altijd last hebben van en beheerst worden door deze OCD.
Wij die aan dwanghandelingen lijden, moeten nu besluiten dat het tijd is om de nodige veranderingen door te voeren om de OCD aan te pakken die ons al zo lang dwarszit. Deze symptomen hebben ons enorm veel leed bezorgd en ons leven veel te lang verstoord.We hebben het recht om ons fysieke en mentale welzijn te behouden. We verdienen het om comfortabel te leven, professioneel succes te behalen, te genieten van harmonie in het gezin en innerlijke rust te vinden.
Daarom kunnen we met voldoende inspanning en de juiste aanpak ons leven weer op de juiste koers brengen. We moeten geloven dat we OCD kunnen overwinnen, want velen die met soortgelijke uitdagingen worden geconfronteerd, hebben vooruitgang geboekt – en dat kunnen wij ook.