Het bedrijf stuurt een aantal medewerkers met verlof voor een beroepsopleiding, en ik sta bovenaan de lijst. Ze noemen het een beroepsopleiding, maar iedereen weet dat het gewoon een vorm van verlof is. Ik heb gehoord dat er na de opleiding een examen komt en dat degenen die zakken, officieel worden ontslagen. Ik voel me ellendig. Ik ben tenslotte vakbondsfunctionaris, een functie met enige autoriteit. Hoe kan ik mezelf ertoe brengen om samen met de arbeiders een opleiding te volgen?Thuisgekomen zat ik alleen te piekeren. Mijn zoon, die pas in groep 3 zit, zeurde aan mijn hoofd om hem te helpen met zijn wiskundehuiswerk. Ik snauwde dat hij eerst zelf de antwoorden moest uitrekenen, dan zou ik ze nakijken. Mijn man, die mijn slechte humeur aanvoelde, zat zwijgend naast me. Onze zoon zat ijverig aan zijn bureau zijn sommen te maken. Toen hij klaar was, zeurde hij weer om zijn werk te controleren. Nadat ik zijn huiswerk had bekeken, moest ik onwillekeurig in lachen uitbarsten.Een van de opgaven luidde: Negentien mensen moeten een rivier oversteken. Aan de oever liggen drie boten, die elk vijf mensen tegelijk kunnen vervoeren. Kunnen alle negentien mensen in één keer oversteken? Dit was een eenvoudige rekensom, maar het antwoord van mijn zoon was: "Als ze zich dicht op elkaar proppen, kunnen ze allemaal worden vervoerd." Ik lachte me bijna dood.Mijn zoon pruilde en zei: "Wat is er zo grappig? Natuurlijk moeten de vier extra mensen zich erbij proppen. Proppen we ons niet vaak samen als we de bus nemen?" Ik slaagde erin om te stoppen met lachen en vertelde hem dat het standaardantwoord moest zijn: "Ze passen er niet allemaal in." Na het te hebben gelezen, moest mijn man ook lachen. Toen hij klaar was, zei hij veelbetekenend: "Eigenlijk is het antwoord van je zoon ook niet verkeerd. Onze nationale omstandigheden zijn nogal uniek: Chinezen hechten veel waarde aan flexibiliteit en aanpassingsvermogen. Als we voor uitdagingen staan, proppen we ons gewoon in en komen we er wel doorheen. Toen ik de woorden van mijn man hoorde, raakte ik diep in gedachten verzonken. Uiteindelijk besloot ik me volledig op de training te concentreren en al het andere opzij te zetten. Dankzij mijn grondige voorbereiding behaalde ik tijdens het afsluitende vaardigheidsexamen de hoogste score van het hele systeem.Toen ik weer aan het werk ging, promoveerde mijn manager me boven de gebruikelijke promotieprocedure uit en verhoogde hij mijn salaris met twee schalen. Pas later hoorde ik dat het management mij en de secretaris van de Jeugdliga – twee jonge functionarissen – bewust had geselecteerd om het examen af te leggen, uit angst voor ontevredenheid onder de ontslagen werknemers. De secretaris van de Jeugdliga, ontmoedigd door het vooruitzicht van werkloosheid, had geen motivatie om te studeren en verloor daardoor zijn baan. Ik daarentegen wist mijn tegenslag om te zetten in geluk.Dit heb ik echt te danken aan mijn lieve zoon en wijze echtgenoot. Ze hadden gelijk: streef er altijd naar om in alles je best te doen. Als er moeilijkheden ontstaan, kunnen we die misschien samen overwinnen!
(Bovenstaande inhoud is uitsluitend geautoriseerd voor gebruik door Family Doctor Online. Ongeautoriseerde reproductie is verboden.)