Een hoge, scherpe neus straalt intelligentie uit. Maar wat als je neus niet ideaal is? Neuspuntcorrectie is de meest voorkomende ingreep bij neuscorrecties en biedt veel mensen met een onvolmaakte neuspunt een kans op vernieuwing. Hieronder staan de verschillende chirurgische methoden. Neuspuntcorrectie: 1. Kraakbeentransplantatie:
Er wordt een incisie gemaakt langs de neusrand in het neusgat, of er wordt een interne kraakbeenincisie gemaakt om het neusvleugelkraakbeen en het laterale neuskraakbeen bloot te leggen. Afhankelijk van de situatie wordt het cephalische deel van het neusvleugelkraakbeen of het caudale deel van het laterale neuskraakbeen weggesneden. Het geoogste kraakbeen wordt gevormd en aan de top van de neuskoepel gehecht, waardoor de neuspunt wordt verhoogd. Kraakbeen uit de neusschelp kan ook worden geoogst voor transplantatie.
2. Bilaterale mediale voetadductietechniek van het neusvleugelkraakbeen:
Maak bilaterale incisies langs de laterale zijde van de columella om de mediale voet van het neusvleugelkraakbeen en de neuskoepel bloot te leggen. Resecteer het zachte weefsel tussen de twee mediale voeten en voer vervolgens een matrashechting uit aan zowel het proximale als het distale uiteinde om de mediale voeten te adducteren.Deze techniek tilt de neuspunt 2-3 mm op. 3. Wigvormige resectie van de neusvleugelbasis: In gevallen waarin de vorm van de neuspunt bevredigend is, maar iets te laag, wordt een wigvormig segment van het volledige weefsel uit beide neusvleugelbasissen weggesneden. Dit vernauwt de neusgaten en tilt het koepelgebied op, waardoor de neuspunt wordt verhoogd.
4. Correctie van een hyperverhoogde neuspunt:
Deze neuscorrectietechniek is geschikt voor prominent verhoogde neuspunten, met name die welke een vlakke, rechte verhoging vertonen van de neusrug tot de punt. Gevallen met een uitgesproken gebogen verhoging worden hyperverhoogde neuspunten genoemd. Chirurgische correctie levert gunstige resultaten op.Er wordt een incisie gemaakt tussen de kraakbeenderen, waarbij het koepelgedeelte van het neusvleugelkraakbeen caudaal wordt ontleed. Het meest prominente deel van de koepel wordt gedeeltelijk door alle lagen heen weggesneden, waarna de uiteinden aan elkaar worden gehecht. Het kraakbeen aan weerszijden van de verbinding wordt met tussenpozen in de oppervlakkige laag ingesneden om het te verzwakken, wat resulteert in een gedefinieerde maar niet scherpe neuspunt.Resectie kan ook worden uitgevoerd aan de basis van de mediale crus van het neusvleugelkraakbeen, hoewel dit minder gunstige resultaten oplevert dan resectie van de koepel.Correctie van een bolle neuspunt, tipreductie genaamd, is de meest uitdagende chirurgische aanpak voor deze neusconfiguratie. De procedure maakt gebruik van een marginale incisie of een intercartilagineuze aanpak. Volledige blootstelling en mobilisatie van het neusvleugelkraakbeen en het laterale neuskraakbeen worden bereikt, met uniforme excisie van fibro-vetweefsel uit alle relevante gebieden.Verwijder 1/2 tot 2/3 van het laterale aspect van de neusvleugelkraakbeenkop, waarbij de laterale crus mediaal en cephalad wordt gedraaid. Dit zal neusvleugeltractie induceren. Maak intermitterende incisies in de koepel van het neusvleugelkraakbeen zonder het door te snijden.Als het versterken van de neusgaten of transversale neusgaten geen verticalisering oplevert, voer dan een wigresectie uit aan de basis van de neusvleugel. Als de neuspunt onvoldoende verheven is, kan het weggesneden kraakbeen op het koepeloppervlak worden getransplanteerd om de punt te verhogen.