W społeczeństwie kolektywnym prawdopodobieństwo niepowodzenia jest z natury większe niż prawdopodobieństwo prześcignięcia innych. Dlatego też, zamiast skupiać się na zapewnieniu sobie pierwszego miejsca, należy przede wszystkim kultywować nastawienie polegające na dawaniu z siebie wszystkiego we wszystkich przedsięwzięciach.Nie zapominaj, że kiedy boisz się porażki swojego dziecka, pozbawiasz je większych możliwości rozwoju. Musimy przestać trzymać się idei pierwszego miejsca z powodu własnych obaw, nieświadomie krępując ręce i nogi naszym dzieciom. Zamiast tego powinniśmy pielęgnować w nich zdolność do podnoszenia się po upadku i kontynuowania wysiłków z nową odwagą. Musimy pamiętać: dzieci, które nie potrafią stawić czoła porażce, nigdy nie osiągną sukcesu w życiu.
II. Myślenie filozoficzne
Myślenie filozoficzne polega na zachowaniu sceptycznego ducha i nieakceptowaniu wszystkiego jako oczywistego. Powinniśmy unikać nadmiernego polegania na intuicji, rezygnując z podejścia „płynięcia z prądem” na rzecz ugruntowanych teorii interpretujących zjawiska. Gdy rozważanie nieznanych spraw nie przynosi żadnych wniosków, nie musi to oznaczać niewystarczającej inteligencji.
III. Zdolność postrzegania szczęścia
Jeśli sprawowanie urzędu nie przynosi szczęścia, podobnie jak gromadzenie bogactwa, to co stanowi o szczęściu? Mój nauczyciel nauczył mnie, że szczęście nie polega na tym, ile się zdobywa, ale na zdolności postrzegania szczęścia! Osoba, która nie posiada tej zdolności, nigdy nie znajdzie zadowolenia, bez względu na swoje osiągnięcia; z drugiej strony osoba, która potrafi postrzegać szczęście, odnajdzie spełnienie, niezależnie od tego, jak zwyczajne są jej okoliczności.
IV. Potencjał przywódczy
Liderzy nie rodzą się, ale są wychowywani. Okres przed ukończeniem trzeciego roku życia ma kluczowe znaczenie dla rozwoju emocjonalnego dziecka. Rodzice nie powinni skupiać się wyłącznie na stymulacji intelektualnej w tej fazie, ryzykując utratę doskonałej okazji do nauki umiejętności komunikacyjnych i obserwacyjnych. Dzieci, które opanują komunikację, będą cieszyć się popularnością wśród rówieśników w przedszkolu i szkole, naturalnie przyciągając wielu przyjaciół. Stanowi to podstawę silnych relacji międzyludzkich w późniejszym życiu.Nawet jeśli nie zostaną liderami, będą lubianymi osobami. Umiejętności przywódcze wymagają szkolenia, aby się rozwinąć; aspirujący lider potrzebuje okazji do doskonalenia swoich umiejętności przywódczych. Zachęcaj swoje dzieci do przystępowania do drużyn sportowych, harcerstwa, grup zajęć pozalekcyjnych i innych organizacji społecznych, gdzie zdobędą doświadczenie w kontaktach społecznych. Należy jednak również zachęcać dzieci do dążenia do pełnienia ról przywódczych w obszarach, które je interesują.
V. Umiejętność czytania
Prowadząc dzieci na ścieżkę czytania, rodzice powinni pamiętać, że mają tylko dwa podstawowe obowiązki: po pierwsze, pielęgnowanie miłości do czytania; po drugie, nauczenie ich skutecznego czytania.
VI. Umiejętności komunikacyjne
Życie jest kręta droga. Bez względu na to, jak inteligentna lub utalentowana jest dana osoba, bez wsparcia innych prawdopodobieństwo osiągnięcia wyjątkowego sukcesu jest niewielkie.Bez takiego wsparcia nie można nawet odkryć dróg do większej mądrości. Przenikliwi rodzice zdają sobie sprawę, że kiedy dzieci czerpią radość z komunikacji – bez wysiłku nawiązują kontakt z innymi, osiągają harmonię między umysłem a ciałem, między wewnętrzną i zewnętrzną stroną siebie – ich krąg społeczny się poszerza, a ich przyszła integracja ze społeczeństwem staje się silniejsza. Jednak mądrzy rodzice rozumieją głębiej, że dzieci zawsze potrzebują zrozumienia, pomocy i wsparcia ze strony rodziny.
VII. Znajomość języka angielskiego
Nabywanie języka odbywa się przede wszystkim poprzez znaczną ilość zrozumiałych informacji, a słuchanie jest najważniejszym kanałem uzyskiwania takich informacji. Dlatego podczas nauczania dzieci języka angielskiego należy położyć wystarczający nacisk na rozwijanie strategii rozumienia ze słuchu.VIII. Zdolności finansowe IX. Samodyscyplina W życiu osiągnięcie celów może wymagać podjęcia zadań, których nie lubimy, lub rezygnacji z głęboko zakorzenionych pasji, a tym samym doświadczenia pewnych „ograniczeń”. Jednak dla utrzymania się i osiągnięcia celów nie możemy próbować pozbyć się wszystkich „ograniczeń”; raczej, kierując się nimi, powinniśmy stopniowo dążyć do wyznaczonych celów.Osoba aspirująca do osiągnięć, której brakuje samodyscypliny, jest jak samochód bez kierownicy lub hamulców – nieuchronnie zbacza z kursu, przekracza granice, a nawet ulega wypadkowi.
Sukces wynika z wiary w siebie. Jeśli ta zasada jest prawdziwa, relacje między rodzicami a dziećmi nie są wyjątkiem. Jako dzisiejszy rodzic pamiętaj: musisz wierzyć w siebie i musisz wierzyć w swoje dzieci!