Parasitaire ziekten zijn vreselijke aandoeningen die onherstelbare schade toebrengen aan gezonde lichamen. Het lijden dat het menselijk lichaam ondergaat is onbeschrijfelijk, vooral omdat sommige parasitaire aandoeningen het leven ondraaglijk kunnen maken. Bij parasitaire ziekten is het beste wat men kan doen, prioriteit geven aan preventie en voorkomen dat men ze oploopt.Om deze ziekten te voorkomen, moet men eerst begrijpen wat parasitaire infecties zijn. Deze ziekten ontstaan wanneer parasieten zich nestelen in het lichaam van mensen en dieren. Parasitaire ziekten vormen een wereldwijd wijdverspreide categorie van ziekten, die worden gekenmerkt door hun grote verscheidenheid aan soorten en ernstige gevolgen. Veelvoorkomende parasieten die verantwoordelijk zijn voor dergelijke infecties zijn onder andere rondwormen, zweepwormen, pinworms, haakwormen, amoeben, botten, Toxoplasma gondii en trichomonaden.
Parasitaire ziekten ontstaan wanneer parasieten het menselijk lichaam binnendringen. Pathologische veranderingen en klinische verschijnselen variëren afhankelijk van de parasietensoort en de plaats van besmetting. Veel voorkomende symptomen zijn buikpijn, diarree, koorts, bloedarmoede en jeuk. Deze symptomen komen ook voor bij andere aandoeningen, dus hun aanwezigheid duidt niet noodzakelijkerwijs op een parasitaire infectie; grondige uitsluiting is echter essentieel.Parasitaire ziekten komen overal ter wereld voor, maar komen vaker voor in arme, onderontwikkelde regio's met slechte sanitaire voorzieningen, met name in tropische en subtropische gebieden.
Er zijn zes primaire transmissieroutes voor parasitaire ziekten:
1. Orale infectie. Het consumeren van water of voedsel dat besmet is met infectieuze Ascaris-eitjes of amoebacysten kan bijvoorbeeld leiden tot ascariasis of amoebiasis.
2. Overdracht via bloedzuigende insecten. Malaria kan bijvoorbeeld worden opgelopen door de beet van een Anopheles-mug die besmet is met Plasmodium-parasieten.
IV. Transplacentale overdracht. Voorbeelden hiervan zijn aangeboren malaria en aangeboren toxoplasmose.
V. Overdracht via de luchtwegen. Primaire amoebische meningo-encefalitis wordt bijvoorbeeld overgedragen via het neusslijmvlies.
VI. Andere routes. Bloedtransfusies kunnen onder andere malariaparasieten overdragen.
Hoewel er zes transmissieroutes voor parasitaire ziekten bestaan, leidt infectie niet noodzakelijkerwijs tot ziekte. Het ontstaan van ziekte hangt voornamelijk af van de hoeveelheid en virulentie van de parasieten die het lichaam binnendringen, naast de immuunrespons van de gastheer. Een groter aantal binnendringende parasieten en een hogere virulentie verhogen zowel de kans op ziekte als de ernst ervan.
De behandeling van parasitaire ziekten is gericht op het uitroeien van de parasieten, waarbij de meest effectieve anthelmintica worden gebruikt, afhankelijk van de specifieke soort.In gevallen van ernstige infectie waarbij de gastheer verzwakt is, kan ondersteunende therapie worden toegepast. Bij chirurgische complicaties moet onmiddellijk een chirurgische ingreep worden uitgevoerd.
Talrijke factoren dragen bij aan het ontstaan van parasitaire ziekten bij de mens, waarbij slechte voedselhygiëne en een verzwakte constitutie de belangrijkste oorzaken zijn. Daarom is strikte aandacht voor voedselhygiëne van cruciaal belang en moet grondig koken van voedsel prioriteit krijgen.