Çoğu kişi için "yaramaz çocuk" terimi korku uyandırır, yıkıcı potansiyelleri o kadar büyüktür ki insanlar içgüdüsel olarak onlardan uzak dururlar. Peki, neden bugün bu tür çocuklar giderek artıyor?
Gerçekte, birçok yaramaz çocuk ebeveynlerin aşırı hoşgörüsünün ürünüdür. Küçük yaş ve anlayışsızlık, bu tür davranışlar için mazeret olamaz. Ebeveynlerin aşırı şımartması, çocuklarda kişilik bozukluklarına yol açar ve bu da şımarık sendromu şeklinde kendini gösterir.
Yetişkinlerin hoşgörüsü, aşırı korumacılığı veya izin vericiliği, çocuklarda psikolojik bozukluklara ve çeşitli fiziksel ve zihinsel rahatsızlıklara yol açabilir. Bu tür çocuklar genellikle bencillik, çekingenlik, antisosyal eğilimler ve otoriter bir yapı sergilerler. Haberlerde yer alan "küçük canavarlar" her zaman bu özellikleri gösterir.
Bu tür çocukların yaygınlığını azaltmak için çözüm, ebeveynlerden başlamalıdır. Ebeveynler hatalarını fark edip mevcut ebeveynlik yaklaşımlarını değiştirdiklerinde, çocuklar doğru bir şekilde yetiştirilebilir.Ebeveynler, aşırı hoşgörünün neden olduğu psikolojik zararı ve bunun uzun vadede zararlı etkilerini tam olarak anlamalıdır. İzin veren ebeveynlik yöntemlerini terk etmeli ve çocuklarının eksikliklerine asla göz yummamalıdır. Bunun yerine, bu eksikliklerin düzeltilmesini kesin bir şekilde talep etmeli ve bu konuda yardımcı olmalıdır. Zamanla, istenmeyen davranışlar azalacaktır. Uygun ebeveyn rehberliği sayesinde, çocuklar yavaş yavaş uygun davranışları anlayacak, böylece kötü alışkanlıklardan kurtulacak ve sağlıklı bir zihniyet geliştirecektir.
Bu nedenle, 'yaramaz bir çocuğu' eğitmek için önce ebeveynlerini eğitmek gerekir. Ebeveynler, çocuğun ilk öğretmenleridir; bir çocuk doğru şekilde eğitilmezse, bu babanın hatasıdır. Bu, her ebeveynin anlaması gereken bir ilkedir. Çocukların sağlıklı bir şekilde büyümelerini sağlamak ve herkesin sevmediği 'yaramaz çocuklar' olmalarını önlemek için, ebeveynler çocuklarının karakter eğitimine öncelik vermelidir.