Liczne przykłady pokazują, że na pewność siebie lub niepewność dziecka znaczący wpływ mają rodzice, których słowa i działania głęboko oddziałują na psychikę dziecka. Dzieci potrzebują ciągłego psychologicznego potwierdzania własnej wartości, aby uzyskać niezbędną motywację do rozwoju. Dla osób borykających się z niepewnością kultywowanie poczucia własnej wartości ma ogromne znaczenie dla przezwyciężenia wątpliwości i budowania pewności siebie.Poniżej przedstawiono kilka prostych, ale skutecznych metod proponowanych przez ekspertów, które pomagają dzieciom w budowaniu samoafirmacji:
Jak rodzice mogą wzmocnić pewność siebie swoich dzieci (Public Health Network)
Odpowiednio obniż oczekiwania
W przypadku dzieci, które już wykazują niską samoocenę, rodzice powinni obniżyć swoje oczekiwania.Jeśli dziecko narysuje konia, najlepiej nie czepiać się niedoskonałości lub niedokładności. Zamiast tego należy wskazać i szczerze pochwalić każdy udany aspekt: „Spójrz, ogon jest pięknie narysowany, jakby tańczył na wietrze!” lub „Kolory, których użyłeś do narysowania konia, są wspaniałe! Założę się, że to najszybszy rumak na świecie!”.
Należy podkreślić, że pochwała musi być całkowicie szczera – nie może być powierzchowna, grzecznościowa, a tym bardziej nieszczera lub wymuszona. Aby to osiągnąć, należy dostosować swoje nastawienie i udoskonalić sposób wyrażania się.
W rzeczywistości głównym celem pomocy niepewnemu dziecku w rozwijaniu samoakceptacji jest umożliwienie mu czerpania satysfakcji i motywacji z własnych działań.Powinniśmy pomóc dzieciom zrozumieć: rób to, co trzeba, i rób to dobrze. Zmiana tematu pochwały Najprostszym sposobem zachęcenia dzieci do praktykowania samoafirmacji jest zmiana tematu wszystkich pochwał, które im przekazujesz: po prostu zastąp „ja” słowem „ty”, przekształcając pochwałę od „nas” (rodziców) do „ciebie” (dziecka) w pochwałę od „ciebie” (dziecka) do „siebie”.Ta prosta zmiana pozwala dzieciom pełniej i silniej uznać swoje działania za słuszne, skutecznie wzmacniając uznanie, jakie otrzymują. Na przykład: „Jestem z ciebie bardzo dumny, że zbudowałeś dzisiaj tak wysoką wieżę z klocków!” można przeformułować na: „Musisz być z siebie bardzo dumny, że zbudowałeś dzisiaj tak wysoką wieżę z klocków!”.
Zachęcanie dzieci do budowania własnej siły charakteru
Rodzice mogą często chwalić dzieci o niskiej samoocenie, ale inni (w tym rówieśnicy) nie zawsze to robią. Mogą „mówić prawdę”, celowo czepiać się szczegółów, a nawet uciekać się do sarkazmu. Co więcej, dzieci nie mogą wiecznie polegać na opiniach innych; prędzej czy później muszą czerpać motywację z wnętrza siebie.Niektóre dzieci stają się całkowicie zależne od aprobaty dorosłych, tracąc z oczu sposób na potwierdzenie własnej wartości. Jeśli takie dziecko zostanie sportowcem, po każdym rzucie może spoglądać na minę trenera, co naturalnie utrudnia mu rozwój w kierunku dojrzałego sportowca. Rozsądnie jest doceniać ich mocne strony, jednocześnie przypominając im, aby nie przywiązywały zbyt dużej wagi do opinii innych.
Kiedy dziecko czuje się zagubione po krytyce za popełniony błąd, zapewnij je, że najlepszą reakcją jest uznanie błędu i poprawienie go. Kiedy dziecko dobrowolnie przyznaje się do błędu, potwierdź: „To wymaga sporej odwagi. Możesz sobie powiedzieć, że zrobiłeś coś niezwykłego”.
Wzmocnij poczucie własnej wartości dziecka
W przypadku dzieci borykających się z poważnymi wątpliwościami co do siebie poczucie własnej wartości jest często kruche i niestabilne, co sprawia, że są one bardzo zależne od stałego wsparcia z zewnątrz. Istnieje wiele metod wzmacniania poczucia własnej wartości dziecka.Na przykład: zachęcaj je do prowadzenia „książki osiągnięć”, w której co tydzień przez kilka minut będą zapisywać (lub rysować) swoje osiągnięcia. Wyjaśnij, że „osiągnięcia” nie muszą być wielkimi wyczynami — każda niewielka poprawa, wraz z włożonym w nią wysiłkiem, zasługuje na uwzględnienie. Możesz również przygotować skromne nagrody (takie jak obrazki, zabawki lub komiksy) —— przyznawane za każdym razem, gdy dziecko osiągnie coś lub wykona zadanie, z którego jest dumne. Możesz również nauczyć dziecko chwalenia siebie poprzez „samomowę” — gdy napotyka trudności i czuje się niepewnie lub nieśmiało, zachęcaj je do dodawania sobie otuchy: „No dalej, maluchu, jesteś dzielnym dzieckiem, które nie boi się porażki. Spróbuj jeszcze raz!”.
Nie należy nadużywać afirmacji własnej wartości
Zachęcanie szczególnie niepewnych siebie dzieci do praktykowania afirmacji własnej wartości nie oznacza, że powinny one nadużywać tej metody. Nie należy zachęcać dzieci do stosowania afirmacji własnej wartości przez cały czas i w każdej sytuacji. Afirmacja własnej wartości powinna być stosowana z umiarem, odpowiednio do czasu i miejsca, oraz kierować się zasadami, standardami i granicami.Nawet najlepszy lek można przepisać w nadmiarze – jeśli dziecko nadużywa autoafirmacji, może to zmienić je w zarozumiałego, a nawet roszczeniowego małego tyrana. Dziesięć zwrotów, które pomogą dzieciom zbudować pewność siebie „Widzę twoje mocne strony” Podczas interakcji międzyludzkich wiele informacji przekazywanych jest poprzez kontakt wzrokowy, a te sygnały wizualne są trudne do świadomej kontroli.Dlatego dzieci potrafią łatwo dostrzec niewypowiedziane komunikaty w oczach rodziców. Sporadyczna niepewność w spojrzeniu jest zrozumiała, ale jeśli Twoje oczy skupiają się wyłącznie na słabościach dziecka, może to mieć szkodliwy wpływ. Czasami spojrzenie na dziecko z innej perspektywy i dostosowanie swojego podejścia do jego temperamentu i zachowania może ujawnić, że nie ma powodu do niepokoju.
„Chronię cię”
Dzieci potrzebują zapewnienia, że rodzice będą je chronić przed krzywdą. Jednak rodzice muszą również przekazać im, że nie są wszechmocni i nie są w stanie usunąć wszystkich niebezpieczeństw ani wrogich spojrzeń. Twoim zadaniem jest zatem pomóc dziecku stopniowo nauczyć się lepiej dbać o siebie, stawiać czoła ryzyku i unikać przewidywalnych trudności. Tylko w ten sposób nauczy się ono poruszać w prawdziwym życiu.„Rozumiem cię” Dzieci żyją we własnym świecie uczuć i wyobraźni, do którego dorośli mają trudny dostęp, co utrudnia ich zrozumienie. Jednak przekonanie, że rodzice rozumieją je i ich działania, stanowi podstawę zdrowych relacji między rodzicami a dziećmi. Musimy do tego dążyć. Zrozumienie nie oznacza pomijania konfliktów, błędów lub niedociągnięć. Powinieneś pomóc dziecku rozpoznać jego błędy, prowadząc je do refleksji i zmiany.Jednak należy również dostosować swoje podejście, pamiętając, że większość błędów dziecka wynika nie z wad charakteru, ale z braku doświadczenia. Dzieci są dziećmi – oszukują w grach, znęcają się nad młodszym rodzeństwem i strzegą swoich zabawek. Jednak z Państwa pomocą w końcu nauczą się radzić sobie w takich sytuacjach. „Traktuję Państwa uczucia poważnie” Dzieci mają intensywne emocje i zmienne nastroje, często nie potrafiąc wyrazić, dlaczego są smutne.Krótko mówiąc, są po prostu nieszczęśliwe. Dlatego najlepszym podejściem jest traktowanie ich nieprzewidywalnych uczuć jako normalnego zachowania, unikając niechęci lub nadmiernej reakcji. Chociaż możesz nie w pełni rozumieć ich myśli, kluczowe znaczenie ma uznanie, że ich podekscytowanie lub smutek są akceptowalne i korzystne dla nich. Gdy burza minie, możesz pomóc im zrozumieć i zidentyfikować ich ostatnie emocje poprzez rozmowę i wspólne znalezienie rozwiązań.
„Wierzę w ciebie”
Pewność siebie dziecka w pokonywaniu przyszłych wyzwań wynika w dużej mierze z zaufania rodziców. Ta wiara wzmacnia przekonanie, że dziecko będzie coraz bardziej umiejętne, skoncentrowane i odporne – nawet pomimo licznych niepowodzeń. Dlatego regularnie dziel się z dzieckiem optymistycznymi wizjami przyszłości. Ponadto często powracaj do przeszłych doświadczeń z pozytywnym nastawieniem. „Pamiętasz, jak uczyłeś się jeździć na rowerze?Wiele razy upadałeś, ale zobacz, jak dobrze jeździsz teraz”. Im więcej dzieci przypominają sobie konkretne, pozytywne doświadczenia, tym bardziej rośnie ich pewność siebie.
Historia młodości pisarza Stephena Kinga. Widzimy siłę motywacji i wytrwałości, a bez jego emocjonalnej i silnej woli matki, często chorujący King miałby znacznie mniejsze oczekiwania.
„Możesz popełniać błędy”