W wieku około dwóch lub trzech lat dzieci zaczynają interesować się swoją płcią i chcą zrozumieć, jacy „powinni” być chłopcy i dziewczynki. Jak rodzice powinni reagować na tym etapie?
Studium przypadku: Dwuletnia Lingling jest zazwyczaj bardzo nieśmiała. Szczególnie w nocy, jeśli jej mama opuszcza pokój lub wyłącza światło, zanim zasnęła, boi się i zaczyna płakać. Mama często mówi jej, że powinna nauczyć się być odważna jak chłopiec.
Lingling zauważyła, że mały chłopiec z sąsiedztwa, który często odwiedzał jej dom, był rzeczywiście odważniejszy od niej, ale nie miał warkoczyków. Lingling doszła do wniosku, że jeśli obetnie włosy na krótko, stanie się chłopcem i naturalnie stanie się odważniejsza. Pewnego dnia niewinnie powiedziała matce, że chce obciąć warkoczyki i mieć bardzo krótkie włosy, tak jak mały chłopiec z sąsiedztwa, aby na pewno stać się odważną.Jej matka była zarówno rozbawiona, jak i zirytowana.
Różnice między płciami: stopniowo pogłębiające się z upływem czasu
Eksperci uważali kiedyś, że hormony męskie i żeńskie „kształtują” mózg. Jednak badania nad mózgami nienarodzonych myszy wykazały, że różnice w ilości i typach genów męskich i żeńskich istniały jeszcze przed pojawieniem się działania hormonów.Nie oznacza to, że różnice między płciami są niezmienne. Kanadyjskie badania wskazują, że chociaż chłopcy rodzą się bardziej aktywni niż dziewczynki, różnica ta jest wzmacniana w dzieciństwie przez wpływ rodziców i społeczeństwa.
Uwaga: Mózgi chłopców są nieco większe niż mózgi dziewcząt, ale dziewczynki wykazują silniejsze połączenia między lewą i prawą półkulą. Obie płcie efektywnie wykorzystują różne obszary mózgu, kształtując swoje unikalne podejście do nauki.Dziewczynki mają tendencję do szybszego rozwijania umiejętności językowych, percepcji sensorycznej i zdolności poznawczych, podczas gdy chłopcy rozwijają się nieco później, ale często przewyższają dziewczynki w niektórych umiejętnościach wizualnych i przestrzennych. Chłopcy i dziewczynki: ich własne wzorce do naśladowania Dzieci zazwyczaj lubią naśladować swoich rodziców, co pomaga im zrozumieć, czego oczekuje się od chłopców lub dziewcząt.Dziewczynki mogą naśladować swoje matki, bawiąc się kuchenkami dla lalek; chłopcy często preferują zabawkowe pistolety, drążki lub naśladują sposób mówienia i zachowanie swoich ojców. Lubią, gdy nazywa się ich „dużymi chłopcami” lub „odważnymi chłopcami”. Oczywiście we wczesnym dzieciństwie te naśladowania ról płciowych mogą czasami się zazębiać.
Wskazówka: Jeśli widzisz chłopca bawiącego się w wysokich obcasach swojej matki, nie zdziw się. Czasami dzieci po prostu naśladują dorosłych, niekoniecznie konkretnego mężczyznę lub kobietę. Jeśli dziecko czerpie z tego radość, nie ingeruj w to, jakimi zabawkami się bawi lub w jakie gry gra. W przeciwnym razie możesz stłumić jego entuzjazm do rozwijania różnorodnych zainteresowań. Z czasem dzieci w naturalny sposób odkryją, jakie ubrania naprawdę lubią i jakie zajęcia sprawiają im przyjemność.
Zabawki neutralne pod względem płci: odpowiednie dla dzieci na tym etapie
Przed ukończeniem trzeciego roku życia dzieci mają mgliste pojęcie o swojej płci. Różnice między chłopcami i dziewczynkami są dla nich pewną tajemnicą, która wzbudza ich ciekawość. Na tym etapie bardziej interesuje je wybieranie zabawek zgodnie z własnymi preferencjami. Jeśli rodzice wykorzystają tę okazję do edukacji płciowej, może to skutecznie promować zdrowy rozwój psychologii seksualnej dziecka.Jednak narzucanie dzieciom sztywnych, tradycyjnych norm dotyczących płci ogranicza zakres i ścieżki ich nauki. Nie tylko komplikuje to ich wybory, ale może również hamować ich potencjał i możliwości odkrywania pełnego zakresu cech osobowości.
Wskazówka: Pozwól dzieciom stopniowo zrozumieć role płciowe, zapewniając im zabawki neutralne pod względem płci, co pozwoli im powrócić do najbardziej naturalnego stanu. Rodzice powinni obserwować i doceniać cechy i umiejętności przejawiane przez swoje dziecko, oferując mu niezbędne wsparcie i przestrzeń bez rozróżnienia na podstawie tego, czy jest chłopcem, czy dziewczynką.