Rond de leeftijd van twee of drie jaar worden kinderen nieuwsgierig naar hun eigen geslacht en willen ze begrijpen hoe jongens en meisjes "zouden moeten" zijn. Hoe moeten ouders in dit stadium reageren?
Casestudy: Lingling, twee jaar oud, is meestal erg verlegen. Vooral 's nachts, als haar moeder haar kamer verlaat of het licht uitdoet voordat ze in slaap valt, wordt ze bang en barst ze in tranen uit. Haar moeder zegt vaak dat ze moet leren om dapper te zijn, net als een jongen.
Lingling merkte dat het jongetje van de buren, dat vaak op bezoek kwam, inderdaad dapperder was dan zij, maar hij had geen staartjes. Ze concludeerde dat als ze haar haar kort zou knippen, ze een jongen zou worden en vanzelf dapperder zou worden. Op een dag vertelde ze haar moeder onschuldig dat ze haar staartjes wilde afknippen en haar haar heel kort wilde laten knippen, net als dat van het jongetje, zodat ze zeker dapper zou worden.Haar moeder was zowel geamuseerd als geïrriteerd.
Geslachtsverschillen: geleidelijk groter wordend in de loop van de tijd
Deskundigen geloofden ooit dat mannelijke en vrouwelijke hormonen de hersenen 'vormden'. Studies naar de hersenen van ongeboren muizen toonden echter aan dat er verschillen bestonden in de hoeveelheid en soorten mannelijke en vrouwelijke genen voordat hormonen effect hadden.Dit betekent niet dat geslachtsverschillen onveranderlijk zijn. Canadees onderzoek wijst uit dat jongens weliswaar actiever geboren worden dan meisjes, maar dat dit verschil tijdens de kindertijd wordt versterkt door invloeden van ouders en de samenleving.
Opmerking: de hersenen van jongens zijn iets groter dan die van meisjes, maar meisjes hebben sterkere verbindingen tussen de linker- en rechterhersenhelft. Beide geslachten maken effectief gebruik van verschillende hersengebieden, waardoor ze hun eigen unieke leerstijlen ontwikkelen.Meisjes ontwikkelen taalvaardigheden, zintuiglijke waarneming en cognitieve vaardigheden doorgaans sneller, terwijl jongens zich iets later ontwikkelen, maar meisjes vaak overtreffen op bepaalde visuele en ruimtelijke aspecten. Jongens en meisjes: hun eigen rolmodellen Kinderen vinden het doorgaans leuk om hun ouders na te doen, wat hen helpt te begrijpen wat er van jongens of meisjes wordt verwacht.Meisjes kunnen hun moeders navolgen en spelen graag met speelgoedkeukentjes; jongens geven vaak de voorkeur aan speelgoedpistolen, parallelle stangen of imiteren de spraakpatronen en het gedrag van hun vaders. Ze vinden het leuk om 'grote jongens' of 'dappere jongens' genoemd te worden. Uiteraard kunnen deze imitaties van genderrollen in de vroege kinderjaren af en toe overlappen.
Tip: Wees niet verbaasd als u een jongen ziet spelen met de hoge hakken van zijn moeder. Soms imiteren kinderen gewoon een volwassene, niet noodzakelijkerwijs een specifieke man of vrouw. Zolang het kind het leuk vindt, moet u zich niet bemoeien met het speelgoed of de spelletjes waarmee het speelt. Anders zou u hun enthousiasme voor het ontwikkelen van diverse interesses kunnen onderdrukken. Na verloop van tijd zullen kinderen vanzelf ontdekken wat voor soort kleding ze echt leuk vinden of welke activiteiten ze leuk vinden.
Genderneutraal speelgoed: geschikt voor kinderen in deze fase
Vóór de leeftijd van drie jaar hebben kinderen een vaag begrip van hun eigen geslacht. Voor hen zijn de verschillen tussen jongens en meisjes een mysterie, wat hun nieuwsgierigheid prikkelt. In deze fase zijn ze meer bezig met het kiezen van speelgoed op basis van hun eigen voorkeuren. Als ouders deze gelegenheid aangrijpen om gendereducatie te geven, kan dit de gezonde ontwikkeling van de seksuele psychologie van het kind effectief bevorderen.Het opleggen van rigide traditionele gendernormen aan kinderen beperkt echter hun leermogelijkheden en -wegen. Dit maakt hun keuzes niet alleen ingewikkelder, maar kan ook hun potentieel en kansen om hun volledige persoonlijkheid te ontplooien belemmeren.
Tip: Laat kinderen geleidelijk aan de genderrollen begrijpen en geef ze genderneutraal speelgoed, zodat ze terug kunnen keren naar hun meest natuurlijke staat. Ouders moeten de eigenschappen en vaardigheden van hun kind observeren en waarderen, en de nodige steun en ruimte bieden zonder onderscheid te maken tussen jongens en meisjes.