Jak należy opiekować się członkiem rodziny cierpiącym na zaburzenia lękowe? Zaburzenia lękowe to nerwica charakteryzująca się przede wszystkim lękiem. Objawia się ona bezpodstawnymi obawami i strachem bez wyraźnych obiektywnych celów lub konkretnej treści koncepcyjnej, a także objawami ze strony autonomicznego układu nerwowego, napięciem mięśniowym i niepokojem ruchowym.Poniżej przedstawiono metody opieki nad osobą cierpiącą na zaburzenia lękowe:
Metody opieki nad osobą cierpiącą na zaburzenia lękowe:
1. Przeprowadź kompleksową i szczegółową ocenę poziomu lęku i stanu fizycznego pacjenta. Jest to szczególnie ważne w przypadku pacjentów w podeszłym wieku i osób z współistniejącymi chorobami fizycznymi.
2. Wzmocnienie opieki psychologicznej, przede wszystkim poprzez terapie wspierające i katartyczne. Pomoc pacjentom w zrozumieniu ich stanu i jego natury w celu złagodzenia obaw. Wykazywanie cierpliwości, pozwalanie na wyrażanie emocji, takich jak płacz lub przywiązanie.
3. Podczas epizodów lękowych stosowanie technik odwracania uwagi w celu złagodzenia objawów.
4. Należy poinstruować pacjentów na temat zasad i technik terapii Morita, w razie potrzeby osobiście prowadząc ich przez sesje doświadczalne.
5. W przypadku wyraźnych objawów dysfunkcji autonomicznego układu nerwowego należy zająć się ich leczeniem objawowym.
6. Terapia relaksacyjna okazuje się korzystna w leczeniu lęku. Pielęgniarki powinny opanować konkretne techniki, aby móc prowadzić i pomagać pacjentom.