Hoe moet men omgaan met een familielid met een angststoornis? Een angststoornis is een neurose die voornamelijk wordt gekenmerkt door angst. Het uit zich in ongegronde bezorgdheid en angst zonder duidelijke objectieve doelen of specifieke conceptuele inhoud, naast symptomen van het autonome zenuwstelsel, spierspanning en motorische rusteloosheid.Hieronder volgen enkele methoden om voor iemand met een angststoornis te zorgen:
Methoden om voor iemand met een angststoornis te zorgen:
1. Voer een uitgebreide en gedetailleerde beoordeling uit van het angstniveau en de fysieke toestand van de patiënt. Dit is vooral cruciaal voor oudere patiënten en patiënten met bijkomende lichamelijke aandoeningen.
2. Verbeter de psychologische zorg, voornamelijk door middel van ondersteunende en catharsistherapieën. Help patiënten hun toestand en de aard ervan te begrijpen om twijfels weg te nemen. Toon geduld en sta emotionele uitingen zoals huilen of zich vastklampen toe.
3. Gebruik tijdens angstaanvallen afleidingstechnieken om de symptomen te verlichten.
4. Instrueer patiënten over de principes en technieken van Morita-therapie en begeleid hen indien nodig persoonlijk tijdens ervaringsgerichte sessies.
5. Behandel symptomatische stoornissen van het autonome zenuwstelsel wanneer deze duidelijk aanwezig zijn.
6. Ontspanningstherapie blijkt gunstig te zijn voor angstbeheersing. Verpleegkundigen moeten specifieke technieken beheersen om patiënten te begeleiden en te helpen.