Utangaç Çocukları Olan Aileler İçin Altı Temel Adım (Halk Sağlığı Ağı)
Utangaçlık, doğuştan gelen eğilim ve aşağıdaki faktörler dahil olmak üzere birçok nedenden kaynaklanır:
1. Ortaya çıkan öz farkındalık, başkalarından saygısızlık veya düşmanlık görme korkusu;
2. Düşük özgüven, yetersizlik algısının eleştirilebileceği durumlardan kaçınma;
3. Tanımadıkları kişiler etrafında kaygı.Genellikle bu fenomen beş ila altı ay ile on sekiz ay arasında zirveye ulaşır. Ancak bazı çocuklar bu belirtilerin başlangıcında gecikme veya belirtilerin iki yaşın ötesine uzaması gibi durumlar gösterebilir – çocuğunuz da bu kategoriye girebilir;
Dördüncüsü, "öngörü" duygusuna sahip olabilirler. Akranlarıyla oynarken alay veya zorbalığa maruz kaldıklarında, etkileşime girmekten çekinebilir ve içine kapanabilirler.
Çocuğunuz bu davranışları sergiliyorsa, aşağıdaki yaklaşımları göz önünde bulundurun:
1. Eleştirmekten, tehdit etmekten veya selamlaşmaya ya da oynamaya zorlamaktan kaçının. Rahat bir yaklaşım benimseyin, çocuğunuzun bu kişilik özelliğini kabul edin veya bu gelişim aşamasını hoşgörün.
2. Utangaçlığı kötü davranış olarak değerlendirmeyin. Bu özelliği nedeniyle memnuniyetsizliğinizi ifade etmekten veya onaylamadığınızı ima etmekten kaçının.
3. Sakin bir tavır sergileyin, geçici olarak selamlaşmaktan veya grup oyunlarından kaçınmanın sorun olmadığını çocuğunuza güvence verin. Bu tür eğilimler genellikle üç yaşından sonra kendiliğinden geçer.
Aksine, durumu sakinlikle ele alın, geçici olarak selamlaşmaktan veya grup oyunlarından kaçınmanın sorun olmadığını çocuğunuza anlamasına yardımcı olun. Bu tür eğilimler genellikle üç yaşından sonra kendiliğinden geçer.Bunun yerine, bu davranışı sakinlikle karşılayın ve geçici olarak yetişkinleri selamlamamalarının veya akranlarıyla oynamamalarının tamamen kabul edilebilir olduğunu onlara güvence verin. Genellikle bu aşama üç yaşından sonra kendiliğinden geçer. 3. Onların yanında onlara "utangaç" etiketi yapıştırmaktan kaçının. Bu tür etiketler derinlemesine kök salabilir ve bu kimliği içselleştirmelerine yol açabilir. Daha sonra bu etiketi bilinçli olarak sevmedikleri insanlardan kaçınmak için kullanabilirler.(Bu bilinçli bir seçim haline gelir).
4. Özgüveni düşük çocuklara, oyuncaklarla oynamayı (örneğin, yapı taşları veya boncuk dizme), kaydıraktan kaymayı veya salıncakta sallanmayı öğrenerek özgüvenlerini geliştirmelerine yardımcı olun. Bu, diğer çocuklarla aynı seviyede olmalarını sağlayarak oyunlara katılmaya daha istekli olmalarını sağlar.
5. Arkadaşlarınıza ve iş arkadaşlarınıza, "merhaba demek" için aşırı baskı yapmanın ters etki yarattığını açıklayarak onları hazırlayın.Başlangıçta mesafeli davranıp, uyum sağlayana kadar yavaş yavaş yakınlaşmak tercih edilebilir. Bu noktada, doğal olarak diğerlerini selamlamaya başlayacaklardır. Selamlamak bir nezaket kuralıdır, ancak diğerlerine karşı gerçekten dostça davranıyorlarsa, iletişim kurmaya istekliyse ve kendileriyle konuşulduğunda veya oynamaya davet edildiklerinde sıcak bir şekilde yanıt veriyorsa, herkesi selamlamaları şart değildir.Yıllar önce izlediğim "The Shy Little Oriole" adlı bir animasyon filmi hatırlıyorum. Film, güzel sesi olmasına rağmen başkalarının önünde şarkı söylemeye çekinen utangaç bir kuşu anlatıyordu. Arkadaşlarının cesaretlendirmesiyle, kuş halka açık yerlerde şarkı söylemeye başladı, sıcak alkışlar aldı ve yavaş yavaş utangaçlığını yendi. Bu hikaye, birçok çocuğun utangaçlığını yenmesine yardımcı oldu.