Bazı çocuklar doğuştan sosyaldir, yabancıların yanında asla utangaçlık göstermezler; diğerleri ise çekingen ve tereddütlüdür, en ufak bir tahrikte geri çekilirler. Neden bu kadar belirgin kişilik farklılıkları vardır? Neden diğerlerinin çocukları özgüvenle parıldarken benimki kendinden şüphe duymaktadır?
Gerçek şu ki, her çocuk derinlerde farklı derecelerde güvensizlik barındırır.Aşağılık duygusunun nedenleri çok çeşitlidir, ancak aşağılık kompleksleri büyük ölçüde ebeveynlerin yanlış yetiştirme yöntemlerinden kaynaklanır. Özellikle şu üç davranış, kendine güvenen çocuklar yetiştirmeyi zorlaştırır. Çocukları sık sık eleştirmek ve küçümsemek Çinli ebeveynler, çocukların alçakgönüllülüğünü ve ihtiyatlılığını koruyarak ilerleme arzularını sürdürmelerini sağladığına inandıkları için, "eleştiriye dayalı eğitimi" özellikle tercih ediyor gibi görünüyor.Ancak bu yaklaşım çocuktan çocuğa büyük farklılıklar gösterir. Gerçekte, birçok çocuk bu tür eleştirilerden zarar görür. Sözlü taciz veya küfürle sınırlı olan bu sürekli olumsuzluk, çocukları daha çok çabalamaya motive etmez, aksine onların coşkusunu zedeler.
Çocuk yetiştirmede aşırı tutumluluk
Çocuklarının para kazanmanın zorluğunu anlamalarını isteyen bazı ebeveynler, sürekli olarak ailelerinin sınırlı imkanlarını ve işlerinin zorluğunu vurgular. Bu, ebeveynlerin mücadelelerini daha iyi anlamalarını sağlayabilir, ancak aynı zamanda çocuklarda aşağılık duygusu da yaratabilir. Böyle bir yoksulluk zihniyeti, çocukları uzun süreli bir kıtlık durumunda tutsak bırakabilir.Maddi yoksunluk kendi başına aşağılık duygusu yaratmaz; asıl kendini sorgulamanın tohumlarını eken, hayata olumsuz bakış açısıdır.
Karşılaştırma alışkanlığı Ebeveynler genellikle çocuklarını başkalarıyla karşılaştırır, bu da onların özgüvenini yavaş yavaş aşındırır ve sadece eksikliklerine odaklanma eğilimi geliştirir.Zamanla çocuklar, küçük kusurlara takılıp kalan mükemmeliyetçiler haline gelebilir ve boşuna çabalarla aşırı çaba harcarlar. Başarılı olsalar bile, kendilerini tamamen yetersiz olduğuna inanmaya devam ederler. Her çocuk eşsiz bir armağandır. Önyargılarınızı ve gerçekçi olmayan beklentilerinizi bir kenara bırakın. Büyümelerinin her küçük adımını kutlayın. Ellerinizi kaldırın ve çocuğunuza içten bir alkış tutun!