Şu anda, evlilik ve aile sistemlerimiz erkek merkezli olmaya devam etmekte ve yasal eşitlik pratik eşitliğe dönüşememektedir. Çin'in kız çocuklarından çok erkek çocuklarına değer veren uzun süredir devam eden geleneği, erkek üstünlüğü ve kadınların erkeklere tabi olduğu fikrini sürdürmekte ve kadınları erkeklerin sadece birer uzantısı olarak görmektedir. Bu gerici feodal zihniyet bugün bazı bölgelerde hala devam etmektedir. Birçok erkek kendini kadınların efendisi olarak görürken, bazı kadınlar erkeklere bağımlı olmaları gerektiğine inanmaktadır. Bu kültürel dinamik, aile içi şiddeti mümkün kılmaktadır.
Sosyal Faktörler
1. Bazı sosyal söylemler, kadınların Üç İtaat ve Dört Erdem'e bağlı kalarak kendilerini tamamen aileye adamaları gerektiğini savunarak geleneksel cinsiyet rollerini teşvik etmeye devam etmektedir. Medyanın ince etkisi altında, birçok kadın bu gerici fikirleri benimsemeye başlamıştır.
2. Yetersiz sosyal müdahale devam etmektedir. Eski bir Çin atasözü olan "en dürüst yargıç bile aile içi anlaşmazlıkları çözemez" aile içi şiddeti özel bir aile meselesi olarak ele alır ve "aile utancının kamuoyuna açıklanmaması" gerektiği fikrini besler. Bu yaklaşım, istismarın kontrolsüz bir şekilde tırmanmasına izin vermiş ve mağdurlara yardım için çok az yol bırakmıştır.
3. Artan toplumsal baskılar, duygusal sıkıntıları artırmakta ve bazı erkekler, hayal kırıklıklarını dışa vurmak için aile içi şiddete başvurmaktadır.
Ekonomik Faktörler
Kadınların erkeklere ekonomik bağımlılığı, aile ilişkileri içinde ciddi dengesizlikler yaratarak erkekleri mutlak hakimiyet konumuna getirmiştir. Bu sağlıksız cinsiyet dinamikleri içinde kadınlar, kendilerini tamamen dezavantajlı ve pasif bir konumda bulmaktadır. Bu fenomen, özellikle az gelişmiş bölgelerde belirgindir.
Yasal Faktörler
Mevcut Çin mevzuatı, başta aile içi şiddeti özel olarak ele alan özel yasa ve yönetmeliklerin bulunmaması olmak üzere, bazı eksiklikler sergilemektedir.Bazı hükümler net tanımlar ve belirli yaptırımlar içermediğinden, gerçek hayatta uygulanması pratik değildir.
Bireysel Faktörler
1. Yeterli hukuki farkındalık eksikliği. Hem failler hem de mağdurlar genellikle aile içi şiddeti hukuki bir mesele olarak görmezler ve yanlış bir şekilde hukuki müdahalenin ötesinde özel bir mesele olarak değerlendirirler.
2. Kadınların dezavantajlı konumu. Günümüzde kadınlar, ekonomik kaynaklar, eğitim ve fiziksel güç açısından erkeklere göre daha zayıf bir konumdadır. Kadınlar, toplumdan ve yasadan daha fazla destek almaya ihtiyaç duymaktadır.
3. Faillerin kendilerine özgü sorunlar. Birçok fail, şiddet eğilimli mizaç, eksantrik kişilik ve zayıf özdenetim gibi belirgin karakter kusurları sergilemektedir. Gerçekte, aile içi şiddetin faillerinin çoğu son derece güvensiz bireylerdir.