Momenteel blijven onze huwelijks- en gezinssystemen mannelijk georiënteerd, waarbij wettelijke gelijkheid niet wordt vertaald in praktische gelijkheid. De eeuwenoude Chinese traditie om zonen boven dochters te stellen, bestendigt het idee van mannelijke suprematie en vrouwelijke ondergeschiktheid, waarbij vrouwen worden behandeld als louter aanhangsels van mannen. Deze regressieve feodale mentaliteit bestaat vandaag de dag nog steeds in sommige regio's. Veel mannen beschouwen zichzelf als de meesters van vrouwen, terwijl sommige vrouwen geloven dat ze afhankelijk moeten zijn van mannen. Deze culturele dynamiek maakt huiselijk geweld mogelijk.
Sociale factoren
1. Bepaalde sociale discoursen blijven traditionele genderrollen promoten en pleiten ervoor dat vrouwen zich moeten houden aan de drie gehoorzaamheden en vier deugden en zich volledig moeten wijden aan het huishouden. Onder de subtiele invloed van de media keren veel vrouwen terug naar deze achterhaalde ideeën.
2. Er is nog steeds sprake van ontoereikende sociale interventie. Het oude Chinese gezegde "zelfs de meest integere magistraat kan huiselijke geschillen niet oplossen" beschouwt huiselijk geweld als een privéaangelegenheid van het gezin en bevordert het idee dat "familieaangelegenheden niet in het openbaar mogen worden besproken". Door deze benadering kan het misbruik ongecontroleerd escaleren, waardoor slachtoffers weinig mogelijkheden hebben om hulp te zoeken.
3. De toenemende maatschappelijke druk leidt tot steeds meer emotionele problemen, waardoor sommige mannen hun toevlucht nemen tot huiselijk geweld als middel om hun frustratie te uiten.
Economische factoren
De economische afhankelijkheid van vrouwen van mannen zorgt voor ernstige onevenwichtigheden binnen gezinsrelaties, waardoor mannen in een positie van absolute dominantie komen te staan. Binnen deze ongezonde genderdynamiek bevinden vrouwen zich in een volledig achtergestelde en passieve positie. Dit fenomeen is vooral uitgesproken in onderontwikkelde regio's.
Juridische factoren
De huidige Chinese wetgeving vertoont bepaalde tekortkomingen, die vooral tot uiting komen in het ontbreken van specifieke wet- en regelgeving die specifiek gericht is op huiselijk geweld.Bepaalde bepalingen missen duidelijke definities en specifieke sancties, waardoor ze in de praktijk niet toepasbaar zijn.
Individuele factoren
1. Gebrek aan voldoende juridisch bewustzijn. Zowel daders als slachtoffers erkennen huiselijk geweld vaak niet als een juridische kwestie, maar beschouwen het ten onrechte als een privéaangelegenheid waarvoor geen juridische interventie nodig is.
2. De achtergestelde positie van vrouwen. Op dit moment bevinden vrouwen zich nog steeds in een zwakkere positie dan mannen wat betreft economische middelen, opleidingsniveau en fysieke kracht. Zij hebben dan ook meer steun nodig van de samenleving en de wet.
3. Problemen die inherent zijn aan de daders zelf. Veel daders vertonen uitgesproken karakterfouten, waaronder een gewelddadig temperament, excentrieke persoonlijkheden en een gebrek aan zelfbeheersing. In werkelijkheid zijn de meeste daders van huiselijk geweld zeer onzekere personen.