Çocukların Yenilikçi Kapasitelerinin Olmamasının Nedenleri
Şu anda, Çin aile eğitiminde önemli bir yanılgı bulunmaktadır: çocuklara "iyi davranış" öğretmek. Bu, "iyi davranış"ı eğitimsel mükemmellikle eşdeğer tutmakta ve çocukların ebeveyn ve öğretmenlerin beklentilerine uymasını talep etmektedir. Ancak, Çin'deki "iyi davranış" kavramının İngilizce'de doğrudan bir karşılığı bulunmamaktadır.
Bu yaklaşım, birbirini izleyen "iyi çocuklar" nesillerini yetiştirirken, gençlerin özgüven ve olumlu bir benlik algısı geliştirmek için ihtiyaç duydukları bağımsız alanı genellikle ellerinden almaktadır. Hatta, çocukların sosyal uyumunu aşırı derecede vurgulayan bir eğitim felsefesini temsil ederek, onların yenilikçi potansiyellerini ince bir şekilde bastırabilmektedir.Neden yaramaz çocuklar sözde "en iyi öğrenciler" arasında göze çarpan bir şekilde yoklar? Bunun açıklaması çok basit: Erkek çocukların doğal hareketliliğine kıyasla, kızlar daha çok çalışmaya, sessiz kalmaya ve sorun çıkarmamaya meyillidirler – bu da toplumun kabul ettiği "uslu" çocuk standartlarına mükemmel bir şekilde uymaktadır.
Bu tür örnek öğrenciler takdir edilmeyi hak etseler de, itaatsiz, yaramaz çocukların da değerli niteliklere sahip olduğunu savunuyorum.Örneğin, ders sırasında yerinde duramayan öğrencileri ele alalım. Öğretmenler tarafından sık sık azarlanmalarına rağmen, her azarlama sonrasında her zaman yenilenmiş bir enerjiyle geri dönerler. Dolayısıyla, "başarısızlıklara" karşı dirençleri "örnek öğrencilerin" direncini çok aşar. Kendi zihniyetini düzenleme ve zorluklara katlanma becerisi, hayatın zorluklarına iyimserlik ve pozitiflikle karşı koymalarını sağlayan değerli bir beceridir ve bu özellik, sonunda topluma girdiklerinde son derece faydalı olur.
Çocukların Ufku Neden Daraldı?
Küreselleşmeyle birlikte, modern aile eğitimi geleneksel "duvarlarla çevrili" yaklaşımların ötesine geçmiştir ve okullar artık sadece fiziksel kurumlar olarak işlev görmemektedir. Çocuklar artık her zamankinden daha üstün öğretim kaynakları ve olanaklarından yararlanmaktadır. Yine de düşünmeliyiz: neden ufukları daraldı?Sadece acil meselelerle ilgileniyorlar. "Şarap eşliğinde kahramanları tartışma" ruhu nereye gitti? Geçmiş nesillerde çok belirgin olan, ulusun geleceği ve insanlığın idealleri için çabalama hırsı nereye gitti?
Bunun temel nedeni, çocukların akademik gelişimine aşırı odaklanan ve kahramanca idealleri aşılamak için çok az zaman bırakan aile eğitimimizdir.Uluslararası alanda, Çinli ailelerin eğitime verdikleri güçlü destek yaygın olarak kabul edilmektedir. Ancak bilgiye bu kadar yoğun odaklanmak, çocukların ufkunu daraltan önemli bir faktördür. Çocuklar Neden Evden Kaçıyor? Gözlemlerime göre, çoğu ebeveyn hala "çocukluk" kavramını konuşmalarında sadece "öğrencilik" ile sınırlandırmaktadır.Böylece, bir çocuğun hayatı, başarı peşinde tek bir boyuta sıkıştırılıyor ve bunun bedeli yadsınamaz derecede yüksek. "Çocukluk" kavramının özü, "öğrencilik" kavramının özünü çok aşıyor. Çocuklar, okulda başarılı olmanın ötesinde, evlerinde ve daha geniş toplumda çeşitli roller üstlenmelidir. Sonuç olarak, aile çocuklar için sadece bir "öğrenme ortamı" değil, aynı zamanda onların "ruhani sığınağı" da olmalıdır.Neden bu kadar çok üniversite öğrencisi tatillerde eve dönmek istemiyor? Çünkü onların gözünde ev, ebeveynlerinin günlerini sadece ders çalışmaya teşvik ederek geçirdikleri "medeni bir hapishane" haline gelmiştir. Günümüzde bazı ebeveynler çocuklarının ödevlerini denetlemeyi ısrarla sürdürmektedir, ki bu uygulamayı ben sorgulanabilir buluyorum.
Esasen, çocuklar aile eğitimine uyum sağlamalı, aile eğitimi de çocuklara uyum sağlamalıdır – bu karşılıklı bir süreçtir. Ancak şu anda çoğu ebeveyn, aile ve okul eğitimi arasındaki ilişkiyi tek taraflı hale getirerek, aile eğitiminin yalnızca okul etrafında dönmesine izin vermekte ve böylece çocukların karakterini geliştirmek için sayısız fırsatı feda etmektedir. Aslında okullar da aile eğitimine yardımcı olabilir ve örnek ebeveynler bu tesadüfi eğitim fırsatlarını değerlendirmelidir.