Drie maanden geleden keerde mijn schoonmoeder terug naar haar geboortedorp en hebben mijn man en ik een taakverdeling in het huishouden ingevoerd waarbij "de vrouw de externe zaken regelt en de man de interne zaken": ik ben verantwoordelijk voor het verdienen van het gezinsinkomen, terwijl mijn man de kinderopvang en het huishouden voor zijn rekening neemt. Dit proces heeft me veel inzichten opgeleverd.
Beide rollen brengen hun lasten met zich mee
Of men nu het traditionele model van 'man buiten, vrouw binnen' volgt of het omgekeerde model van 'vrouw buiten, man binnen', velen raken verstrikt in discussies over wiens rol moeilijker is. We worstelen allemaal om ons eigen egocentrisme te overwinnen en geloven onbewust dat wij de zwaarste last binnen het gezin dragen.
De kostwinner vindt dat hij het zwaarst te lijden heeft als 'bedrijfsbij', die moet omgaan met de grillen van klanten en leidinggevenden en het ene project na het andere moet afhandelen.Degenen die het huishouden en de kinderzorg beheren, worden geconfronteerd met eindeloze stapels afwas, voortdurend vegen en humeurige kinderen met steeds grotere eisen – allemaal even vermoeiend. Door de verschillende rollen en verantwoordelijkheden hebben partners vaak moeite om zich in te leven in elkaars lasten of elkaars worstelingen echt te begrijpen. Deze kloof leidt onvermijdelijk tot conflicten en ruzies.
Eerlijk gezegd vereist het in elk huishouden, ongeacht wie de huishoudelijke of externe verantwoordelijkheden op zich neemt, inspanningen van iedereen om het gezin dag in dag uit soepel te laten functioneren. Als gewone persoon van middelbare leeftijd met kinderen krijgt iedereen die gezinsverantwoordelijkheden draagt onvermijdelijk te maken met moeilijkheden. Verspil daarom geen energie aan vergelijkingen. We hebben het allemaal moeilijk, wat wederzijdse steun des te belangrijker maakt. Laten we samenwerken om een sterk gezin op te bouwen.
De 'moet'-mentaliteit leidt tot innerlijke conflicten
De taakverdeling waarbij 'vrouwen de externe zaken regelen en mannen de huishoudelijke taken op zich nemen' vereist dat beide partijen bepaalde ideologische beperkingen overwinnen, wat vooral voor mannen een uitdaging is.
Voor vrouwen met externe verantwoordelijkheden ligt de uitdaging in het overwinnen van een gevoel van zelfmedelijden en slachtofferschap.In mijn praktijk als counselor heb ik veel vrouwen ontmoet die het gezinsinkomen verdienen en gemakkelijk in zelfmedelijden vervallen, omdat ze geloven dat ze juist in deze rol zijn gedwongen omdat ze niet op hun man konden vertrouwen en geen andere keuze hadden.
Deze mentaliteit komt voort uit een diepgewortelde overtuiging dat mannen vrouwen financiële zekerheid moeten bieden en sterker moeten zijn dan vrouwen.Deze 'moet'-mentaliteit leidt vaak tot innerlijke conflicten wanneer de werkelijkheid afwijkt van de verwachting. Mannen en vrouwen zijn gelijk; geen van beiden is inherent verplicht om voor de ander te zorgen.
Ongeacht het geslacht vereist het vinden van eigenwaarde binnen dergelijke regelingen dat je de keuze omarmt: wanneer je erkent dat 'dit mijn beslissing is', verdwijnt het gevoel van dwang.
Ongeacht de waardeoordelen van de samenleving over thuisblijvende moeders of vaders, moeten we binnen het gezin, ongeacht welke partner de leiding heeft in het huishouden, de relatie met meer gelijkheid benaderen en de waarde van de bijdragen van de ander aan huishoudelijke taken en kinderopvang erkennen.
Wat past, is het beste.
Er is geen universeel correct model voor de taakverdeling binnen het gezin; elk huishouden moet het model kiezen dat het beste bij zijn omstandigheden past.
Of het nu gaat om 'man buiten, vrouw binnen', 'vrouw buiten, man binnen' of 'beiden buiten en binnen', dit is de optimale keuze op basis van de unieke omstandigheden van elk gezin, die hun realiteit weerspiegelt. Er is geen goed of fout.
Voor mijn gezin geef ik de voorkeur aan werken en ben ik daar ook beter in. Mijn inkomen kan het normale functioneren van het huishouden ondersteunen en mijn carrièrevooruitzichten zijn iets beter dan die van mijn man.Zonder hulp van oudere familieleden en met kinderen die naar school gebracht moeten worden, huiswerkbegeleiding nodig hebben en huishoudelijke taken moeten uitvoeren, hebben we natuurlijk gekozen voor een taakverdeling waarbij "de vrouw de externe zaken regelt en de man de interne zaken".
Dit is de optimale keuze waar we samen overeengekomen zijn, gebaseerd op onze praktische realiteit.Bovendien ben ik van mening dat huishoudelijke taken flexibel zijn. Als mijn man een carrière zou vinden waar hij meer passie voor heeft, of als onze kinderen ouder worden en onafhankelijker, zou onze taakverdeling onvermijdelijk veranderen.
Wie het huishouden doet en wie de externe verantwoordelijkheden op zich neemt, hangt voornamelijk af van de algemene strategie die het gezin hanteert, waarbij beide partijen zich prettig moeten voelen. Alleen als beide partners tevreden zijn, kan het huishouden zo efficiënt mogelijk functioneren.