Ascaris-infectie is een relatief veel voorkomende aandoening, waarbij kinderen bijzonder vatbaar zijn. Talrijke factoren dragen bij aan het optreden ervan, waardoor er diverse symptomen optreden en verschillende behandelingsmethoden nodig zijn. Vandaag geven we, voor de gezondheid van alle kinderen, een overzicht van de transmissieroutes van ascaris-infectie, behandelingsmethoden en farmacologische interventies. We hopen dat u deze informatie nuttig vindt.
Overdrachtsroutes van ascariasis
Vrouwelijke rondwormen hebben een formidabel voortplantingsvermogen en produceren dagelijks tot 200.000 eitjes. Bevruchte eitjes worden via de ontlasting uitgescheiden en rijpen binnen 3-4 weken bij geschikte temperaturen tot besmettelijke eitjes.
Wanneer mensen deze besmettelijke eitjes binnenkrijgen, graven de larven zich door het slijmvlies van de darmwand naar de bloedvaten van de dunne darm. Ze reizen via de bloedbaan naar de longen, vervolgens via de bronchiën naar de keel, waarna ze weer worden ingeslikt en in de maag terechtkomen. Daar bereiken ze de dunne darm, waar ze uitgroeien tot volwassen wormen.
1. Eitjes kunnen met stof in de lucht terechtkomen, worden ingeademd en ingeslikt, wat tot infectie leidt.
2. Wanneer menselijke uitwerpselen als meststof worden gebruikt, raken groenten en fruit besmet met eitjes en fungeren ze als tussengastheren. Besmetting vindt plaats door het eten van ongewassen of ongekookt fruit, rauwe groenten, augurken of gefermenteerde groenten.
3. Op het platteland verontreinigt openbare ontlasting de oppervlakken van binnenplaatsen. Kinderen die op de grond spelen, aan hun vingers zuigen, hun handen niet wassen voor het eten of eten terwijl ze spelen, zijn vatbaar voor infectie. Het drinken van onbehandeld water uit verontreinigde bronnen kan ook tot infectie leiden.
Klinische verschijnselen van ascariasis
De symptomen variëren afhankelijk van de locatie van de parasiet in de gastheer en het ontwikkelingsstadium ervan.
Ascariasis migrans: Migratie van larven in de gastheer veroorzaakt koorts, algemene malaise en urticaria.
Wanneer ze de longen bereiken, kunnen ze hoesten, piepende ademhaling en bloedstrepen in het sputum veroorzaken. Ernstige gevallen kunnen gepaard gaan met pijn op de borst, dyspneu en cyanose.
Röntgenfoto's van de borstkas kunnen migrerende infiltratieve schaduwen aan het licht brengen, klinisch aangeduid als allergische pneumonie of het syndroom van Löffler.
De eosinofilie in het perifere bloed is aanzienlijk verhoogd en bij ongeveer 10% van de patiënten zijn Ascaris-larven in het sputum aantoonbaar.
Er zijn herhaaldelijk uitbraken van epidemische astma veroorzaakt door Ascaris-larven gemeld in regio's zoals Zhejiang, China, met incidentiecijfers die oplopen tot 20%–50%.
Veel voorkomende symptomen van ascariasis zijn gevoeligheid van de navel, verlies van eetlust, overmatige honger, diarree, constipatie en urticaria. Kinderen kunnen last hebben van kwijlen, tandenknarsen en rusteloosheid, waarbij ernstige gevallen kunnen leiden tot ondervoeding.
Wanneer de omgevingsomstandigheden veranderen, bijvoorbeeld bij hoge koorts, kunnen rondwormen zich tot klonten samenknopen, waardoor het darmlumen wordt geblokkeerd en darmobstructie ontstaat. Patiënten krijgen last van ernstige buikkrampen, gepaard gaande met misselijkheid, braken en het uitbraken van wormen. In de buik kan een beweeglijke, worstachtige massa voelbaar zijn.
Dergelijke obstructies kunnen zich ontwikkelen tot strangulerende ileus, intestinale volvulus of intussusceptie, waardoor een spoedoperatie noodzakelijk is.
Ascaris kan ook de darmwand perforeren, wat leidt tot darmperforatie en peritonitis; zonder onmiddellijke operatie kan dit fataal zijn.
Extra-intestinale ascariasis: Door hun graafgedrag kunnen rondwormen bij veranderingen in de darmomgeving vanuit het darmkanaal naar geperforeerde organen migreren, wat extra-intestinale ascariasis veroorzaakt. Veelvoorkomende vormen zijn:
① Biliaire ascariasis: Komt vooral voor bij kinderen en jonge volwassenen, met een hogere incidentie bij vrouwen.
Triggers zijn onder meer hoge koorts, diarree, zwangerschap en bevalling.