Egzersiz eğitimi neden bizi daha sağlıklı yapar? Fiziksel aktivitenin insülin duyarlılığını artırdığı, metabolizmayı iyileştirdiği ve dolayısıyla atletik performansı artırdığı yaygın olarak kabul edilmektedir. Ancak, bu adaptasyonun altında yatan biyolojik mekanizmalar hala tam olarak anlaşılamamıştır.
PNAS'ta yayınlanan yeni bir araştırma, bunun açıklamasının bir kısmının iskelet kası ve yağ dokusunun nasıl iletişim kurduğunda yattığını öne sürüyor. Çalışma, Kopenhag Üniversitesi CBMR Temel Metabolik Araştırma Merkezi'nde doçent olan Jonas Treebak ve Campinas Üniversitesi'nde yardımcı doçent olan Marcelo A. Mori tarafından yürütüldü.
Fareler ve insanlar üzerinde yapılan deneyler, kısa süreli egzersiz antrenmanının yağ hücrelerindeki DICER enzim düzeylerini artırdığını ortaya koymuştur. Yağ dokusundaki DICER, kasların egzersize adaptasyonuna yardımcı olur ve yağ hücrelerini tetikleyerek kasların ihtiyaç duyduğu yağ asitlerini kan dolaşımına salmasını sağlayarak fonksiyonlarını geliştirir.
Bilim adamları, DICER'in kan glikozunun yağ kullanımını engelleyen mikroRNA moleküllerini düzenleyerek etki ettiğini öne sürmektedir.Araştırmaları, DICER üretemeyen farelerin egzersize daha iyi adapte olamadıklarını ve hatta obeziteye direnç gösteremediklerini gösteriyor.
Ancak, daha önce egzersiz yapmış farelerin kanını egzersiz yapmamış farelere nakletmek, egzersiz yapmamış farelerin yağ hücrelerindeki DICER düzeylerini artırıyor. Bu, egzersiz antrenmanının kasları, yağ hücrelerini daha fazla DICER üretmeye teşvik eden bir molekül salgılamaya yönlendirdiğini gösteriyor.
Doçent Jonas Treebak şunları söyledi:İskelet kasının egzersize diğer dokulara sinyal göndererek tepki verdiği kavramı yeni değildir. Kaslardan kaynaklanan spesifik sinyaller hala belirsiz olsa da, egzersize adaptif tepki için çok önemli olan kas ve yağ arasındaki sinyal eksenini belirledik." O, "Açıkçası, bir sonraki adım iskelet kasından dolaşımdaki faktörü belirlemek ve spesifik mikroRNA'ların hedeflerini tespit etmektir." diye ekledi.