Huang Yongyu birçok şeyi severdi: pipolar, köpekler, arabalar, çay, lotus çiçekleri, filmler, kameralar, antika mobilyalar, Pekin operası, dağcılık... Papağan beslemeyi çok severdi ve resimleri genellikle kuş cıvıltıları ve köpek havlamalarıyla iç içe geçmiş rock müziği eşliğinde tamamlanırdı. Papağanları onu "Patron, merhaba" diyerek selamlar ve hatta birkaç İngilizce cümle bile söylerdi.Altı ya da yedi yüz parçalık bir pipo koleksiyonu vardır; ayrıca maymunlar, baykuşlar ve sika geyikleri besler. Yetmiş altı yaşında, bir hevesle Almanya'dan at arabası satın aldı ve Hunan'ın batısındaki Huaihua yollarında dörtnala koştu. Sevdiği şeyi yapmak ona neşe verir, moralini yükseltir ve fiziksel ve zihinsel sağlığına fayda sağlar.
Yaratıcı çalışmaları hakkında konuşurken, biraz saygısız bir cevap verdi: "Gerçekten eğlence için resim yapıyorum. Yazmak da aynı şekilde, özellikle tatmin edici bir pasaj yazdığımda kahkahalarla gülüyorum." Hayata özgür ruhlu, alışılmışın dışında bir tarzla yaklaşan, asla katı veya dogmatik olmayan, her zaman günlük anlarda mutluluk arayan "yaşlı şakacı" olarak bilinmesine şaşmamak gerek.Huang Yongyu hiç durmaz; fırsat bulduğunda onu değerlendirir, bilinçli olarak fiziksel gücünü artırmak için egzersiz yapar. Bir keresinde, bir televizyon ekibi onu Hunan'ın Fenghuang kentine eşlik ederek The Eccentric Huang Yongyu (Eksantrik Huang Yongyu) adlı bir belgesel çekti. Huang, genç ekip üyelerini antik kentte yerel Yeni Yıl kutlamalarını izlemeye davet etti.Canlı bayram atmosferinde, gong ve davul sesleri ejderha dansının başladığını haber verdi. Huang Yongyu piposunu cebine koydu, "Ben başlıyorum" dedi ve dansçıdan ejderhanın başını almak için ileri atıldı. Başı olağanüstü ağırdı ve onu hareket ettirmek için bir düzineden fazla dansçının koordineli çabası gerekiyordu – bu, önemli bir fiziksel güç olmadan imkansız bir başarıydı.
Huang Yongyu dağ tırmanışını çok sever. Atalarının evi, Fenghuang Dağı'nın bulunduğu Hunan'ın Fenghuang İlçesindedir. Dağ çok yüksek olmasa da oldukça engebelidir. Artık yaşlılık çağında olmasına rağmen, her yıl memleketine dönüp dağın yamaçlarını birkaç kez tırmanmaya devam etmektedir.Dağcılık konusunda Huang'ın kendi felsefesi vardır: "Adımlarınızı sabit tutun, nefesinizi düzenleyin — derin nefes alın ve yavaşça verin. Nefes nefese kalmayı zirveye ulaştıktan sonraya saklayın. Yarı yolda dinlenmekten kaçının; tek bir enerji patlamasıyla devam edin. Yol boyunca manzarayı hayranlıkla seyretmeyi unutmayın; bu yorgunluğu hafifletmeye yardımcı olur. Düzenli tırmanış sırtınızı dik ve bacaklarınızı çevik tutar — faydaları çoktur.Zirveye ulaştığınızda, derin bir başarı duygusu yaşarsınız ve ruhunuz yükselir."
Huang Yongyu'nun egzersiz rutini diğer yaşlılarınkinden farklıdır; o kum torbasına yumruk atmayı tercih eder. Evinin arkasına on jin ağırlığından fazla bir kum torbası asmış ve her gün birkaç kez ona vurmaktadır. Mükemmel boks temellerine sahip olan Huang Yongyu'nun yumrukları hızlı ve güçlüdür ve ince bir teknikle uygulanır. Sık sık gençlere boks gösterileri yapar.
Huang Yongyu'nun hayata bakışı oldukça basittir: ilk olarak, tökezlediğinde hemen ayağa kalk ve yere düştüğünde bıraktığın izi bir an için takdir et; ikinci olarak, her şeye şefkatle yaklaş; üçüncü olarak, tereddüt etmeden işine sıkı sıkıya sarıl. "Kendimi her gün resim yapan ve yazı yazan bir işçi karınca gibi hissediyorum. Sevdiğim şeyi yapmak başlı başına bir mutluluk."