Huang Yongyu koesterde veel dingen: pijpen, honden, auto's, thee, lotusbloemen, films, camera's, antieke meubels, Peking-opera, bergbeklimmen... Hij was dol op het houden van papegaaien en zijn schilderijen werden vaak voltooid te midden van rockmuziek vermengd met vogelgezang en hondengeblaf. Zijn papegaaien begroetten hem met "Boss, hello" en spraken zelfs een paar Engelse zinnen.Hij verzamelt pijpen en heeft er inmiddels zeshonderd tot zevenhonderd. Hij houdt ook apen, uilen en sikaherten. Op zijn zesenzeventigste kocht hij in een opwelling een paardenkoets uit Duitsland en galoppeerde daarmee over de wegen van Huaihua in het westen van Hunan. Door te doen wat hij leuk vindt, wordt hij vrolijk, krijgt hij meer energie en verbetert zijn lichamelijke en geestelijke gezondheid.
Toen hij over zijn creatieve werk sprak, reageerde hij enigszins oneerbiedig: "Ik schilder echt voor mijn plezier. Hetzelfde geldt voor schrijven – als ik een bijzonder bevredigende passage bereik, barst ik in lachen uit." Geen wonder dat hij nog steeds bekend staat als de "oude grappenmaker", die het leven benadert met een vrijgevochten, onorthodoxe stijl – nooit rigide of dogmatisch, altijd op zoek naar vreugde in alledaagse momenten.Huang Yongyu is rusteloos; wanneer zich een kans voordoet, grijpt hij die aan en traint hij bewust om zijn lichaam te versterken. Op een keer vergezelde een televisieploeg hem naar Fenghuang, Hunan, om een documentaire te filmen met de titel The Eccentric Huang Yongyu. Huang nodigde de jonge crewleden uit om de lokale nieuwjaarsvieringen in het oude stadje bij te wonen.Te midden van de levendige feestelijke sfeer luidden het gekletter van gongs en trommels een drakendans in. Huang Yongyu stopte zijn pijp in zijn zak, verklaarde: "Ik neem het voortouw", en sprong naar voren om de drakenkop van de danser te grijpen. De kop was buitengewoon zwaar en vereiste de gecoördineerde inspanning van meer dan een dozijn dansers om te manoeuvreren – een prestatie die onmogelijk was zonder aanzienlijke fysieke kracht.
Huang Yongyu is dol op bergbeklimmen. Zijn voorouderlijk huis ligt in Fenghuang County, Hunan, waar de Fenghuang-berg staat – niet bijzonder hoog, maar wel opvallend ruig. Hoewel hij nu op leeftijd is, blijft hij erop staan om elk jaar naar huis terug te keren om de hellingen meerdere keren te beklimmen.Wat bergbeklimmen betreft, heeft Huang zijn eigen filosofie: "Zet gestage stappen, regel je ademhaling – adem diep in en adem langzaam uit. Bewaar je hijgen voor nadat je de top hebt bereikt. Vermijd rusten halverwege; zet door met één uitbarsting van energie. Vergeet onderweg niet om het landschap te bewonderen; dat helpt de vermoeidheid te verlichten. Regelmatig klimmen houdt je rug recht en je benen lenig – de voordelen zijn talrijk.Als je de top bereikt, ervaar je een diep gevoel van voldoening, waardoor je je opgewekt voelt."
Huang Yongyu's trainingsroutine verschilt van die van andere senioren; hij geeft de voorkeur aan het slaan op een zandzak. Hij heeft een zandzak van meer dan tien jin achter zijn huis opgehangen, die hij meerdere keren per dag slaat. Hij heeft uitstekende bokskwaliteiten en zijn stoten zijn snel en krachtig, uitgevoerd met een fijne techniek. Hij demonstreert vaak boksen aan jongere mensen.
Huang Yongyu's kijk op het leven is eenvoudig: ten eerste, sta meteen op als je valt en neem even de tijd om de deuk te bekijken die je bij de landing hebt achtergelaten; ten tweede, benader alles met compassie; ten derde, houd vastberaden vast aan je vak zonder te twijfelen. "Ik voel me als een werkende mier, die dag in dag uit schildert en schrijft. Doen wat ik leuk vind, is op zich al een genot."