Podczas produkcji kiełbasy szynkowej wymagane jest stosowanie niektórych dodatków do żywności, takich jak azotany i azotyny. Dodane w odpowiednich ilościach substancje te nie tylko sterylizują produkt, ale także przyczyniają się do uzyskania jego charakterystycznego koloru – dodatki te są niezbędne ze względu na wymagania przetwórcze produkowanej żywności.
Jednak po przedostaniu się azotanów i azotynów do organizmu człowieka, w odpowiednich warunkach (takich jak pH soków żołądkowych), mogą one łączyć się ze związkami aminowymi, tworząc silne substancje rakotwórcze (nitrozoaminy). Działanie rakotwórcze może wystąpić niezależnie od spożytej ilości.
Ponadto na produkcję kiełbasy z szynki znaczący wpływ mają czynniki zewnętrzne. Podczas gdy więksi producenci przestrzegają norm, mniejsze przedsiębiorstwa często stosują materiały niezgodne z normami i nieuregulowane praktyki, co znacznie zwiększa ryzyko związane z bezpieczeństwem żywności.
Niemniej jednak wiele naturalnych produktów spożywczych w naszej diecie może hamować powstawanie substancji rakotwórczych. Kluczową rolę odgrywają świeże warzywa i owoce, bogate w witaminy, a zwłaszcza silną witaminę C.Rośliny strączkowe i produkty z nich wytwarzane, a także herbata zawierają związki fenolowe, które mogą hamować powstawanie substancji rakotwórczych. Włączenie tych produktów do diety sprzyja zatem zdrowiu. Oczywiście sporadyczne spożywanie ich w celu wzbogacenia smaku jest zasadniczo nieszkodliwe, pod warunkiem że pozostałe składniki diety są świeże i pełnowartościowe. Szczególną uwagę należy zwrócić na dzieci, ponieważ kształtowanie zdrowych nawyków żywieniowych od najmłodszych lat ma korzystny wpływ na ich długoterminowe samopoczucie.
Szynka jest bogata w białko i zawiera umiarkowaną ilość tłuszczu, ponad dziesięć aminokwasów, różne witaminy i minerały, w tym kilka minerałów, których organizm ludzki nie jest w stanie sam syntetyzować.
W trakcie procesu produkcji, trwającego przez zimę i lato, szynka ulega fermentacji i rozkładowi, dzięki czemu jej składniki odżywcze są łatwiej przyswajalne przez organizm. Uważa się, że odżywia żołądek, wspomaga produkcję płynów, działa korzystnie na nerki, wzmacnia witalność, wzmacnia szpik kostny, zwiększa siłę fizyczną i wspomaga gojenie się ran.Szynki o wyraźnym zapachu zjełczałego tłuszczu lub znacznym przebarwieniu nie należy spożywać. Szynka ma wysoką zawartość soli, co klasyfikuje ją jako produkt spożywczy o wysokiej zawartości sodu. Osoby z nadciśnieniem tętniczym i osoby starsze powinny unikać jej spożywania. Dieta wysokosodowa jest szkodliwa dla zdrowia, ponieważ jest jedną z głównych przyczyn wrzodów żołądka i raka żołądka oraz znacząco przyczynia się do wystąpienia nadciśnienia tętniczego. Ponadto taka dieta może prowadzić do utraty wapnia.
Gotowanie szynki w wodzie pozwala wypłukać część soli. Sezon przetwórczy szynki trwa od terminu słonecznego „Nadejście mrozów” do terminu słonecznego „Początek wiosny” w następnym roku.
Szczególnie sprzyjający jest dwunasty miesiąc księżycowy, a najbardziej znane są szynki Xuanwei (szynki z Yunnan) i Jinhua. Szynki nie należy przechowywać w niskich temperaturach w lodówce; należy ją przechowywać w chłodnym, suchym miejscu, z dala od bezpośredniego światła słonecznego.
Większość dzieci lubi kiełbaski z szynki, czasem aż do obsesji. Niektórzy rodzice kupują je w dużych ilościach na targu, pozwalając dzieciom jeść je bez ograniczeń jako główne posiłki i przekąski. Rodzice powinni pilnować, żeby dzieci jadły kiełbaski z szynki z umiarem, unikając nadmiernego spożycia.
Po pierwsze, długotrwałe spożywanie kiełbasek z szynką jako podstawowego pożywienia zapewnia dietę o ograniczonej wartości odżywczej. Nie dostarcza ona różnorodnych składników odżywczych niezbędnych dla wzrostu i rozwoju dziecka. Dzieci, które jedzą kiełbaski z szynką, często odmawiają spożywania innych posiłków lub jedzą bardzo mało. Ponieważ dzieci rozwijają się fizycznie i intelektualnie, ma to oczywiście szkodliwy wpływ na ich zdrowie.
Po drugie, podczas produkcji kiełbaski z szynką zawierają dodatek konserwantów, aby przedłużyć ich okres przydatności do spożycia.