Onlangs voelde Shen Yan, een medewerkster van een bedrijf in Hankou, Wuhan, zich nogal verontrust. Een paar dagen geleden zag ze een bericht op het prikbord van het bedrijf waarin werd aangekondigd dat er meer orders waren en dat er voorbereidingen werden getroffen voor overuren. Ze klaagde terloops tegen een collega: "De zaken gaan goed, maar we krijgen geen loonsverhoging", maar haar leidinggevende hoorde dat. De baas vond haar een beetje een losgeslagen kanon, maar Shen Yan voelde zich onterecht behandeld: "Ik zei gewoon wat ik dacht, ik wilde geen problemen veroorzaken. Hoe kan ik dan een losgeslagen kanon zijn?"
Minor Level: Praatgraag en een beetje luidruchtig
Toen Zhenzhen voor het eerst bij een machinefabrikant in Optics Valley ging werken, maakte haar humoristische manier van doen haar meteen tot de "vrolijke ziel" van het kantoor. Geleidelijk aan begon haar ongefilterde manier van praten haar collega's echter te irriteren. "O, zuster Zhang, die jurk is prachtig!Ik zag hem gisteren in het winkelcentrum – hij kost meer dan duizend yuan. Je bent echt welgesteld." Op een vroege ochtend zag Zhenzhen, die het tijdens het winkelen in het weekend had gezien, zuster Zhang in een nieuwe outfit en overdreef ze haar complimenten. Zuster Zhang glimlachte alleen maar zonder iets te zeggen. Zhenzhen ging zitten, een beetje beschaamd. "Ingenieur Fang, de loonstrookjes zijn er! Je bonus van vorige maand was drieduizend yuan. Gefeliciteerd!"" Zhenzhen was net terug van de boekhoudafdeling en feliciteerde ingenieur Lao Fang luidkeels. Toen hij dit hoorde, gaf ingenieur Fang een plichtmatig antwoord en vertrok.
Toen soortgelijke scènes zich herhaalden, begon het personeel te mompelen. "Zhenzhen is heel vrolijk, maar ze draagt haar hart echt op haar tong." "Precies. Ze is nog te jong, ze begrijpt het nog niet helemaal.""Al snel merkte Zhenzhen dat haar collega's afstandelijker werden: als ze grappen vertelde, klonk er niet meer zoals voorheen gelach door de kamer en deden minder mensen mee.
Haar collega's vonden een ontspannen sfeer op kantoor en vriendelijke grapjes welkom, maar vonden dat ze te spraakzaam was en ongepaste details deelde. Bovendien was een rustigere omgeving voor ontwerpers bevorderlijker voor het werk.
Matig niveau: onbedoeld irritant
Vorige maand liep He Miao, een medewerkster van een softwarebedrijf in Wuchang, langs ontwerpruimte 2 toen collega Min Juan haar plotseling bij zich riep. Min Juan nam haar op mysterieuze wijze apart en zei: "Hé, wist je dat? Die Xiao Yin in jouw kantoor heeft alleen een hbo-diploma."" Haar toon druipte van minachting. He Miao pauzeerde even en antwoordde toen beleefd: "Ik zie het probleem niet. Xiao Yin heeft altijd uitstekend gepresteerd. Wat maakt haar kwalificatie na al die jaren in dienst nu nog uit?" Daarop liep ze weg.
Het bedrijf van He Miao bood concurrerende arbeidsvoorwaarden, waardoor het veel medewerkers met een masterdiploma aantrok. In een dergelijke omgeving met veel talent werden lagere kwalificaties doorgaans als privéaangelegenheden behandeld en maakte HR deze nooit extern bekend.Min Juan had bij het invullen van formulieren bij HR bij toeval ontdekt dat de technisch begaafde Xiao Yin slechts een hbo-diploma had. Verbaasd begon ze anderen hierover te vertellen, en toen ze He Miao zag, vertelde ze het haar ook terloops.Als je eenmaal aan het werk bent, draait het immers allemaal om bekwaamheid. Helden vragen niet naar afkomst, dus wat maakt het uit dat hij alleen een hbo-diploma had? He Miao vroeg zich af of Min Juan ook zou gaan rondbazuinen dat zij een zelfstudie-bachelordiploma had als ze daarachter zou komen.
Toen He Miao dit tegen een collega zei met wie ze bevriend was, was die helemaal niet verbaasd: "Als Min Juan deze dingen niet zegt, wie dan wel?"Het bleek dat Min Juan in het hele kantoor niemand kon vinden om mee te praten. De hele dag door had ze het over "wie er niet goed met wie kan opschieten" of "wie er op het punt staat te scheiden", of ze zei dingen als "die en die komt uit een zeer rijke familie" of "die en die heeft een ongelooflijk dure handtas gekocht". Telkens wanneer ze over deze onderwerpen begon, verzonnen haar collega's smoesjes om de kamer te verlaten, omdat ze haar niet durfden te onderbreken en het risico te lopen haar te irriteren.
Maar Min Juan had er geen benul van: "Ik bedoel het niet kwaad, ik praat gewoon. Waarom wil niemand met me praten?"
Diepgaand: roddelen leidt tot wrok
Ruyi, een medewerkster bij een technologiebedrijf in Hankou, kreeg onlangs ruzie met haar collega Xiaofang. Ze zwoer nooit meer mee te doen aan zulke kwaadaardige roddels.
De 29-jarige Ruyi was buitengewoon populair op haar werk. Van de CEO tot haar collega's, iedereen was dol op deze goedhartige, altijd glimlachende jonge vrouw. Elke maand waren haar bonussen enkele honderden yuan hoger dan die van de anderen, waardoor haar collega's haar gekscherend de "lieveling" van de baas noemden.
Zo'n populariteit roept onvermijdelijk afgunst op. Op een keer, tijdens een lunch met een aantal goede collega's, kwam Ruyi Xiaofang tegen in het restaurant en gingen ze allemaal bij elkaar zitten. Tijdens de maaltijd klaagde een van de meisjes over het onredelijke beleid van de baas: "Wat een varken! Hoe is dit beleid in vredesnaam goedgekeurd? Stomkop!" Haar heftige woede dwong de anderen om haar te troosten. De snelle Ruyi grapte meteen: "De baas is een beetje aan de zware kant, maar je kunt niet zomaar zeggen dat iemand op iets lijkt, toch?" Haar opmerking maakte iedereen aan het lachen.
Maar die middag stuurde de algemeen directeur, die Ruyi altijd hoog had zitten, haar plotseling een berichtje op QQ: "Ben ik echt zo dik geworden dat ik op een varken lijk?" Door die vraag wilde Ruyi het liefst door de grond zakken. Ze besefte al snel dat Xiao Fang onrust had gesticht. Ze herinnerde zich dat ze eerder had gehoord hoe Xiao Fang opzettelijk de klachten van een collega had doorgegeven aan HR, met als gevolg dat die collega zijn maandelijkse bonus kwijt was geraakt.Het was duidelijk dat deze persoon een recidivist was met een zeer duister karakter. Hoewel de algemeen directeur Ruyi uiteindelijk vergaf, kon ze een aanhoudend ongemakkelijk gevoel niet van zich afschudden. Telkens wanneer ze Xiaofang voor zich zag zitten, werd ze overspoeld door een golf van afkeer. "Ik zal haar nooit vergeven. Die persoon heeft een afschuwelijk karakter", verklaarde Ruyi.