Eksik dişler nasıl tedavi edilmelidir? Hangi tedavi seçenekleri vardır? Gevşek veya eksik dişler kişinin görünümünü önemli ölçüde etkiler. Eksik dişleri restore etmek için en yaygın üç yöntem, çıkarılabilir protezler, sabit protezler ve diş implantlarıdır.Bu yöntemler aşağıdaki gibi farklılık gösterir:
1. Çıkarılabilir protezler, klipsler (genellikle "tel kancalar" olarak bilinir), bir taban plakası, yapay dişler ve dayanaklardan oluşur. Bu protezlerin çalışma prensibi, klipsler aracılığıyla kalan dişlere "kancalanarak" protezi sabitlemek, taban plakası ise yapay dişleri birbirine bağlayarak eksik dişleri restore etmektir.Kancıklar ve taban plakası, estetiği ve konuşmayı bozan ek yapılardır ve genellikle yabancı cisim hissine neden olurlar. Ayrıca, protezin tamamı günde birkaç kez çıkarılmalı ve iyice temizlenmelidir. Aksi takdirde, protezin altında ve diş etlerine karşı yiyecek parçacıkları birikir veya yüzeyine yapışır, bu da ağız hastalıklarına ve hoş olmayan kokulara neden olabilir. Açıkçası, çıkarılabilir protezlerin birçok dezavantajı ve önemli ölçüde rahatsızlığı vardır.
2. Sabit protezler, diş hekimleri tarafından "sabit köprüler" olarak adlandırılır ve halk arasında genellikle "porselen kronlar" olarak bilinir. Bu yöntemde, boşluğu çevreleyen sağlıklı dişler "dayanaklar" oluşturmak için küçültülür. Daha sonra, bu küçültülmüş dişlerin üzerine, eksik dişi (pontik olarak bilinir) kaplamak için kronlar takılır.Bu yöntem, temizlik için günlük olarak çıkarılması gerekliliğini ortadan kaldırır ve sağlam bir çiğneme işlevi sunar. Ancak, önemli bir dezavantajı vardır: Eksik dişi restore etmek için komşu sağlıklı dişlerin taşlanması gerekir. Bu, eksik dişin yerine konmadan önce sağlıklı dişlerin zarar görmesine neden olur, ki bu da üzücü bir durumdur. Komşu dişlerde zaten çürük, çatlak gibi sorunlar varsa veya kron koruması gerektiren kök kanal tedavisi yapılmışsa, bu yöntem daha uygun olabilir.
3. Genellikle "implant diş" olarak bilinen diş implantları, eksik dişin bulunduğu yere çene kemiğine saf titanyum implant yerleştirilmesini içerir.Üç ay sonra, implant biyoaktif yüzey kaplaması sayesinde çevreleyen kemikle osseointegrasyon geçirir. Daha sonra implant üzerine bir kuron veya köprü takılır ve doğal dişlere benzer bir yapı ve his sağlanır. Bu kalıcı çözüm, günlük olarak çıkarılması gerekliliğini ortadan kaldırır, üstün çiğneme fonksiyonu sağlar, çıkarılabilir protezlerin estetik, konfor ve günlük temizlik dezavantajlarını ortadan kaldırır ve sağlıklı komşu dişlerin taşlanmasını önler.Bu diş değiştirme yöntemi, diş hekimliği mesleğinde artık eksik dişler için tercih edilen restoratif yaklaşım olarak yaygın olarak kabul edilmektedir.