1. Perforatie: Tijdens de genezingsfase treedt perforatie op in het tandvleesweefsel dat het implantaat bedekt. Oorzaken kunnen zijn: overmatige spanning op de flap tijdens het hechten, onvoldoende hechttechniek, achtergebleven hechtmateriaal dat de proliferatie van granulatieweefsel stimuleert, of druk van de prothese die leidt tot decubitusulcera van het tandvlees.
2. Gingivitis: Ontstaat door slechte mondhygiëne en irritatie door tandplak, zonder significante proliferatie van het tandvleesweefsel in dit stadium.
3. Proliferatieve gingivitis: Treedt op wanneer tandvleesweefsel de verbinding tussen het implantaatabutment en de brug bedekt of er strak aan vastzit, wat leidt tot lokale hygiëneproblemen en proliferatieve ontsteking van het tandvleesweefsel.Bij proliferatieve gingivitis wordt doorgaans een chirurgische ingreep uitgevoerd.
4. Fistelvorming: Mucosale fistels geassocieerd met peri-abutment- of peri-implantaatontsteking. Komt vaak voor in gevallen waarin tandvleesweefsel de verbinding tussen abutment en brug bedekt; chirurgische curettage kan worden toegepast.
5. Progressieve marginale botresorptie: Botverlies rond het implantaat veroorzaakt door lokale ontsteking, overbelasting van het implantaat of breuk van de centrale schroef. De behandeling omvat het verwijderen van tandplak en het aanpakken van de onderliggende oorzaak.
6. Fistelvorming: Mucosale fistels geassocieerd met peri-abutment- of peri-implantaatontsteking. Komt vaak voor in gevallen waarin tandvleesweefsel de verbinding tussen abutment en brug bedekt; chirurgische curettage kan worden toegepast.
5. Progressieve marginale botresorptie: Perimplantinaire botresorptie veroorzaakt door lokale ontsteking, overbelasting van het implantaat of breuk van de centrale schroef. De behandeling bestaat uit het verwijderen van tandplak en het aanpakken van de onderliggende oorzaak.
6. Implantaatmobiliteit.
7. Implantaatbreuk.
8. Andere letsels: voornamelijk als gevolg van onvoldoende chirurgische planning, wat resulteert in penetratie van het implantaat in de maxillaire sinus, neusbodem, inferieure alveolaire zenuw of schade aan aangrenzende tanden en zelfs mandibulaire fracturen.