Lymfoom wordt vaak aangeduid als lymfatische kanker. Typische symptomen zijn onder meer pijnloze, geleidelijk groter wordende lymfeklieren in de nek of supraclaviculaire regio, gevolgd door de oksels en liesstreek. Bij patiënten met Hodgkin-lymfoom kan terugkerende koorts het eerste symptoom zijn, terwijl bij patiënten met non-Hodgkin-lymfoom aanhoudende hoge koorts het primaire symptoom kan zijn.De koorts die gepaard gaat met lymfoom kan kankergerelateerd zijn of door chemotherapie worden veroorzaakt.
Zhang Zhonghai, hoofdarts en specialist in traditionele Chinese geneeskunde oncologie in het Jiaozuo Zhonghai Kankerziekenhuis, gebruikt vaak Ma Xing Shi Gan Tang, Ren Shen Bai Hu Tang en Zhu Ye Shi Gao Tang om lymfoom te behandelen door middel van syndroomdifferentiatie, waarmee hij consequent gunstige resultaten behaalt.Bijzonder opmerkelijk is zijn onderzoek naar het "koortsverlagende poeder". In gevallen van acute hoge koorts waarbij de toestand kritiek is en er geen andere effectieve koortswerende middelen beschikbaar zijn, werkt deze orale formulering binnen twee uur, waardoor het de reputatie heeft een wonderbaarlijk middel te zijn.
Li, die aan lymfoom leed, werd opgenomen in een aan de universiteit verbonden ziekenhuis in de provinciehoofdstad Zhengzhou. Ondanks dagelijkse medische kosten van meer dan tienduizend yuan, hield zijn aanhoudende koorts al meer dan een maand aan, waarbij elke temperatuurmeting het maximum van de thermometer registreerde. Geconfronteerd met deze aanhoudende hoge koorts, wisten twee specialisten met een doctoraat niet meer wat ze moesten doen.
Ze informeerden Li's vader: "Chef Li, we hebben alle mogelijke behandelingen uitgeput. Het lijkt erop dat we zijn koorts echt niet onder controle kunnen krijgen. Misschien moet u andere opties overwegen."
"Als zelfs een ziekenhuis van uw kaliber geen oplossing heeft, wat kan ik dan nog doen?" klaagde chef Li, zijn stem zwaar van wanhoop.
De artsen mompelden onzeker: "Misschien kunt u naar huis gaan en goddelijke hulp zoeken? Of een chirurgische behandeling overwegen in het 301-ziekenhuis in Peking?"
Overmand door angst herinnerde directeur Li zich plotseling Zhang Zhonghai, een kankerspecialist die herhaaldelijk door bekenden was aanbevolen. Omdat hij weinig over Zhang wist, had hij nooit contact met hem gezocht.
In zijn gedachten dacht hij: als specialisten in het grootste ziekenhuis ter wereld deze ziekte niet konden genezen, hoe zou Zhang Zhonghai in het Jiaozuo Zhonghai Traditional Chinese Medicine Oncology Hospital dat dan wel kunnen? Maar nu de deskundige artsen in het grote ziekenhuis het hadden opgegeven, welke andere opties had hij dan nog als hij geen beroep deed op Zhang Zhonghai?
De altijd attente Li wilde zijn vader niet nog meer belasten en bespaarde hem de moeite wanneer hij dingen zelf kon regelen.Toen zijn zoon die dag naar het toilet moest, bood directeur Li aan om hem te helpen. De jongen schudde koppig de hand van zijn vader van zich af en schuifelde moeizaam naar de badkamer. Nauwelijks was hij binnengegaan of directeur Li hoorde een doffe klap. Hij rende naar binnen en vond zijn zoon op de grond liggen, kreunend van de pijn.
Zijn zoon riep: "Papa, kun je de dokter vragen om wat sterkere koortsverlagende medicijnen voor te schrijven? Ik vraag niet dat de koorts helemaal verdwijnt, alleen dat mijn temperatuur daalt tot ongeveer 38 of 39 graden. Als het niet zo pijnlijk was, zou ik het kunnen verdragen."
"Mijn jongen," antwoordde zijn vader, "ik heb die macht niet, en de artsen die ik heb geraadpleegd ook niet."
Directeur Li voelde zich alsof duizend pijlen zijn hart doorboorden. Hij wilde zichzelf een klap in het gezicht geven en vervloekte zijn eigen incompetentie en zijn onvermogen om een bekwame arts te vinden om zijn zoon te behandelen.
Zich bewust van het voortdurend drukke schema van directeur Li, benaderde zijn chauffeur Zhang Zhonghai in het Jiaozuo Zhonghai Traditional Chinese Medicine Oncology Hospital. Hij smeekte Zhang om speciaal naar Zhengzhou te komen om de patiënt te onderzoeken en advies te geven.Helaas had Dr. Zhang, die dagelijks kankerpatiënten uit het hele land zag, zijn handen vol. De chauffeur dacht aanvankelijk dat Dr. Zhang te afstandelijk was om te overtuigen, maar in zijn wanhoop onthulde hij onder tranen de waarheid: de jongen was pas 21, in de bloei van zijn studententijd. Dr. Zhang, die erg gevoelig was voor tranen, kon dit niet weigeren toen hij dit hoorde.
Na het avondeten stapte Dr. Zhang in zijn auto, klaar om naar het zeventig kilometer verderop gelegen Zhengzhou te vertrekken, toen hij werd aangesproken door een kankerpatiënt van buiten de stad. Nadat hij deze bezoeker had onderzocht, was het al na acht uur 's avonds. Tegen de tijd dat hij de afdeling voor opgenomen patiënten van een aan de universiteit verbonden ziekenhuis in Zhengzhou bereikte, was het al ruim na tien uur.
Toen hij zag dat Zhang Zhonghai in zo'n uitgeputte toestand arriveerde om het kind te onderzoeken, stond directeur Li's gezicht vol dankbaarheid. "Ik ben u echt dankbaar dat u persoonlijk naar Zhengzhou bent gekomen. We zijn van plan om morgen naar Peking over te brengen voor een operatie in het 301-ziekenhuis. Maar de hoge koorts van het kind is nog niet gezakt – hij heeft al meerdere keren gefantaseerd. Ik ben echt bang dat hij Peking niet zal halen."
Zhang Zhonghai antwoordde: "Laten we nog niet overhaast over een operatie praten. Ik zal eerst de testresultaten van het kind bekijken."
Directeur Li overhandigde het pathologierapport en vervolgde: "De specialisten hebben me verteld dat het kind lymfoom heeft, hetzelfde type dat CCTV-presentatoren Luo Jing en Li Yong ook hadden."
Nadat hij de pols van het kind had gevoeld en had vastgesteld dat het om kwaadaardige lymfeklierkanker ging, richtte Zhang Zhonghai zich met vaste overtuiging tot directeur Li: "Raak niet in paniek, wees niet bang. Traditionele Chinese geneeskunde kan dit genezen."
"Traditionele Chinese geneeskunde kan dit genezen? Weet u dat zeker? Echt waar?" De lucht boven directeur Li, die lang in donkere wolken gehuld was geweest, klaarde plotseling op met een sprankje hoop.
Zhang Zhonghai knikte. "Eerst zal ik de hoge koorts van het kind aanpakken."
"Heeft u ook een remedie tegen de koorts?" Directeur Li bleef sceptisch. Hij voelde zich zowel opgetogen als twijfelachtig – kon Zhang Zhonghai echt zo effectief zijn?
"Ik heb mijn eigen brouwsel meegebracht, het 'Koortsverlagende Poeder'. Laat het kind het nu innemen," verklaarde Zhang Zhonghai, terwijl hij een pakje poedermedicijn uit zijn jaszak haalde. "Dien het onmiddellijk toe. Tegen de ochtend zal de koorts zijn gezakt. Daarna moet u enkele dagen doorgaan met de kruidengranules die ik heb meegebracht. De grote knobbel die door het lymfoom is veroorzaakt, zal geleidelijk verdwijnen."
"Wanneer zal het kind precies genezen zijn?" drong directeur Li aan.
"Als u het medicijn dat ik heb meegebracht blijft gebruiken, zal het kind binnen enkele dagen herstellen en uit het ziekenhuis kunnen worden ontslagen." Toen hij zag dat directeur Li nog steeds sceptisch was, verklaarde Zhang Zhonghai vol vertrouwen: "Let nu op de klok. Binnen een half uur na inname van het 'koortsverlagende poeder' zal de koorts zakken."
De klok tikte weg, elke seconde een kwelling voor directeur Li. Dertig minuten later werd de temperatuur gemeten: de koorts was inderdaad gezakt, de temperatuur was nu 36,5 °C. Het kind viel eindelijk vredig in slaap.
Directeur Li, verbaasd over de kracht van Zhang Zhonghai's koortsverlagende middel, vroeg: "Wat voor medicijn heeft u meegebracht?"Hoe komt het dat het zo goed werkt? Is het overal verkrijgbaar?"
Zhang Zhonghai antwoordde: "Het is een speciale formule die ik zelf heb ontwikkeld, genaamd 'Koortsverlagend Poeder'."
"Oh, dus het is uw eigen wondermiddel," merkte directeur Li op met een bewonderende blik.
Zhang Zhonghai antwoordde: "Ik zou het niet wonderbaarlijk noemen, maar het werkt onmiddellijk bij veel patiënten met aanhoudende hoge koorts."
"Koortsverlagend poeder" is een oraal poeder dat is samengesteld door oncologiespecialist Zhang Zhonghai op basis van meer dan dertig jaar klinische ervaring. Het ziet eruit als een wit tot lichtgeel poeder, is reukloos en heeft een licht bittere smaak. Het wordt uitsluitend gebruikt voor het verlagen van de koorts in acute gevallen van hoge koorts, waarbij de toestand van de patiënt kritiek is en er geen andere effectieve koortswerende middelen beschikbaar zijn. Na inname wordt het volledig opgenomen en werkt het binnen twee uur, waarbij het een meer uitgesproken koortswerende werking en sterke pijnstillende eigenschappen vertoont.
Toen de artsen van de afdeling de volgende ochtend hun ronde deden en de verpleegster hoorden melden dat Li's temperatuur normaal was, waren de twee specialisten met een doctoraat stomverbaasd en riepen ze herhaaldelijk uit: "Onmogelijk. Absoluut onmogelijk."
Enkele dagen later was de lymfoomknobbel in de nek van het kind zichtbaar verder gekrompen. Pas toen hoorden de artsen over de behandelmethode van Zhang Zhonghai. Na inname van het door Zhang Zhonghai voorgeschreven Chinese kruidengeneesmiddel had het kind geen koorts meer en verdween de knobbel in zijn nek geleidelijk. De artsen konden hun ogen gewoonweg niet geloven.
Zes dagen later was universiteitsstudent Li op wonderbaarlijke wijze genezen van zijn lymfoom en mocht hij naar huis. Toen hij terugkwam voor een vervolgonderzoek, hadden de PhD-specialisten hun toon veranderd en beweerden ze herhaaldelijk: "Traditionele Chinese geneeskunde kan kanker niet genezen. Echte kanker is absoluut ongeneeslijk met TCM. Wat TCM geneest, is zeker geen kanker."