W codziennym życiu kobiety coraz częściej kojarzą zespół policystycznych jajników (PCOS) z niepłodnością. Po otrzymaniu diagnozy PCOS wiele z nich odczuwa niepokój, obawiając się, że nigdy nie zajdą w ciążę. Czy więc kobiety z PCOS mogą zajść w ciążę?
Zespół policystycznych jajników (PCOS) jest zaburzeniem endokrynologicznym charakteryzującym się dysfunkcją rozrodczą i zaburzeniami metabolizmu glukozy.Jego głównymi cechami charakterystycznymi są uporczywa brak owulacji, hiperandrogenizm i insulinooporność. Typowe objawy kliniczne obejmują nieregularne miesiączki, a nawet brak miesiączki. U niektórych pacjentek występują cechy wirylizacji, takie jak trądzik, owłosienie na twarzy i nadmierne owłosienie na piersiach, pod pachami, udach i linii środkowej.Inne mogą doświadczać nadmiernego przyrostu masy ciała, zwiększenia obwodu talii oraz podwyższonego poziomu lipidów i glukozy we krwi.
PCOS często prowadzi do bezpłodności, ponieważ w jajnikach rozwija się jednocześnie wiele małych pęcherzyków. Pęcherzyki te nie dojrzewają jednak do postaci pęcherzyków dominujących i nie mogą normalnie owulować, co powoduje bezpłodność.Jednocześnie zewnętrzna biała błona jajnika staje się gruba i gęsta, utrudniając jajeczku przebicie się przez nią. Stan ten jest klinicznie określany jako „zespół luteinizowanych pęcherzyków jajnikowych” (LUFS).
Czy kobiety z zespołem policystycznych jajników mogą zajść w ciążę?
Czy zespół policystycznych jajników oznacza, że ciąża jest niemożliwa? Odpowiedź brzmi: zdecydowanie nie. Dzięki wskazówkom naukowym i leczeniu przez specjalistę szanse na zajście w ciążę pozostają znaczne.
W leczeniu charakterystycznych objawów PCOS, takich jak uporczywa brak owulacji, hiperandrogenizm i insulinooporność, najważniejszym podejściem terapeutycznym jest zmiana stylu życia. Obejmuje to rzucenie palenia i spożywania alkoholu, przejście na dietę niskocukrową i wysokobłonnikową oraz regularne ćwiczenia fizyczne o umiarkowanej intensywności.
(1) Ćwiczenia fizyczne: 30 minut dziennie, co najmniej pięć razy w tygodniu. U pacjentek z PCOS i otyłością podstawowym sposobem leczenia jest redukcja masy ciała, a idealnym celem jest utrata co najmniej 5% masy ciała;
(2) Regulacja cyklu miesiączkowego i zapobieganie przerostowi endometrium może obejmować stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych, terapię wyłącznie progestagenami w fazie lutealnej itp.;
(3) Obniżenie ogólnoustrojowego poziomu androgenów;
(4) Poprawa insulinooporności i zwiększenie wrażliwości na insulinę;
(5) W przypadku pacjentek pragnących zajść w ciążę można zastosować różne leki wywołujące owulację;
(6) Zabiegi chirurgiczne, takie jak laparoskopowe wiercenie jajników lub klinowa resekcja jajników;
(7) W niektórych opornych przypadkach PCOS można zastosować techniki wspomaganego rozrodu (ART), takie jak zapłodnienie in vitro (IVF).
W przypadku pacjentek z niepłodnością związaną z PCOS konieczna jest kompleksowa ocena. Obejmuje ona szereg badań, uwzględniających wiek, historię miesiączkowania, objawy hiperandrogenizmu, czas trwania niepłodności oraz stan metabolizmu glukozy, w celu opracowania spersonalizowanego planu leczenia.
W naszej praktyce klinicznej wiele pacjentek z PCOS pomyślnie urodziło zdrowe dzieci dzięki proaktywnemu leczeniu. Ostatecznie, dzięki pewności siebie, bliskiej komunikacji między lekarzem a pacjentką oraz wspólnym wysiłkom, kobiety z zespołem policystycznych jajników mogą zajść w ciążę i urodzić dziecko.