Kiedy 26-letnia Wang Rong zaczęła mówić, nie mogła przestać. Codziennie paplała nieprzerwanie przez co najmniej cztery godziny, aż wyczerpanie uciszało ją. Niedawno zdiagnozowano u niej ciężkie zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne i poddano ją operacji w Szpitalu Ogólnym Regionu Wojskowego Wuhan w Kantonie, aby skutecznie skorygować „zwarcie” neuronowe w jej mózgu.
Problem Wang Rong zaczął się trzynaście lat temu, kiedy była w liceum. Pamięta jeden dzień w szkole, kiedy ciągle odpowiadała na pytanie, aż nauczyciel niecierpliwie ją przerwał i dopiero wtedy niechętnie zamilkła. Stopniowo Wang Rong coraz trudniej było kontrolować swoją mowę: kiedy zaczęła mówić, nie mogła przestać i bez względu na to, co robili inni, nie mogli jej przerwać.
Lekarze zdiagnozowali u niej „zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne”, ale lata leczenia nie przyniosły znaczącej poprawy. Obawiając się, że zostanie uznana za „szaloną”, po ukończeniu szkoły średniej unikała poszukiwania pracy. Nie mogąc znieść jej nieustannych paplanin, przyjaciele zdystansowali się od niej, a nawet jej rodzice ją odrzucili.
Niedawno Wang Rong zwróciła się o pomoc do dr Du Hao z Centrum Leczenia Padaczki i Neurochirurgii Funkcjonalnej w Szpitalu Ogólnym Regionu Wojskowego Wuhan w Kantonie. „Gdzie pani boli?” – zapytał dr Du. Nic dziwnego, że Wang Rong paplała przez pół godziny, nie wykazując żadnych oznak zatrzymania się. W tym czasie dr Du próbował przerwać jej ponad dziesięć razy, ale każda próba kończyła się niepowodzeniem.„Kiedyś uważaliśmy, że OCD jest jedynie problemem psychologicznym, ale zaawansowane narzędzia diagnostyczne pozwalają obecnie wykryć wyraźne nieprawidłowości w mózgu osób cierpiących na tę chorobę” – wyjaśnił dr Du. Schorzenie to wynika przede wszystkim z nieprawidłowych połączeń neuronowych w mózgu. Poprzez chirurgiczne przecięcie i reorganizację tych zaburzonych włókien nerwowych można przywrócić normalne funkcjonowanie mózgu.Po operacji „zaburzenie gadulstwa” Wang Rong całkowicie zniknęło; obecnie odpowiadała ona odpowiednio na pytania.
Du Hao ostrzegł, że nie wszystkie przypadki OCD wymagają operacji. Interwencja chirurgiczna może być rozważana, gdy leczenie farmakologiczne okazuje się nieskuteczne, objawy stopniowo się nasilają lub poważnie upośledza to codzienne funkcjonowanie i funkcjonowanie społeczne. „Chirurgiczne uszkodzenie nerwów jest nieodwracalne i wymaga wyjątkowej wiedzy chirurgicznej. Należy podchodzić do tego z najwyższą ostrożnością”.
Trzy pytania pozwalające ocenić ryzyko wystąpienia OCD
Pytanie 1: „Czy doświadczasz powracających myśli, które wywołują niepokój, ale mimo wszelkich starań nie możesz się ich pozbyć?”
Pytanie 2: „Czy utrzymujesz nadmierny poziom czystości lub często myjesz ręce?”
Pytanie 3: „Czy masz zwyczaj nadmiernego sprawdzania przedmiotów?”
Pozytywna odpowiedź na którekolwiek z tych pytań wskazuje na potencjalne OCD i wymaga natychmiastowej konsultacji z lekarzem specjalistą zdrowia psychicznego.
14 objawów pozwalających ocenić ukryte OCD
Chociaż nadmierne zamartwianie się, lęk przed popełnieniem błędu i powtarzalne sprawdzanie są charakterystycznymi cechami OCD, zachowania te występują w różnym stopniu wśród ogółu społeczeństwa.Jak więc można stwierdzić, czy cierpi się na OCD? Poniżej znajduje się test pozwalający ocenić, czy cierpisz na ukryte zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne.
1. Wielokrotne rozważanie pytań bez praktycznego znaczenia. Na przykład: dlaczego ludzkie uszy znajdują się po obu stronach głowy?
2. Częste zmuszanie się do obliczania bezsensownych liczb, takich jak liczenie kroków podczas chodzenia.
3. Uporczywe zmuszanie się do przypominania sobie pewnych wydarzeń z przeszłości.
4. Ciągłe obawy o utratę kontroli w danej sytuacji i popełnienie czynu niezgodnego z prawem.
5. Powtarzające się mycie rąk lub zmiana ubrania bez zrozumienia powodu i bez możliwości kontrolowania tego zachowania.
6. Powtarzające się sprawdzanie drzwi lub szuflad, podejrzewając, że nie zostały zamknięte.
7. Po wysłaniu listu częste wątpliwości, czy adres był prawidłowy, i żal, że nie sprawdziło się go wielokrotnie.
8. Doświadczanie wewnętrznych konfliktów w określonych sytuacjach, takich jak odczuwanie przytłaczającej potrzeby skoczenia z mostu, gdy stoi się w pobliżu.
9. Poszukiwanie przyczyny błahych spraw lub zjawisk, co prowadzi do coraz większego zagubienia.
10. Automatyczne kojarzenie jednego wydarzenia z innym, np. bycie świadkiem wypadku samochodowego i natychmiastowe obawy o wypadek z udziałem bliskiej osoby.
11. Angażowanie się w sztywne, powtarzalne zachowania w celu złagodzenia objawów kompulsywnych.
12. Częste odczuwanie przytłaczającego poczucia zbliżającej się katastrofy.
13. Doświadczanie intensywnego niepokoju lub cierpienia bez wyraźnej przyczyny.
14. Utrzymujące się, natrętne myśli, które trudno zignorować lub odrzucić.
15. Odczuwanie silnego
10. Widok lub usłyszenie czegoś nieuchronnie wywołuje skojarzenia z innymi wydarzeniami, na przykład widok wypadku samochodowego wywołuje myśli o nieszczęściu bliskiej osoby.
11. Angażowanie się w sztywne, powtarzalne czynności rytualne w celu złagodzenia objawów obsesji, na przykład nieustanne pocieranie rąk, aby przeciwdziałać chęci wielokrotnego prania ubrań.
12. Doświadczanie zalewu myśli po położeniu się do łóżka, utrudniających zasypianie.
13. Obawa, że stan ten może przekształcić się w psychozę, w połączeniu z pesymizmem co do możliwości wyleczenia.
14. Głęboki niepokój i lęk wynikające ze świadomości, że własne myśli lub działania są irracjonalne, ale nie można od nich uciec.