Hamilelikte cinsel aktivitenin kontrendike olduğu durumlar
Düşük veya erken doğum öyküsü olan hamile kadınlar; karın ağrısı veya vajinal kanama yaşayanlar; ciddi komplikasyonları olanlar (hipertansiyon, diyabet veya önemli kalp hastalığı gibi);
Rahim ağzında veya vajinada belirgin iltihaplanma olanlar; hamileliğin 36. haftasından sonra. Hamilelikte uygun cinsel aktivite, sadece eşler arasındaki bağı güçlendirmekle kalmaz, aynı zamanda fetüsün büyümesini ve gelişmesini de destekler.Aşağıdaki noktalar gözetildiği takdirde:
Cinsel aktivite fetüsü çeşitli derecelerde etkileyebilir, ancak çok az çift hamilelik sırasında cinsel ilişkiye son verir. Uygun önlemler alınarak ve ölçülü davranıldığında, herhangi bir risk oluşturmaz. Ayrıca, hamilelik sırasında doğum kontrolünün gerekli olmadığına dair güvence, cinsel yakınlığı artırır ve çiftin bağını derinleştirir.
Genel olarak, cinsel aktivitenin fetüs üzerindeki etkisi ilk ve son üç aylık dönemlerde en belirgindir. İlk üç aylık dönemde düşük riski daha yüksektir, üçüncü üç aylık dönemde ise erken doğum olasılığı artabilir. Diğer dönemlerdeki cinsel aktivite fetüs için minimum risk oluşturur. Ancak, komplikasyonları önlemek için zamanlamaya dikkat etmek çok önemlidir.
Gerçekte, bir kadının libidosu genellikle hamilelik sırasında, özellikle de ilk üç ila dört ayda önemli ölçüde azalır ve bu dönemde cinsel temasa karşı ilgisizlik veya hatta güçlü bir isteksizlik gösterebilir. Bu durum, cinsel isteği azaltan ve yakınlığa karşı isteksizliğe yol açan hamilelikle ilgili yorgunluktan kaynaklanır.Bazı hamile kadınlar cinsel isteklerini korusa da, genellikle akşamları özellikle yorgun hissederler ve bu da cinsel tepki verme kapasitelerini azaltır. Bu nedenle eşler, eşlerine ev işlerinde yardımcı olarak veya yürüyüşlere ya da parka gezintilere eşlik ederek büyük bir anlayış göstermelidir. Nihai amaç, yeterli dinlenme sağlamak ve kaybedilen libidoyu geri kazanmaya yardımcı olmaktır.Bu yaklaşım, çiftin ilerleyen günlerde tatmin edici cinsel deneyimler yaşamasına olanak sağlayacaktır. Gebe kaldıktan sonra, vajinal salgıların artması vulvayı tahrişe yatkın hale getirir ve bakteriyel enfeksiyonlara karşı direncini azaltır. Bakteriyel kontaminasyon meydana gelirse, semptomların kötüleşmesi düşük riskine yol açabilir. Bu nedenle, titiz bir kişisel hijyenin korunması çok önemlidir ve cinsel ilişkiden önce özellikle dikkatli olunmalıdır. Eşler de bu sorumluluğun bilincinde olmalıdır.Sert cinsel ilişki, özellikle rahim genişlemesinin arttığı dönemde, genellikle olumsuz sonuçlara yol açar. Kocanın hareketleri sabit kalmalıdır; doruk noktasında bile yavaş hareketler tavsiye edilir. Pozisyon seçimi de çok önemlidir. Misyoner pozisyonunda, üstte olan koca, hamile kadının vücuduna, özellikle de karnına baskı yapmamak için kollarını uzatmalıdır. Hamile kadın, bacaklarını düz tutarak erkek organının çok derine girmesini önleyecek bir pozisyon almalıdır.Eşin vücudu giderek şişkinleştikçe, önceki cinsel pozisyonları rahatsız edici bulabilir. Çiftler, kocanın hamile kadını arkadan kucakladığı arkadan pozisyon gibi uygun alternatifler seçebilir. Bu, karın bölgesine baskı yapılmasını önler ve anne adayının fiziksel eforunu azaltır. Hamileliğin onuncu ayında cinsel aktivite durdurulmalıdır. Doğumdan dört hafta önceki dönem en kritik dönemdir.Cinsel ilişki rahim ağzının erken açılmasına ve bakteriyel enfeksiyona yatkınlığın artmasına neden olabileceğinden, erken doğum riski önemli ölçüde artar.
Ayrıca, hamile kadın aşağıdaki durumlardan herhangi birini yaşıyorsa cinsel aktiviteden kaçınılmalıdır:
(1) Kanama veya karın ağrısı belirtileri; (2) Tekrarlayan düşük öyküsü; (3) Gebeliğe bağlı toksemi; (4) Ciddi komplikasyonlar.