Situaties waarin seksuele activiteit tijdens de zwangerschap gecontra-indiceerd is
Zwangere vrouwen met een voorgeschiedenis van miskramen of vroeggeboorten; vrouwen met buikpijn of vaginaal bloedverlies; vrouwen met ernstige complicaties (zoals hypertensie, diabetes of ernstige hartaandoeningen);
Vrouwen met duidelijke ontstekingen van de baarmoederhals of vagina; na 36 weken zwangerschap. Passende seksuele activiteit tijdens de zwangerschap versterkt niet alleen de band tussen partners, maar bevordert ook de groei en ontwikkeling van de foetus.Op voorwaarde dat de volgende punten in acht worden genomen:
Hoewel seksuele activiteit in verschillende mate invloed kan hebben op de foetus, stoppen maar weinig stellen met geslachtsgemeenschap tijdens de zwangerschap. Met de juiste voorzorgsmaatregelen en matiging doen zich geen problemen voor. Bovendien versterkt de geruststelling dat anticonceptie tijdens de zwangerschap niet nodig is de seksuele intimiteit en verdiept het de band tussen het paar.
Over het algemeen is de invloed van seksuele activiteit op de foetus het grootst tijdens het eerste en laatste trimester. Het eerste trimester brengt een hoger risico op een miskraam met zich mee, terwijl het derde trimester de kans op vroeggeboorte kan vergroten. Seksuele activiteit tijdens andere periodes vormt een minimaal risico voor de foetus. Een strikte timing is echter essentieel om complicaties te voorkomen.
In werkelijkheid neemt het libido van een vrouw tijdens de zwangerschap doorgaans aanzienlijk af, vooral in de eerste drie tot vier maanden, wanneer ze onverschilligheid of zelfs een sterke afkeer van elk seksueel contact kan vertonen. Dit komt door zwangerschapsgerelateerde vermoeidheid, die het seksuele verlangen vermindert, waardoor ze weinig zin heeft in intimiteit.Zelfs als sommige aanstaande moeders hun verlangen behouden, voelen ze zich 's avonds vaak bijzonder uitgeput, waardoor hun vermogen om seksueel te reageren afneemt. Mannen moeten daarom veel begrip tonen, hun vrouwen helpen met huishoudelijke taken of hen vergezellen tijdens wandelingen of uitstapjes naar parken. Het uiteindelijke doel is om voldoende rust te garanderen en te helpen het verloren libido te herstellen.Deze aanpak zal het paar in staat stellen om in de komende dagen bevredigende seksuele ervaringen te hebben. Na de conceptie maakt een verhoogde vaginale afscheiding de vulva vatbaar voor irritatie en vermindert het de weerstand tegen bacteriële infecties. Als er bacteriële besmetting optreedt, kunnen verergerende symptomen een risico op een miskraam vormen. Daarom is het van het grootste belang om een zorgvuldige persoonlijke hygiëne te handhaven, met bijzondere aandacht voor seksuele gemeenschap. Mannen moeten zich evenzeer bewust zijn van deze verantwoordelijkheid.Ruwe geslachtsgemeenschap leidt vaak tot nadelige gevolgen, vooral tijdens de periode van toenemende baarmoederuitbreiding. De bewegingen van de man moeten rustig blijven; zelfs tijdens het hoogtepunt is langzaam stoten aan te raden. De keuze van de positie is ook cruciaal. In de missionarispositie moet de man bovenop zijn armen gestrekt houden om te voorkomen dat hij op het lichaam van de zwangere vrouw drukt, vooral op de buik. De zwangere vrouw moet een houding aannemen met gestrekte benen, om te voorkomen dat het mannelijke orgaan te diep penetreert.Naarmate het lichaam van de vrouw steeds meer opzwelt, kan zij eerdere seksuele posities oncomfortabel gaan vinden. Koppels kunnen geschikte alternatieven kiezen, zoals de achterste positie, waarbij de man de zwangere vrouw van achteren omhelst. Dit voorkomt druk op de buik en vermindert de fysieke inspanning voor de aanstaande moeder.Het risico op vroeggeboorte is aanzienlijk verhoogd, omdat geslachtsgemeenschap ervoor kan zorgen dat de baarmoederhals voortijdig opengaat en de kans op bacteriële infecties toeneemt.
Bovendien moet seksuele activiteit worden vermeden in de volgende omstandigheden:
(1) Bloeding of buikpijn; (2) Herhaaldelijke miskramen in het verleden; (3) Diagnose van pre-eclampsie; (4) Ernstige complicaties.