Onderzoek wijst uit dat meldingen over seksuele activiteit die schadelijk is voor foetussen voornamelijk afkomstig zijn van zwangere vrouwen met onderliggende medische aandoeningen. In werkelijkheid kunnen matige samentrekkingen van de baarmoeder als gevolg van een seksuele climax een gunstige oefening zijn voor de foetus, en gezonde zwangere vrouwen kunnen seksuele activiteit hebben. Uiteraard moet overmatige climaxen tijdens de laatste maand van de zwangerschap worden vermeden.Zwangere vrouwen met een voorgeschiedenis van miskramen, vaginale bloedingen of pijnlijke geslachtsgemeenschap moeten zich onthouden van seksuele activiteit. Vrouwen met vaginale infecties moeten zich laten behandelen voordat ze weer geslachtsgemeenschap hebben, om infectie van de foetus te voorkomen...
Onderzoek naar seksueel verlangen bij zwangere vrouwen wereldwijd
Studies wijzen uit dat geslachtsgemeenschap tijdens de eerste zwangerschap vaker pijnlijk is. Ongeacht het aantal zwangerschappen is de frequentie van het bereiken van een orgasme tijdens geslachtsgemeenschap over het algemeen lager dan vóór de zwangerschap.Uit een enquête over de houding ten opzichte van zwangerschap en seks bleek dat 60% van de aanstaande moeders een afname van hun libido waarnam; 49% was van mening dat seksuele activiteit schadelijk kon zijn voor de foetus. Veertig procent van de echtgenoten nam het initiatief tot geslachtsgemeenschap, terwijl slechts 0,7% van de echtgenotes dat deed. Dertien procent van de echtgenotes beschouwde seks als een middel om hun echtgenoten dicht bij zich te houden. Ongeveer 60% voelde zich na geslachtsgemeenschap op hun gemak, terwijl 40% zich ongemakkelijk voelde. 85% was van mening dat seksuele activiteit tijdens de zwangerschap moest worden verminderd;Terwijl 10% dezelfde frequentie aanhoudt als vóór de zwangerschap. Uit een onderzoek in westerse landen blijkt dat na 35 weken zwangerschap 10% van de paren nog steeds twee keer per week seksueel actief is, een cijfer dat in oosterse landen veel lager ligt. Over het algemeen voldoet seksuele activiteit voor zwangere vrouwen vooral aan psychologische behoeften, terwijl voor echtgenoten fysieke bevrediging de belangrijkste factor blijft.
Oorzaken van veranderingen in het libido
Tijdens het eerste trimester verminderen vermoeidheid en misselijkheid vaak het seksuele verlangen. Tussen de vierde en zesde maand kan de interesse gedeeltelijk terugkeren. Door hormonale veranderingen en lichamelijke veranderingen in deze fase verlangen veel aanstaande moeders naar lichamelijke intimiteit; sommigen nemen hun toevlucht tot zelfstimulatie om bevrediging te vinden.Misschien als gevolg van bekkencongestie ervaren sommige vrouwen tijdens deze periode hun eerste orgasme, wat aanzienlijk plezier toevoegt aan de zwangerschap. Na de zevende maand ervaren sommige vrouwen een verhoogd verlangen, terwijl anderen een afname zien. De vergrote buik maakt geslachtsgemeenschap echter ongemakkelijk en het duidelijke besef van de foetus leidt vaak tot bezorgdheid over schade aan de baby, wat resulteert in aarzeling tijdens intimiteit. Bovendien verliezen sommige mannen hun seksuele interesse in het zwangere lichaam van hun partner, waardoor veel stellen stoppen met seksuele activiteit.
Beoordeling van seksuele activiteit tijdens de zwangerschap
Sommige stellen hebben wekelijks geslachtsgemeenschap en krijgen toch gezonde baby's; andere stellen onthouden zich volledig, maar krijgen toch te maken met vroeggeboorten. Is seksuele activiteit dus gunstig of schadelijk voor de foetus?
Uit een onderzoek onder meer dan 100 deelnemers bleek dat ongeveer 30% van de zwangere vrouwen in de latere stadia van de zwangerschap geslachtsgemeenschap had, zonder dat dit invloed had op het aantal vroeggeboorten.Een ander onderzoek onder bijna 40.000 deelnemers vond geen duidelijk bewijs dat seksuele activiteit tijdens de 29e, 32e of 37e week van de zwangerschap een negatief effect had op de foetus. Een afzonderlijk onderzoek onder ongeveer 10.000 vrouwen wees uit dat seksuele activiteit tijdens de zwangerschap geen voortijdige breuk van de vliezen, laag geboortegewicht of neonatale sterfte veroorzaakt. Bovendien concludeerde onderzoek onder meer dan 100 zwangere vrouwen met een tweeling dat seksuele activiteit de gezondheid van de foetus niet schaadt en het risico op vroeggeboorte niet verhoogt.
Sommige rapporten wijzen echter op mogelijke risico's. Personen met chorioamnionitis moeten zich onthouden van seksuele activiteit totdat ze volledig zijn behandeld, omdat een orgasme de kans op vliezenbreuk kan vergroten. Zwangere vrouwen die seksueel actief zijn, lopen een 70% hoger risico op antepartum bloeding, waarbij de frequentie van geslachtsgemeenschap correleert met een verhoogd risico op bloedingen.Uit een onderzoek onder meer dan 20.000 zwangere vrouwen bleek dat vrouwen die tijdens de laatste maand van de zwangerschap meer dan eens per week geslachtsgemeenschap hadden, een 30% hoger risico op vruchtwaterontsteking hadden. Bovendien hadden hun baby's twee keer zoveel kans op ademnood, geelzucht, zuurstoftekort en verminderde activiteit bij de geboorte in vergelijking met baby's van moeders die zich onthielden van seks.
Zwangere vrouwen met een hoog risico moeten voorzichtig zijn
Sommige studies wijzen erop dat een orgasme over het algemeen onschadelijk is voor de foetus en geen vroeggeboorte veroorzaakt. Het is echter niet geschikt voor bepaalde risicogroepen, zoals vrouwen met een voorgeschiedenis van vroegtijdige breuk van de vliezen of vroeggeboorte, of vrouwen die na geslachtsgemeenschap ernstige samentrekkingen van de baarmoeder ervaren.
Instrumentele monitoring tijdens geslachtsgemeenschap heeft aangetoond dat een orgasme doorgaans geen ernstige samentrekkingen van de baarmoeder veroorzaakt en dat de activiteit snel weer normaal wordt. Tijdens een climax kunnen de samentrekkingen van de baarmoeder en de hartslag van de foetus fluctueren, en aanstaande moeders voelen vaak bewegingen van de foetus. Bij risicovolle zwangerschappen piekt de baarmoederactiviteit echter tot 60 minuten na geslachtsgemeenschap, waarna het drie uur duurt voordat deze weer normaal wordt.
Langdurige samentrekkingen zijn schadelijk voor de foetus
Langdurige samentrekkingen van de baarmoeder hebben een negatief effect op de gezondheid van de foetus. Personen die na geslachtsgemeenschap ernstige samentrekkingen ervaren, moeten worden behandeld op basis van de specifieke omstandigheden: als er geen buikpijn aanwezig is, kan geslachtsgemeenschap worden beschouwd als een gunstige oefening voor de foetus. Als er na geslachtsgemeenschap ongemak ontstaat, is onmiddellijk echografisch onderzoek in het ziekenhuis gerechtvaardigd om te beoordelen of de foetus in nood verkeert.
Onthoud u van geslachtsgemeenschap tijdens genitale infecties
Als er infecties zijn in het perineum of de vagina, moet seksuele activiteit worden uitgesteld totdat de behandeling is voltooid. Door de stootbewegingen van de penis en vaginale contracties kunnen ziekteverwekkers in de baarmoeder terechtkomen, wat een risico op infectie van de foetus met zich meebrengt. Sperma en zaadvloeistof kunnen ook vaginale bacteriën naar het baarmoederslijmvlies brengen, wat ontstekingen of vroeggeboorte kan veroorzaken.Door bacteriën geproduceerde prostaglandinen kunnen in elk stadium van de zwangerschap baarmoedercontracties veroorzaken. Door de pH-waarde van de vagina te testen, kunnen bepaalde infecties worden opgespoord. Normale vaginale afscheiding is zuur; bacteriële infecties veroorzaken alkaliteit, wat ook optreedt na geslachtsgemeenschap binnen twee dagen – een zorgvuldig onderscheid is hier nodig.Onderzoek wijst uit dat seksuele activiteit tijdens de zwangerschap de incidentie van bacteriële vaginose bij gezonde vrouwen niet verhoogt. Een infectie met streptokokken, gonokokken of chlamydia die leidt tot baarmoederhalsontsteking kan echter voortijdige samentrekkingen van de baarmoeder of zelfs vroeggeboorte veroorzaken.
Condooms voorkomen de overdracht van ziekteverwekkers
Seksueel overdraagbare aandoeningen bij mannen vormen een bijzonder hoog risico op overdracht naar de foetus, met een infectiepercentage dat twee keer zo hoog is als bij overdracht via de moeder. Daarom moet seksuele activiteit worden vermeden als de mannelijke geslachtsorganen afwijkingen vertonen. Het gebruik van condooms is raadzaam, omdat sperma prostaglandinen bevat die, wanneer ze vaginaal worden opgenomen, weeën en vroeggeboorte kunnen veroorzaken.Bovendien voorkomen condooms de mogelijke overdracht van ziekteverwekkers van de mannelijke partner op de zwangere vrouw. Het is raadzaam om bestaande aandoeningen vooraf te laten behandelen en een arts te raadplegen als er na seksuele activiteit ongewone symptomen optreden. Zwangere vrouwen met specifieke aandoeningen Zwangere vrouwen met placenta praevia zijn vatbaar voor bloedingen en hebben rust nodig; seksuele activiteit is af te raden. Vrouwen met aandoeningen zoals hypertensie of diabetes mogen alleen seksuele activiteit hebben als hun aandoening onder controle is.
Voorzorgsmaatregelen om vroegtijdige weeën te voorkomen
Seksuele activiteit tijdens de zwangerschap dient voornamelijk voor psychologisch comfort. Emotionele spanning of heftige bewegingen tijdens geslachtsgemeenschap kunnen echter de afscheiding van adrenaline stimuleren, wat samentrekkingen van de baarmoeder kan veroorzaken. Ook een seksuele climax kan samentrekkingen veroorzaken. Daarom mag seksuele activiteit tijdens de zwangerschap niet te inspannend zijn. Bovendien moet overmatige stimulatie van de borsten, met name van de tepels, tijdens deze periode worden vermeden.Stimulatie van de tepels kan weeën veroorzaken, waardoor de bloedcirculatie naar de placenta en de foetus wordt belemmerd of mogelijk vroegtijdige weeën worden veroorzaakt.