Na zich meer dan een half jaar te hebben voorbereid op het moederschap, was mevrouw Wang dolblij toen haar normaal gesproken punctuele menstruatie een week te laat was. Een zwangerschapstest thuis bevestigde de twee streepjes, wat haar met opwinding vervulde.
Onverwacht kreeg ze echter de volgende dag haar menstruatie. Deze menstruatie was buitengewoon pijnlijk en ging gepaard met een plotselinge, scheurende pijn in haar onderbuik. Wat kon hiervan de oorzaak zijn? Na een reeks onderzoeken in het ziekenhuis stelden de artsen de diagnose buitenbaarmoederlijke zwangerschap.
Menstruatie tijdens de zwangerschap?Pas op voor buitenbaarmoederlijke zwangerschap
Buitenbaarmoederlijke zwangerschappen brengen verschillende uitdagingen met zich mee: ze zijn moeilijk te diagnosticeren, vatbaar voor verkeerde diagnoses, komen veel voor en vertonen vaak subtiele vroege symptomen.
Vrouwen in de vruchtbare leeftijd met een doorgaans regelmatige menstruatie die recent onregelmatigheden ervaren, vooral vrouwen met een voorgeschiedenis van zwangerschap of abortus, moeten een zwangerschapstest voor thuisgebruik gebruiken. Een negatief resultaat sluit over het algemeen een buitenbaarmoederlijke zwangerschap uit, terwijl een positief resultaat een onderzoek in het ziekenhuis rechtvaardigt.
Bloedonderzoeken waarbij de B-HCG- (humaan choriongonadotrofine) en progesteronspiegels worden gemeten, samen met een echografie van de buik, helpen bij een vroege diagnose. Waar mogelijk biedt laparoscopie direct zicht op de pathologie in de buik en is daarmee de meest betrouwbare methode voor een snelle en nauwkeurige diagnose van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Deze aanpak is vooral geschikt voor patiënten in een vroeg stadium met een eileiderzwangerschap die nog niet is misgegaan of gescheurd, hoewel het geen routinematige diagnostische procedure is.
De diagnose kan worden gesteld op basis van amenorroe, vaginaal bloedverlies, buikpijn of shock.Wanneer de klinische presentatie atypisch is, is nauwlettende monitoring van klinische veranderingen essentieel, waarbij moet worden gelet op verergering van buikpijn, vergroting van bekkenmassa's en dalingen van de bloeddruk en het hemoglobinegehalte.
De diagnose kan worden bevestigd door middel van B-mode echografie, zwangerschapstests, abdominale paracentese, laparoscopie of endometriumpathologie. Diagnostische curettage waarbij decidua zonder villi wordt aangetroffen, sluit een intra-uteriene zwangerschap uit; minimale villi vereisen follow-up.
Over het algemeen vertoont een buitenbaarmoederlijke zwangerschap de volgende symptomen:
1.Amenorroe: De meeste patiënten hebben voorafgaand aan de buitenbaarmoederlijke zwangerschap een korte periode van uitblijvende menstruatie, gepaard gaande met vroege zwangerschapssymptomen zoals misselijkheid en braken. Zwangerschapstests kunnen positieve resultaten opleveren. 2. Buikpijn: Patiënten kunnen ook buikpijn hebben, die zonder zorgvuldige analyse kan worden aangezien voor indigestie of acute darmaandoeningen.
3. Vaginale bloeding: Na het afsterven van het embryo treedt vaak onregelmatige vaginale bloeding op, meestal in de vorm van spotting. De afscheiding is donkerbruin, gering in volume, over het algemeen niet meer dan menstruatiebloeding, en kan met tussenpozen aanhouden.
4. Syncope en shock: Acute intra-abdominale bloeding kan hypovolemie en ernstige buikpijn veroorzaken. Milde gevallen kunnen gepaard gaan met flauwvallen, terwijl ernstige gevallen kunnen leiden tot shock.
5. Buikpijn: Deze pijn komt voor in 95% van de gevallen en wordt veroorzaakt door factoren zoals uitrekking van de eileiders, scheuring en irritatie van het buikvlies door bloed. De pijn manifesteert zich doorgaans als plotselinge, eenzijdige pijn in de onderbuik – scheurend of met tussenpozen – gepaard gaande met misselijkheid en braken.