Ze względu na zmiany fizyczne i ograniczoną mobilność przyszłe matki mogą doświadczać zmian psychicznych. Wiele z nich odczuwa sprzeczne emocje, takie jak podekscytowanie i niepokój, co prowadzi do niestabilności emocjonalnej, cierpienia psychicznego, a nawet ogólnego osłabienia. Niektóre kobiety mogą całkowicie unikać aktywności, nawet jeśli wszystko jest w porządku, wyłącznie z powodu czynników psychologicznych. W miarę zbliżania się terminu porodu obawy, niepokój lub niepewność związane z porodem mogą się nasilać, powodując, że niektóre kobiety boją się perspektywy porodu.Niektóre przyszłe matki nadmiernie skupiają się na tym, jak poradzić sobie z porodem, np. czy zdążą do szpitala, gdy pojawią się pierwsze oznaki porodu. W rezultacie mogą pędzić do szpitala przy najmniejszych oznakach zmian, a nawet nalegać na wcześniejsze przyjęcie do szpitala przed rozpoczęciem porodu i bez żadnych nieprawidłowych objawów.
Dlatego opieka psychologiczna w późnym okresie ciąży powinna koncentrować się na następujących aspektach:
1. Zrozumienie zasad porodu i powiązanej wiedzy naukowej
Najskuteczniejszym sposobem na pokonanie strachu przed porodem jest dokładne zrozumienie przez przyszłe matki całego procesu porodu i potencjalnych scenariuszy. Korzystne są szkolenia przedporodowe, a wiele szpitali i odpowiednich instytucji oferuje zajęcia przedporodowe. Sesje te edukują przyszłe matki i ich partnerów na wczesnym, środkowym i późnym etapie ciąży, zapewniając specjalistyczną wiedzę medyczną i wskazówki dotyczące współpracy podczas porodu.Pomaga to znacznie złagodzić stres psychiczny, zmniejszyć obciążenie psychiczne, zapewnić skuteczną opiekę prenatalną oraz umożliwić wczesne wykrycie i leczenie różnych nieprawidłowości. 2. Przygotowanie do porodu Przygotowania obejmują badania zdrowotne w późnym okresie ciąży, gotowość psychiczną i przygotowanie materialne. Wszystkie przygotowania mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa zarówno matce, jak i dziecku, a sam proces służy jako zapewnienie dla przyszłej matki.Kiedy przyszła mama dostrzeże ogromne wysiłki podejmowane przez rodzinę i zespół medyczny, w tym planowanie awaryjne na wypadek nieprzewidzianych okoliczności, poczuje się bezpieczniejsza.
Od późnych etapów ciąży, a zwłaszcza w miarę zbliżania się terminu porodu, mąż powinien pozostać w domu, aby zapewnić żonie wsparcie emocjonalne.
3. Unikanie przedwczesnej hospitalizacji, chyba że jest to konieczne z medycznego punktu widzenia
Niewątpliwie przebywanie w szpitalu w momencie rozpoczęcia porodu zapewnia najbezpieczniejsze warunki.Jednak przedłużające się oczekiwanie po przedwczesnym przyjęciu do szpitala może nie być korzystne. Po pierwsze, możliwości szpitala są ograniczone; gdyby wszystkie przyszłe matki były przyjmowane przedwcześnie, środowisko to nie mogłoby zapewnić takiego komfortu, spokoju i wygody jak dom. Po drugie, przedłużające się oczekiwanie na poród po przyjęciu do szpitala może wywoływać niepokój, zwłaszcza gdy obserwuje się rodzące kobiety, które przybyły później, co może być stresujące. Ponadto wydarzenia na oddziale położniczym mogą wpływać na emocje pacjentek, czasami w niekorzystny sposób.Dlatego przyszłe matki powinny ustabilizować swoje emocje, zachować wewnętrzny spokój i czekać na moment porodu z spokojem ducha. Kobiety, którym lekarz nie zalecił wczesnego przyjęcia do szpitala, nie powinny przedwcześnie zgłaszać się do szpitala. Bóle pleców, lędźwi i stóp są częstym zjawiskiem u przyszłych matek po połowie ciąży, kiedy brzuch staje się wyraźnie widoczny, a obciążenie fizyczne wzrasta.
W normalnej pozycji stojącej środek ciężkości ciała spoczywa na drugim kręgu krzyżowym. Noszenie źle dopasowanego obuwia (szczególnie butów na wysokich obcasach) powoduje pochylenie górnej części ciała do przodu, co zmienia środek ciężkości i zwiększa ryzyko upadków. Aby utrzymać równowagę, kręgosłup lędźwiowy kompensuje to, wyginając się do przodu, co prowadzi do nieprawidłowego wykorzystania mięśni pleców. Z czasem powoduje to uporczywy ból w dolnej części pleców i biodrach.
Chociaż ból pleców jest częstym objawem w czasie ciąży, można mu zapobiegać i łagodzić go. Oto kilka codziennych metod zapobiegania i dbania o zdrowie:
1. Unikaj długotrwałego siedzenia lub stania: unikaj długotrwałego pozostawania w jednej pozycji. Po dłuższym siedzeniu lub staniu zmień pozycję i utrzymuj prawidłowe ułożenie ciała.
2. Prawidłowa postawa stojąca: utrzymuj wzrok na poziomie, głowę uniesioną i klatkę piersiową wyprostowaną. Odciągnij ramiona do tyłu i rozluźnij je. Pozwól ramionom swobodnie zwisać wzdłuż ciała. Napnij mięśnie tułowia, aby wciągnąć brzuch. Trzymaj kręgosłup prosto. Oprzyj obie stopy płasko na podłodze, z kolanami skierowanymi prosto do przodu, aby utrzymać stabilny środek ciężkości.
3. Prawidłowa pozycja siedząca: Wysokość krzesła powinna być proporcjonalna do budowy ciała. Najpierw usiądź prosto, a następnie delikatnie zegnij się w talii, tworząc kąt 20°, przyjmując pozycję półleżącą. Umieść małą poduszkę między plecami a szyją i użyj podnóżka, aby unieść stopy.
4. Umiarkowane ćwiczenia mięśni: Delikatne wzmacnianie mięśni lędźwiowych, brzusznych i pleców pomaga zapobiegać i łagodzić dolegliwości pleców i talii. Jednak przyszłe matki powinny pamiętać, że od około siódmego miesiąca drugiego trymestru ciąży należy unikać długotrwałego leżenia podczas wykonywania jakichkolwiek czynności. Pozycja ta może uciskać główne naczynia krwionośne brzucha, utrudniając krążenie.